Karolina Hanowerska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Karolina Hanowerska
Księżna Hanoweru
księżniczka z Monako
Caroline, Princess of Hanover.jpg
Royal Monogram of Princess Caroline of Monaco.svg
księżna Hanoweru
Okres panowania od 23 stycznia 1999
Poprzedniczka Chantal, księżna Hanoweru
Dziedziczna Księżna Monako
Okres panowania od 23 stycznia 1957
do 14 marca 1958
Poprzednik Antoinette, baronowa Massy
Następca Albert II, książę Monako
Dziedziczna Księżna Monako
Okres panowania od 6 kwietnia 2005
do 10 grudnia 2014
Poprzednik Albert II, książę Monako
Następca Gabriela, hrabina Carlades
Dane biograficzne
Dynastia Grimaldi
Urodzona 23 stycznia 1957
Monte Carlo
Ojciec Rainier III, książę Monako
Matka Grace, księżna Monako
1. mąż Filip Junot (1978–1980)
2. mąż Stefano Casiraghi (1983–1990)
3. mąż Ernest August V, książę Hanoweru (1999– nadal)
Dzieci Andrea Casiraghi
Charlotte Casiraghi
Pierre Casiraghi
księżniczka Aleksandra z Hanoweru
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Świętego Karola (Monako) Komandor Orderu za Zasługi dla Kultury (Monako)
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Karolina Hanowerska, księżna Hanoweru, księżniczka Monako, hrabianka Polignac, z domu Grimaldi, I voto Junot, II voto Casiraghi, III voto von Hannover (Caroline Louise Marguerite Grimaldi, ur. 23 stycznia 1975 w Monako), najstarsza córka Rainiera III, księcia Monako i jego małżonki, księżnej Grace; następczyni monakijskiego tronu w latach 1957–1958 i 2005–2014, obecnie zajmuje trzecie miejsce w linii sukcesji; od 1999 księżna Hanoweru jako małżonka księcia Ernesta Augusta V.

Powiązania rodzinne i edukacja[edytuj | edytuj kod]

Księżniczka Karolina urodziła się 23 stycznia 1957 roku o godzinie 9:32 w Monako.

Jej rodzicami byli Rainier III, książę Monako od 1949 do 2005 roku i Grace, księżna Monako, amerykańska aktorka, zdobywczyni Nagrody Akademii Filmowej w 1954 roku dla Najlepszej Aktorki za rolę Georgie Elgin w filmie Dziewczyna z prowincji.

Jej dziadkami byli ze strony ojca Pierre, książę Valentinois, hrabia Polignac i jego małżonka, Charlotte, księżna Valentinois; natomiast ze strony matki John Brendan Kelly, amerykański mistrz olimpijski w wioślarstwie i Margaret Kelly.

Ma dwoje młodszego rodzeństwa, Alberta II, księcia Monako i księżniczkę Stefanię z Monako.

Księżniczka otrzymała imiona Karolina Ludwika Małgorzata na cześć wielu swoich przodkiń.

Została ochrzczona 3 marca 1957 w Katedrze Monako[1]. Jej rodzicami chrzestnymi zostali Jerzy, książę Tolna (wnuk jednej z przodkiń rodziny książęcej, Marii, hrabiny Tolna) i 10-letnia Margaret Davis, cioteczna siostra księżniczki[2].

Dzieci chrzestne[edytuj | edytuj kod]

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

W 1974 roku Karolina ukończyła szkołę średnią. Pobierała nauki w St Mary's School Ascot, a potem kontynuowała studia na Uniwersytecie Paryskim, gdzie otrzymała dyplom filozofii, a także psychologii i biologii. Włada biegle pięcioma językami: francuskim, angielskim, hiszpańskim, niemieckim i włoskim.

Członkini rodzin książęcych[edytuj | edytuj kod]

Monakijska rodzina książęca

Jest jedyną członkinią monakijskiej rodziny książęcej, której przysługuje predykat Jej Królewskiej Wysokości.

W 1979 roku rodzice ustanowili ją przewodniczącą Monakijskiego Komitetu Międzynarodowego Roku Dziecka. W 1981 księżna założyła specjalne stowarzyszenie (Jeune J'Ecoute), w którym otwarto linię telefoniczną, umożliwiającą młodym ludziom rozmowę o swoich problemach z wykwalifikowanymi psychologami. Od kwietnia 1983 jest honorowym przewodniczącym związków harcerskich w księstwie. 17 grudnia 1982, po tragicznej śmierci księżnej Grace, na mocy specjalnego dekretu ojciec ustanowił Karolinę prezesem monakijskiego Garden Club, przewodniczącą komitetu organizacyjnego Festiwalu Sztuki oraz prezesem fundacji im. księżnej Grace. Wówczas zaczęła de facto pełnić obowiązki pierwszej damy Monako.

