Orientacja seksualna
Orientacja seksualna – trwały emocjonalny, romantyczny i seksualny pociąg do osób określonej płci[1].
W 1983 roku ukazał się przegląd literatury naukowej, który wykazał iż ustalenie definicji orientacji seksualnej zarówno koncepcyjnej, jak i operacyjnej "było prawie niemożliwe". Rozbieżności w definicjach orientacji seksualnej są przyczyną zamieszania pojęciowego[2]. Praca przeglądowa z 1997 roku pokazała, że problemy ze zdefiniowaniem orientacji seksualnej nie pozwalają na ustalenie reprezentatywnych prób homoseksualistów, biseksualistów i heteroseksualistów, a różnice w definiowaniu i pomiarze sięgają lat 60. XIX wieku, kiedy naukowcy po raz pierwszy szerzej zainteresowali się orientacją seksualną[3].
Wyróżnia się 3 orientacje seksualne:
- heteroseksualizm – pociąg do osób przeciwnej płci,
- homoseksualizm – pociąg do osób tej samej płci,
- biseksualizm – pociąg do osób obu płci[1].
Spis treści |
[edytuj] Przyczyny rozwoju
Oświadczenie Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego z 2008 roku:
| „ |
Nie ma wśród naukowców konsensusu, co do dokładnych przyczyn rozwijania się u jednostki orientacji heteroseksualnej, biseksualnej, gejowskiej czy lesbijskiej. Pomimo licznych badań, które poszukiwały możliwych genetycznych, hormonalnych, rozwojowych, społecznych i kulturowych wpływów na seksualną orientację, nie pojawiły się żadne odkrycia, które pozwoliłyby naukowcom na wniosek mówiący, że seksualna orientacja jest determinowana przez jakikolwiek szczególny czynnik czy czynniki. Wielu uważa, że zarówno natura, jak i wychowanie wspólnie odgrywają skomplikowane role; większość osób doświadcza niewielkiego lub żadnego wyboru dotyczącego ich orientacji seksualnej[1]. |
” |
[edytuj] Trwałość i zmiana orientacji seksualnej
Na łamach Archives of Sexual Behavior zostało opublikowane badanie dotyczące trwałości i zmiany orientacji seksualnej na przestrzeni 10 lat. W próbie 2 560 osób kobiety stanowiły 54%, średnia wieku badanych wynosiła około 47 lat, 2 494 badanych zadeklarowało początkowo orientację heteroseksualną, 32 homoseksualną i 34 biseksualną. Po 10 latach, 2,15% z 2 560 uczestników badania odpowiedziało, że zmieniło orientację seksualną. Zmiana nastąpiła u:
- 1,36% heteroseksualnych kobiet,
- 63,63% homoseksualnych kobiet,
- 64,71% biseksualnych kobiet,
- 0,78% heteroseksualnych mężczyzn,
- 9,52% homoseksualnych mężczyzn,
- 47,06% biseksualnych mężczyzn[4].
Heteroseksualizm okazał się najbardziej trwałą orientacją seksualną zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet. Kobiecy homoseksualizm okazał się nietrwały, a męski trwały. Natomiast, najmniej trwały u obu płci okazał się biseksualizm[4].
[edytuj] Zaburzenia związane z orientacją seksualną
Według klasyfikacji chorób ICD-10 oraz DSM-IV żadna orientacja sama w sobie nie jest uznawana za zaburzenie psychiczne.
Zaburzenia psychologiczne i zaburzenia zachowania związane z rozwojem i orientacją seksualną (ICD-10 F66):
- Zaburzenia dojrzewania seksualnego (ICD-10 F66.0):
- cierpienie z powodu niepewności co do tożsamości płciowej lub orientacji seksualnej, prowadzące do wystąpienia lęku lub depresji. Najczęściej dotyczy młodzieży w wieku dojrzewania. Może też wystąpić u osób, które po okresie pozornego ustalenia się orientacji seksualnej zauważyły jej zmianę[5].
- Orientacja seksualna niezgodna z ego (egodystoniczna) (ICD-10 F66.1):
- Identyfikacja płciowa czy też preferencja seksualna (heteroseksualna, homoseksualna, biseksualna lub przedpokwitaniowa) nie budzą wątpliwości, ale jednostka z powodu współistniejących zaburzeń psychologicznych i behawioralnych chciałaby, by było inaczej i chce leczyć się w celu zmiany orientacji [5].
- Zaburzenie związków seksualnych (ICD-10 F66.2):
- jest to nieprawidłowość identyfikacji płciowej lub preferencji seksualnych, która odpowiada za trudności w nawiązaniu głębokiej więzi partnerskiej i utrzymaniu związku[5].
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 American Psychological Association: Answers to your questions: For a better understanding of sexual orientation and homosexuality. 2008. [dostęp 2012–01–14].
- ↑ MG. Shively, C. Jones, JP. De Cecco. Research on sexual orientation: definitions and methods. „Journal of Homosexuality”. 9 (2-3), s. 127-36, 1983-4. PMID 6376622.
- ↑ RL. Sell. Defining and measuring sexual orientation: a review. „Archives of Sexual Behavior”. 26 (6), s. 643-58, grudzień 1997. PMID 9415799.
- ↑ 4,0 4,1 Mock SE, Eibach RP. Stability and Change in Sexual Orientation Identity Over a 10-Year Period in Adulthood. „Archives of Sexual Behavior”, in press. doi:10.1007/s10508-011-9761-1. PMID 21584828.
- ↑ 5,0 5,1 5,2 Indeks - klasyfikacja ICD10
|
||||||||
