Chinese Super League

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Chinese Super League
Państwo  Chiny
Dyscyplina piłka nożna
Data założenia 2004
Poprzednia nazwa Chinese Football Association Jia A League
Rozgrywki
Liczba drużyn 16
Niższy poziom ligowy China League One
Zwycięzcy
Pierwszy zwycięzca Shenzhen Jianlibao
Obecny zwycięzca Guangzhou Evergrande
Najwięcej zwycięstw Shandong Luneng (3)
Oficjalna strona internetowa

Chinese Football Association Super League (chin. upr.: 中国足球协会超级联赛, chin. trad.: 中國足球協會超級聯賽, pinyin: Zhōngguó Zúqiú Xiéhuì Chāojí Liánsài), bardziej znana jako Chinese Super League (中超联赛) lub CSL - najwyższa liga piłkarska w Chinach operowana przez Chiński Związek Piłki Nożnej.

Chinese Super League powstała w roku 2004 jako następca poprzedniej najwyższej klasy rozgrywkowej w Chinach, Chinese Football Association Jia A League (nie mylić z Chinese Football Association Jia League, która jest drugą zaraz po CSL ligą piłkarską w Chinach).

W inauguracyjnym sezonie liga ta liczyła 12 zespołów, zaś obecnie jest ich 16. Tytuł mistrza zdobyło dotychczas sześc klubów: Shenzhen Jianlibao, Dalian Shide, Shandong Luneng, Changchun Yatai, Beijing Guo’an i Guangzhou Evergrande. Obecnym mistrzem Super League jest jest Guangzhou Evergrande.

Przez pierwsze dwa sezony nie było degradacji do niższej ligi w celu powiększenia ligi. Pierwszym spadkowiczem z CSL był Chongqing Lifan, który w sezonie 2006 zajął ostatnie miejsce w tabeli.

Przegląd[edytuj | edytuj kod]

Format rozgrywek[edytuj | edytuj kod]

Inaczej niż w wielu europejskich ligach CSL zaczyna się w lutym lub w marcu, a kończy się w listopadzie lub grudniu. W każdym sezonie każdy klub gra z każdym klubem dwukrotnie, u siebie i na wyjeździe. W 2004 r. w lidze było 12 zespołów, więc każdy z nich rozegrał 22 mecze z wszystkich 132 spotkań w sezonie. Rok później CSL liczyło 14 klubów, więc każdy z nich rozegrał 26 spotkań z wszystkich 182. W roku 2006 było 15 drużyn w lidze. Każda drużyna rozegrała 28 spotkań w sezonie z wszystkich 210.

Od 2008 r. na końcu każdego sezonu dwa zespołu, które zajęły ostatnie miejsca w tabeli degradowane są do Chinese Football Association Jia League i na ich miejsce awansują dwa najlepsze zespoły z Jia League.

3 najlepsze zespoły Super League jak również zdobywca Pucharu Chin kwalifikują się do Azjatyckiej Ligi Mistrzów. Jeśli jakiś zespół zdobył dublet to również klub z 4. miejsca kwalifikuje się do Ligi Mistrzów.

Sponsoring[edytuj | edytuj kod]

Pierwszym sponsorem Super League była firma Siemens. Po pierwszym kontrowersyjnym sezonie Siemens przestał sponsorować ligę. Początek sezonu 2005 był opóźniony o miesiąc z powodu szukania nowego sponsora, który jednak nie został znaleziony. Liga wówczas nazywała się po prostu Chinese Football Association Super League.

  • Sezon 2004: Siemiens (Siemiens Chinese Super League)
  • Sezon 2005: brak sponsora (Chinese Football Association Super League)
  • Sezon 2006: iPhox (iPhox Chinese Super League)
  • Sezon 2007: Kingway (Kingway Chinese Super League)

Zawodnicy zagraniczni[edytuj | edytuj kod]

Zawodowi piłkarze w Chinach otrzymują stosunkowo wysokie wynagrodzenia w porównaniu do innych chińskich lig sportowych i lig piłkarskich w innych krajach. W rezultacie dużo piłkarzy z Serbii, Brazylii, Hondurasu i innych krajów z Ameryki Łacińskiej gra w CSL.

Liga ma jednak reguły, które ograniczają liczbę zagranicznych graczy do pięciu w każdej drużynie, w tym piąte miejsce jest zarezerwowane dla gracza z państwa konfederacji AFC. Na boisku w tym samym czasie może grać trzech zawodników zagranicznych. Czwarty zagraniczny zawodnik jest jedynie dozwolony jeśli jest z państwa konfederacji AFC.

Piłkarze z Hongkongu, Makau i Tajwanu nie są uznawani jako obcokrajowcy.

Historia[edytuj | edytuj kod]

CSL powstało w 2004 roku jako następca poprzedniej pierwszej klasy rozgrywkowej w Chinach (Jia A lub 甲A) League. W pierwszym sezonie w Chinese Super League występowało 12 drużyn.

Rok później liga powiększyła się do liczby 14 zespołów. Z Jia League awansowały Wuhan Huanghelou i Zhuhai Zhongbang. Potem zespół Zhuahi połączył się z Szanghaj Zhongbang i zmienił nazwę na Szanghaj Zobon.

W 2006 r. planowane było powiększenie CSL do liczby 16 zespołów włączając do ligi Xiamen Lanshi i Changchun Yatai, jednak ekipa Sichuan Guancheng wycofała się przed rozpoczęciem sezonu z ligi. Sezon 2006 zaczął się 11 marca w 15-klubowym składzie.

W roku 2007 liga znów miała się powiększyć, ale Shanghai United F.C. połączyło się z lokalnym rywalem, Shanghai Shenhua. W rezultacie obydwa kluby przyjęły tę drugą nazwę, ponieważ w mieście jest więcej kibiców Shenhui.