Podczas konferencji prasowej w Paryżu w 1985 ogłosiła utworzenie Ballet of Monte-Carlo, co było jednym z życzeń księżnej Grace, którego nie zdążyła zrealizować. 4 marca 1988 decyzją ojca została prezesem fundacji księcia Pierre'a. W kwietniu 1993 została prezesem fundacji AMADE (która została założona przez księżną Grace w 1963 roku w celu ochrony dzieci przez przemocą fizyczną i psychiczną).

W 1997 razem z ojcem i bratem uczestniczyła w specjalnej audiencji w Watykanie u papieża Jana Pawła II.

W 1999 roku poślubiła księcia Ernesta Augusta V Hanowerskiego, który jest potomkiem królowej Wiktorii i głową dynastii hanowerskiej – Karolina automatycznie została księżną Hanoweru.

2 grudnia 2003 została ustanowiona ambasadorem dobrej woli UNESCO za zaangażowanie w działalność na rzecz ochrony dzieci i rodziny oraz w edukację kobiet i dziewczynek.

W 2005 roku otrzymała insygnia Commander of Cultural Merit.

Jako członkini rodziny książęcej uczestniczyła w królewskich ceremoniach zaślubin:

Dziedziczenie tronu Monako[edytuj | edytuj kod]

Księżniczka Karolina urodziła się jako pierwsze dziecko panującego w Monako monarchy i automatycznie została jego następczynią. Na liście dziedziczenia wyprzedziła swoją ciotkę, Antoinette, baronową Massy, co znacznie zmniejszyło jej szanse na objęcie władzy w państwie. W 1958 urodził się książę Albert i Karolina spadła na drugie miejsce w kolejce do tronu.

W 2005 zmarł książę Rainier i Albert został nowym przywódcą państwa. Karolina ponownie została następczynią tronu, ponieważ jej brat nie doczekał się potomków pochodzących z legalnych związków. Księżna Hanoweru wpisana była na pierwsze miejsce listy sukcesji do grudnia 2014, kiedy to księciu Albertowi i jego żonie, księżnej Charlene, urodziło się dwoje dzieci. Karolina wpisana jest obecnie na trzecią pozycję[4].

Księżna i jej potomkowie utracą miejsce na liście sukcesji, jeżeli władcą Monako zostanie jedno z dzieci księcia Alberta.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Małżeństwo z Filipem Junot[edytuj | edytuj kod]

Podczas studiów na uniwersytecie w Paryżu w grudniu 1975 księżna Karolina spotkała bankowca, Filipa Junota (ur. 19 kwietnia 1940, starszego od niej o siedemnaście lat). Mężczyzna towarzyszył księżnej podczas oficjalnej wizyty w Stanach Zjednoczonych w 1976 roku. Początkowo książę Rainier i księżna Grace nie wyrażali zgody na małżeństwo swojej córki. W tym czasie Karolina poznała bliżej następcę brytyjskiego tronu, księcia Karola Mountbatten-Windsor, ale ich relacja nie przerodziła się w związek. Ostatecznie, rodzice zgodzili się na ślub dwudziestojednoletniej księżnej, ogłaszając informację o jej zaręczynach w grudniu 1977[5].

Rodzice Junota rozwiedli się, gdy miał sześć lat. Podjął studia polityczne w Paryżu, ale ostatecznie ich nie ukończył, później zdobył dyplom z prawa. Przez rok pracował w lokalnym rządzie, a następnie wyjechał do Nowego Jorku. Pracował w Kalifornii w przemyśle fast-foodowym. Jego zamierzenia związane z tą branżą nie zostały zrealizowane i powrócił do Paryża, gdzie zaczął pracować jako bankowiec we francuskiej grupie bankowej, prowadzącej inwestycje w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie i Europie.

