Conductus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Konduktus – gatunek średniowiecznej wielogłosowej muzyki wokalnej pochodzący z XII wieku, w którym po raz pierwszy wszystkie głosy (nie tylko cantus firmus) pochodziły z inwencji kompozytora.

Konduktus posiadał budowę pieśni zwrotkowej o stosunkowo prostej rytmice, niejednokrotnie wręcz tanecznej. Wykonywany był przed czytaniem Pisma Świętego, wprowadzając w tematykę danego teksu. Z czasem przeniknął także do muzyki świeckiej. Tego typu utwory, zwykle 4-głosowe, posiadały budowę "akordową", stosowano w nich technikę nota contra notam (zwaną również punctum contra punctum, z czego wywodzi się późniejsza nazwa techniki polifonicznego łączenia głosów - kontrapunktu).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]