Kluby występujące w CSL w sezonie 2012[edytuj | edytuj kod]

Klub Chińska nazwa Stadion Pojemność Sezony w CSL Najlepsze miejsce Najgorsze miejsce W 1-szej lidze od Mistrz Chin (Wszystkie tytuły) Mistrz Chin (Era Zawodowa) Ostatni tytuł
Beijing Guo’an 北京国安 Stadion Robotniczy 66,161[1] 2004 do 2012 1 (2009) 7 (2004) od 1991 8 1 2009
Changchun Yatai 长春亚泰 Development Area Stadium 25,000[2] 2006 do 2012 1 (2007) 9 (2010) od 2006 1 1 2007
Dalian A’erbin 大连阿尔滨 Jinzhou Stadium 30,775[3] 2012 od 2012 0 0
Dalian Shide 大连实德 Jinzhou Stadium 30,775[3] 2004 do 2012 1 (2005) 14 (2008) od 1990 8 8 2005
Guangzhou Evergrande 广州恒大 Tianhe Stadium 60,151[4] 2008 do 2009, 2011 do 2012 1 (2011) 9 (2009) od 2011 1 1 2011
Guangzhou R&F FC 广州富力 Stadion Yuexiushan 30,000[5] 2004 do 2010,2012 8 (2004) 16 (2010) od 2012 0 0
Guizhou Renhe 贵州人和 Guiyang Olympic Sports Center 51,636[6] 2004 do 2012 3 (2004) 13 (2007) od 2002 0 0
Hangzhou Greentown 杭州绿城 Yellow Dragon Stadium 52,672[7] 2007 do 2012 4 (2010) 15 (2009) od 2007 0 0
Henan Construction 河南建业 Hanghai Stadium 29,860[8] 2007 do 2012 3 (2009) 13 (2011) od 2007 0 0
Jiangsu Sainty 江苏舜天 Nanjing Olympic Sports Center 61,443 2009 do 2012 4 (2011) 11 (2010) od 2009 0 0
Liaoning Whowin 辽宁宏运 Tiexi New District Sports Center 30,000 2004 do 2008, 2010 do 2012 3 (2011) 15 (2008) od 2010 8 0 1993
Qingdao Jonoon 青岛中能 Qingdao Tiantai Stadium 20,525[9] 2004 do 2012 6 (2011) 14 (2006, 2010) od 1997 0 0
Shandong Luneng 山东鲁能 Shandong Stadium 43,700[10] 2004 do 2012 1 (2006, 2008, 2010) 5 (2011) od 1994 4 4 2010
Shanghai Shenhua 上海申花 Hongkou Stadium 33,060[11] 2004 do 2012 2 (2005, 2006, 2008) 11 (2011) od 1982 4 2 2003
Shanghai Shenxin 上海申鑫 Jinshan Football Stadium 30,000[12] 2010 do 2012 13 (2010) 14 (2011) od 2010 0 0
Tianjin Teda F.C. 天津泰达 TEDA Football Stadium 37,450[13] 2004 do 2012 2 (2010) 10 (2011) od 1999 2 0 1980

Mistrzowie[edytuj | edytuj kod]

Sezon Mistrz Wicemistrz III miejsce
2004 Shenzhen Jianlibao Shandong Luneng Shanghai International
2005 Dalian Shide Shanghai Shenhua Shandong Luneng
2006 Shandong Luneng Shanghai Shenhua Beijing Guo’an
2007 Changchun Yatai Beijing Guo’an Shandong Luneng
2008 Shandong Luneng Shanghai Shenhua Beijing Guo’an
2009 Beijing Guo’an Changchun Yatai Henan Construction
2010 Shandong Luneng Tianjin Teda Shanghai Shenhua
2011 Guangzhou Evergrande Beijing Guo’an Liaoning Whowin
2012 Guangzhou Evergrande Jiangsu Sainty Beijing Guo’an
2013 Guangzhou Evergrande Shandong Luneng Beijing Guo’an

Tytuł zdobyło sześć zespołów: Shenzhen Jianlibao, Dalian Shide, Shandong Luneng, Changchun Yatai, Beijing Guo’an i Guangzhou Evergrande.

Statystyka[edytuj | edytuj kod]

Lp. Klub Miejsca na podium
Gold medal with cup.svg Silver medal with cup.svg Bronze medal with cup.svg
1. Shandong Luneng 3 2 2
2. Guangzhou Evergrande 3 0 0
3. Beijing Guo’an 1 2 4
4. Changchun Yatai 1 1 0
5. Dalian Shide 1 0 0
Shenzhen Jianlibao 1 0 0
7. Shanghai Shenhua 0 3 1
8. Jiangsu Sainty 0 1 0
Tianjin Teda 0 1 0
10. Henan Construction 0 0 1
Liaoning Whowin 0 0 1
Shanghai International 0 0 1

Królowie strzelców[edytuj | edytuj kod]

Sezon Król strzelców Klub Gole
2004 Ghana Kwame Ayew Inter Shanghai 17
2005 Serbia Branko Jelić Beijing Hyundai 21
2006 Chińska Republika Ludowa Li Jinyu Shandong Luneng 26
2007 Chińska Republika Ludowa Li Jinyu Shandong Luneng 15
2008 Brazylia Éber Luís Tianjin Teda 14
2009 Argentyna Hernán Barcos
Argentyna Luis Ramírez
Shenzhen Asia Travel
Guangzhou GPC
17
2010 Kolumbia Duvier Riascos Shanghai Shenhua 20
2011 Brazylia Muriqui Guangzhou Evergrande 16
2012 Rumunia Cristian Dănălache Jiangsu Sainty 23
2013 Brazylia Elkeson Guangzhou Evergrande 24

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]