Ślub cywilny pary miał miejsce 28 czerwca 1978 w Monako[6]. Następnego dnia odbyły się uroczystości kościelne. W weselu uczestniczyło ośmiuset gości. Wśród nich znaleźli się przedstawiciele europejskich rodzin królewskich: Michał I, król Rumunii, Anna, królowa Rumunii, Humbert II, król Włoch, Konstantyn II, król Grecji, arcyksiążę Otto Habsburg, Włodzimierz, wielki książę Rosji, Leonida, wielka księżna Rosji, Jan, hrabia Barcelony, Maria, hrabina Barcelony, Henryk, hrabia Paryża, książę Ludwik Bonaparte, Bertil, książę Halland, Lilian, księżna Halland, Jakub, książę Orleanii, Gersende, księżna Orleanii i księżniczka Maria Gabriela z Savoy.

Zgodnie z postanowieniem księcia Rainiera, Junot nie otrzymał żadnych tytułów szlacheckich, związanych z poślubieniem przedstawicielki książęcego rodu. W lipcu 1980 pojawiły się doniesienia o kryzysie w małżeństwie księżnej[7]. 25 sierpnia Pałac Monako oficjalnie poinformował o planowanym rozwodzie Karoliny[8]. Grimaldi pojawiła się na dorocznym Balu Czerwonego Krzyża w towarzystwie rodziców i brata; jej mąż natomiast spędzał w tym czasie wakacje z córką ambasadora Kostaryki. W tym samym czasie córka księcia Rainiera coraz częściej była widywana w towarzystwie Robertino Rosselliniego, syna Ingrid Bergman i Roberto Rosselliniego[9].

Karolina rozwiodła się z Filipem 9 października 1980, a kościelne stwierdzenie nieważności małżeństwa otrzymała w 1992.

Małżeństwo ze Stefano Casiraghim[edytuj | edytuj kod]

W 1982 roku w dyskotece w Monte Carlo poznała Stefano Casiraghiego, pochodzącego z rodziny włoskich przemysłowców branży naftowej. W tym samym czasie zakończyła relację z Rossellinim. Wkrótce młodszy o trzy lata od księżnej mężczyzna zaczął towarzyszyć rodzinie Grimaldich w oficjalnych uroczystościach i 19 grudnia ogłoszono zaręczyny pary. Ślub cywilny odbył się 29 grudnia 1983[10]. Małżonkowie nie zawarli związku kościelnego ze względu na to, że Karolina była rozwiedziona ze swoim pierwszym mężem. Tym razem uroczystości były skromne, uczestniczyło w nich niewiele osób. Zaproszeń nie otrzymali między innymi mieszkający w Stanach Zjednoczonych członkowie rodziny księżnej Grace.

W maju 1984 przedstawiciele Pałacu Monako potwierdzili, że latem księżna Karolina spodziewa się narodzin swojego pierwszego dziecka, potwierdzając tym samym doniesienia, że ślub z Casiraghim został przyspieszony ze względu na błogosławiony stan księżnej[11]. W tym samym czasie ogłoszono, że matką zostanie po raz drugi inna popularna europejska księżna, Diana, księżna Wali, żona księcia Karola i synowa królowej Elżbiety II. Stefano i Karolina zostali rodzicami 8 czerwca, na świat przyszedł ich syn, który otrzymał imiona Andrea Albert Pierre[12]. Chłopiec jest pierwszym wnukiem księcia Rainiera III i księżnej Grace.

3 sierpnia 1986 Karolina urodziła córkę, Charlotte Marie Pomeline[13], a 5 września 1987 przyszło na świat jej trzecie dziecko, Pierre Rainier Stefano[14].

3 października 1990 Stefano Casiraghi zginął w wypadku podczas regat łodzi motorowych[15]. Po tych zawodach zamierzał zaprzestać uprawiania tego sportu, a tydzień wcześniej cudem uniknął śmierci, kiedy jego łódź się przewróciła. Pogrzeb męża księżnej odbył się w Katedrze Świętego Mikołaja. Casiraghi został pochowany w Chapelle de la Paix.

W 1992 roku Karolina otrzymała kościelne stwierdzenie nieważności małżeństwa z Filipem Junotem, a jednocześnie uznano za ważny jej ślub z Casiraghim (dwa i pół roku po jego śmierci)[16]. To zapewniło jej dzieciom miejsca w linii sukcesji monakijskiego tronu.

