Coming out

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ilustracja coming outu w wykonaniu Kurt Löwenstein Educational Center International Team.

Coming out (of the closet) (od ang. to come out of the closet[1] - wyjść z szafy) – proces samodzielnego ujawniania własnej orientacji seksualnej lub tożsamości płciowej (posiadanej przez mniejszość w społeczeństwie) przed innymi ludźmi (np. rodziną, przyjaciółmi, znajomymi czy współpracownikami). Proces ten zawiera w sobie fakt uświadomienia sobie własnej, odmiennej od heteroseksualnej, orientacji seksualnej oraz naukę samoakceptacji jako geja, lesbijki lub osoby biseksualnej (coming out przed samym sobą).

Coming out może dotyczyć osób publicznych, które ujawniają własną tożsamość seksualną do wiadomości społeczeństwa za pośrednictwem środków masowego przekazu.

Badania statystyczne wykazują, iż osoby heteroseksualne, które znają geja lub lesbijkę, wykazują bardziej pozytywną postawę wobec osób homoseksualnych jako grupy[2] oraz częściej akceptują ich prawa[3]. Przykładowo w 2008 roku w Polsce poparcie dla wprowadzenia rejestrowanych związków partnerskich deklarowało 27% populacji ogólnej, a w grupie znających osobiście geja lub lesbijkę - 70%[4].

Pojęcia coming outu nie należy mylić z outingiem, czyli ujawnieniem czyjejś odmiennej od heteroseksualnej orientacji seksualnej przez osoby trzecie, najczęściej wbrew woli „zdemaskowanej” osoby.

Fazy coming outu[edytuj | edytuj kod]

Według Roba Eichberga, amerykańskiego psychologa, proces coming outu można podzielić na trzy kolejno po sobie następujące fazy:

  • osobistą – ta faza składa się z uświadomienia sobie, "zdiagnozowania" własnej, odmiennej od heteroseksualnej, orientacji seksualnej i zaakceptowania jej;
  • prywatną – w tej fazie osoba po raz pierwszy decyduje się ujawnić swoją przynależność do mniejszości seksualnych wybranym, najczęściej najbliższym osobom;
  • publiczną – w tej fazie, po uświadomieniu najważniejszych dla siebie ludzi, osoba ujawnia się również w przestrzeni publicznej, np. w miejscu pracy.

Coming out w miejscu pracy[edytuj | edytuj kod]

Badanie przeprowadzone wśród gejów i lesbijek pracujących w niemieckich firmach, pokazuje, iż tylko 13% z nich otwarcie przyznaje się w miejscu pracy do swojej orientacji seksualnej. Wskaźnik ten nie zmienił się od 10 lat mimo subiektywnego odczucia poprawy sytuacji mniejszości seksualnych. Osoby homoseksualne, zajmujące wyższe stanowiska, częściej publicznie ujawniają swoje preferencje seksualne niż te na podrzędnych stanowiskach. Uważa się ponadto, że osoby homoseksualne, które nie dokonały coming outu w miejscu pracy, zużywają 20% swojej energii, by ukryć swoją orientację seksualną[5].

Motyw coming outu w sztuce[edytuj | edytuj kod]

Wiki letter w.svg Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Pozostałe znaczenia terminu[edytuj | edytuj kod]

Czasami termin ten używany jest w stosunku osoby lub grupy osób, które decydują się publicznie zaprezentować swoje poglądy uważane za odbiegające od poglądów ogółu społeczeństwa (np. Internetowa Lista Ateistów i Agnostyków – coming out niewierzących).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Donald H. Clark, Lesbijki i geje. Jak ich kochać, Da Capo, Warszawa 1995, ISBN 83-86611-66-9
  • Agata Engel-Bernatowicz, Aleksandra Kamińska, Coming out. Ujawnienie orientacji psychoseksualnej – zaproszenie do dialogu, Wydawnictwo anka zet studio, Warszawa 2005, ISBN 83-922193-0-9
  • Anna Laszuk, Dziewczyny, wyjdźcie z szafy!, wydawnictwo Fundacji Lorga, Warszawa 2006, ISBN 83-923554-1-5
  • Rob Eichberg, Ujawnij się. Prawda lesbijek i gejów, Jacek Santorski & Co, Warszawa 1995, ISBN 83-868210-1-9

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]