Małżeństwo z księciem Ernestem Augustem V Hanowerskim[edytuj | edytuj kod]

23 stycznia 1999, w dniu swoich czterdziestych drugich urodzin, poślubiła Ernesta Augusta V, księcia Hanoweru, będącego głową dynastii hanowerskiej[17]. Pozostawała z nim w bliższej relacji od 1995 roku. Aby wziąć ślub z księżną, Ernest rozwiódł się ze swoją poprzednią żoną, Chantal Hochuli, z którą ma dwóch synów. Karolina zyskała tytuł Jej Królewskiej Wysokości Księżnej Hanoweru, przy tym nie odstąpiła od wyznawania wiary katolickiej, ale zgodziła się, by jej dzieci były wychowywane w wierze protestanckiej. Ernest August, jako członek brytyjskiej rodziny królewskiej (nosi tytuł księcia Wielkiej Brytanii i Irlandii) zajmował miejsce na liście sukcesji brytyjskiego tronu. Po ślubie z katoliczką utracił je, ale jeżeli jego przyszłe dzieci byłyby wyznania protestanckiego, znalazłyby się na tej liście. Zgodę na małżeństwo wyraziła królowa Elżbieta II. Karolina została macochą synów Ernesta Augusta, księcia Krystiana i księcia Ernesta Augusta VI Hanowerskich. Książę Rainier o matrymonialnych planach córki dowiedział się na trzy dni przed datą ślubu.

Już w dniu ceremonii pojawiły się spekulacje, że Karolina spodziewa się narodzin dziecka. 20 lipca 1999 urodziła się jedyna córka pary, księżniczka Aleksandra Charlotte Ulrike Maryam Virginia z Hanoweru[18]. Jako jedyna członkini monakijskiej rodziny książęcej ma prawo do dziedziczenia zagranicznego tronu, w tym przypadku brytyjskiego. Dziewczynka zajęła szóste miejsce na liście sukcesji monakijskiego tronu.

Karolina i Ernest August pozostają od 2009 roku w separacji. Księżna wraz z najmłodszą córką powróciła do Monako. W styczniu 2010 w prasie pojawiły się zdjęcia księcia Ernesta, bawiącego się w towarzystwie innej kobiety podczas wakacji w Tajlandii[19].

Wnuki[edytuj | edytuj kod]

2 lipca 2012 ogłosiła zaręczyny swojego najstarszego syna, Andrei z jego wieloletnią partnerką, Tatianą Santo Domingo. 18 listopada przyszła synowa księżnej oficjalnie potwierdziła, że para spodziewa się narodzin pierwszego dziecka. 21 marca 2013 w Londynie urodził się pierwszy wnuk Karoliny, Aleksander Casiraghi[20]. 31 sierpnia tego samego roku Andrea i Tatiana wstąpili w związek małżeński, zapewniając swojemu synowi prawa sukcesyjne i ewentualne dziedziczenie tronu po swoim wuju i babce[21].

W lipcu 2013 do mediów trafiły zdjęcia starszej córki księżnej, Charlotte, wskazujące na to, że ona również zostanie matką[22], co potwierdziła miesiąc później podczas wakacji na włoskiej wyspie Capri[23]. 17 grudnia w Monte Carlo urodziła syna, Rafała Elmaleh[24]. Ojcem dziecka jest partner Casiraghi, aktor Gad Elmaleh. Ze względu na brak ślubu pomiędzy rodzicami, Rafał nie został wpisany na linię sukcesji tronu.

6 listopada 2014 podano do informacji, że Andrea i Tatiana spodziewają się narodzin swojego drugiego dziecka[25]. 12 kwietnia 2015 w Londynie przyszła na świat jej pierwsza wnuczka[26], India Casiraghi[27]. Księżna razem z Verą Santo Domingo oficjalnie ogłosiła narodziny dziewczynki dwa dni później[28].

W grudniu 2014 młodszy syn księżnej, Pierre, zaręczył się z włoską arystokratką Beatrice Borromeo[29]. Ślub cywilny pary zaplanowany jest na koniec lipca 2015, a ceremonia religijna na 1 sierpnia[30].

Genealogia[edytuj | edytuj kod]

Przodkowie[edytuj | edytuj kod]

Osoba Rodzice Dziadkowie Pradziadkowie
Karolina, księżna Hanoweru Rainier III, książę Monako Pierre, książę Valentinois Maxence, hrabia Polignac
Susana, hrabina Polignac
Charlotte, księżna Valentinois Ludwik II, książę Monako
Maria Louvet
Grace, księżna Monako John Brendan Kelly John Henry Kelly
Mary Anne Kelly
Margaret Katherine Kelly Carl Majer
Marghreta Majer

Potomkowie[edytuj | edytuj kod]

Dzieci Wnuki Prawnuki
Andrea Casiraghi Aleksander Casiraghi
India Casiraghi
Charlotte Casiraghi Rafał Elmaleh
Pierre Casiraghi
księżniczka Aleksandra z Hanoweru

Tytuły[edytuj | edytuj kod]

Od do Tytuł
23 stycznia 1957 14 marca 1958 Jej Książęca Wysokość Dziedziczna Księżna Monako
14 marca 1958 23 stycznia 1999 Jej Książęca Wysokość Księżniczka Karolina z Monako
23 stycznia 1999 6 kwietnia 2005 Jej Królewska Wysokość Księżna Hanoweru, Księżniczka z Monako
6 kwietnia 2005 10 grudnia 2014 Jej Królewska Wysokość Księżna Hanoweru, Dziedziczna Księżna Monako
10 grudnia 2014 nadal Jej Królewska Wysokość Księżna Hanoweru, Księżniczka z Monako

Przypisy

  1. https://news.google.com/newspapers?nid=2507&dat=19570304&id=i2pAAAAAIBAJ&sjid=q5sMAAAAIBAJ&pg=4304,331263&hl=en
  2. http://royalmusingsblogspotcom.blogspot.com/2015/01/life-magazine-covers-princess-carolines.html
  3. http://orderofsplendor.blogspot.com/2012/02/wedding-wednesday-willem-alexander-and.html
  4. http://www.hellomagazine.com/royalty/2014053019081/princess-charlene-monaco-pregnant/
  5. http://www.people.com/people/article/0,,20069022,00.html
  6. http://www.people.com/people/archive/article/0,,20071184,00.html
  7. http://www.people.com/people/archive/article/0,,20077064,00.html
  8. http://www.people.com/people/article/0,,20077256,00.html
  9. http://www.people.com/people/archive/article/0,,20080530,00.html
  10. http://www.people.com/people/archive/article/0,,20086801,00.html
  11. http://www.people.com/people/archive/article/0,,20087909,00.html
  12. http://www.people.com/people/archive/article/0,,20088135,00.html
  13. http://news.google.com/newspapers?nid=2245&dat=19860804&id=4-IzAAAAIBAJ&sjid=nTIHAAAAIBAJ&pg=3028,4447195
  14. http://news.google.com/newspapers?nid=1955&dat=19870906&id=D9wxAAAAIBAJ&sjid=P-UFAAAAIBAJ&pg=6459,4450838
  15. http://www.people.com/people/archive/article/0,,20113334,00.html
  16. http://news.google.com/newspapers?nid=1350&dat=19920702&id=HA8wAAAAIBAJ&sjid=TwMEAAAAIBAJ&pg=6902,457654
  17. http://www.people.com/people/archive/article/0,,20127529,00.html
  18. http://www.people.com/people/article/0,,20128909,00.html
  19. http://www.people.com/people/article/0,,20334869,00.html
  20. http://www.hellomagazine.com/royalty/2013032711799/monaco-royals-visit-new-baby/
  21. http://www.hellomagazine.com/royalty/2013083114355/andrea-casiraghi-tatiana-monaco-wedding/
  22. http://www.bohomoth.com/?p=39827
  23. http://www.examiner.com/article/charlotte-casiraghi-confirms-pregnancy-with-italian-shopping-trip
  24. http://www.hellomagazine.com/healthandbeauty/mother-and-baby/2013121815825/charlotte-casiraghi-baby/
  25. http://www.hellomagazine.com/royalty/2014110621759/tatiana-santo-domingo-pregnant-second-child/
  26. http://www.hellomagazine.com/healthandbeauty/mother-and-baby/2015041324589/tatiana-santo-domingo-welcomes-child/
  27. http://www.hellomagazine.com/royalty/2015041524636/tatiana-santo-domingo-names-baby-girl/
  28. http://www.monacochannel.mc/Chaines/Palais-Princier-de-Monaco/News-Photos/Naissance-Communique-du-Palais-Princier
  29. http://www.hellomagazine.com/royalty/2014121022370/pierre-casiraghi-beatrice-borromeo-wedding/
  30. http://www.hellomagazine.com/royalty/2015041424612/pierre-casiraghi-beatrice-borromeo-wedding-date-revealed/

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • I. Bricard, Dynastie panujące Europy, Świat Książki, Warszawa 2007, ISBN 978-83-7391-767-5, s. 243–245
  • T. Veszelits, Ród Grimaldich. Frywolna kronika dworu, Videograf II, Chorzów 2008, ISBN 978-83-7183-592-6, s. 228–244