Bramkarz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Parada bramkarza w piłce nożnej

Bramkarz – w grach zespołowych – członek zespołu, którego zadaniem jest uniemożliwienie zdobycia bramki (gola) zawodnikom drużyny przeciwnej.

W wielu grach sportowych bramkarz jest odpowiedzialny za przeciwdziałanie zdobyciu gola przez drużynę przeciwną. Tak się dzieje w piłce nożnej, piłce ręcznej, hokeju na lodzie, hokeju na trawie i in. Bramkarz powinien występować w stroju, który odróżnia go od pozostałych zawodników i sędziego.

W piłce nożnej bramkarz jako jedyny zawodnik na boisku może dotykać piłkę ręką w obrębie swojego pola karnego. Jeżeli warunki atmosferyczne lub stan boiska tego wymagają, bramkarz może nosić spodnie treningowe.

Bramkarz to również potoczne określenie osoby porządkowej przy wejściu do baru, nocnego klubu czy na koncert.

Bramkarz w piłce nożnej[edytuj | edytuj kod]

Bramkarz naliczanych przez rywalizującego gracza

Bramkarz jako jedyny zawodnik na boisku może łapać piłkę rękami w wyznaczonym polu karnym. Jego rola nie ogranicza się jednak tylko do łapania piłki. Bramkarz jest pełnoprawnym zawodnikiem, który częściej atakuje czyli wprowadza piłkę do gry różnymi sposobami aniżeli broni. Wielu profesjonalnych bramkarzy rozpoczynało swoją przygodę z piłką relatywnie późno: Maik Taylor — były bramkarz reprezentacji Irlandii Północnej — 19 lat; Fabien Barthez — były reprezentant Francji — 15 lat; Lew Jaszyn — były bramkarz reprezentacji Związku Radzieckiego — 16 lat; Heurelho Gomes — były golkiper Tottehamu i reprezentant Brazylii — 14 lat; Rogério Ceni — bramkostrzelny golkiper São Paulo FC — 17 lat; Gianluigi Buffon — bramkarz reprezentacji Włoch oraz Juventusu — 15 lat[1].

Bramkarze-snajperzy[edytuj | edytuj kod]

W piłce nożnej akcje ofensywne nie należą do głównych zadań bramkarzy, niemniej sytuacje takie zdarzają się, zwłaszcza kiedy dana drużyna przegrywa. Czasem bramkarze wykonują również rzuty wolne i karne. Poniżej przedstawiono listę bramkarzy – rekordzistów pod względem strzelonych bramek[2]:

  1. Brazylia Rogério Ceni – 120 bramek
  2. Paragwaj José Luis Chilavert – 62 bramki
  3. Kolumbia René Higuita – 44 bramki
  4. Bułgaria Dimityr Iwankow – 42 bramek
  5. Meksyk Jorge Campos – 40 bramek
  6. Peru Johnny Martín Vegas – 39 bramek
  7. Kostaryka Fernando Patterson – 34 bramki
  8. Salwador Álvaro Misael Alfaro – 31 bramek
  9. Niemcy Hans-Jörg Butt – 29 bramek
  10. Nigeria Vincent Enyeama – 24 bramki
  11. Chile Marco Antonio Cornez – 24 bramki
  12. Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Dragan Pantelić – 22 bramki
  13. Czarnogóra Žarko Lučić – 21 bramek
  14. Azerbejdżan Nizami Sadigov – 21 bramek
  15. Argentyna Cristian David Lucchetti – 19 bramek

Bramkarz w piłce ręcznej[edytuj | edytuj kod]

Bramkarz w piłce ręcznej jest jedynym zawodnikiem, który ma prawo dotknąć piłki w tzw. kole (strefie obrony). Dotknięcie piłki w tej strefie przez zawodnika drużyny atakującej oznacza pozycję spaloną i rzut wolny dla drużyny broniącej; dotknięcie piłki przez zawodnika drużyny broniącej określane jest jako "obrona w kole" i karane rzutem karnym. Bramkarz ma prawo grać w kole rękami i nogami, natomiast poza kołem tylko rękami, jak każdy zawodnik. Przywilejem bramkarza w piłce ręcznej jest również to, że jeśli bramkarz grając w strefie obrony wybije piłkę poza linię końcową boiska, sam wznawia grę: jeśli piłkę w ten sam sposób wybije poza linię końcową inny zawodnik drużyny broniącej, jego zespół karany jest rzutem rożnym.

Bramkarz w hokeju na lodzie[edytuj | edytuj kod]

Bramkarz w hokeju na lodzie jest zawodnikiem, który nie jest objęty typowymi dla tej gry zmianami – może w praktyce grać non stop przez cały mecz, w przeciwieństwie do innych zawodników. Gra w innym stroju niż pozostali zawodnicy, znacznie cięższym i skutecznie go chroniącym: charakterystyczne są dla niego ochraniacze na nogi (tzw. parkany), kij hokejowy bramkarza ma inny kształt i wymiar niż pozostałe, twarz bramkarza chroniona jest odpowiednią maską lub kratą, a ręka, w której bramkarz nie trzyma kija, wyposażona jest w specjalną rękawicę do łapania krążka, zwaną łapą. Bramkarz jako jedyny ma prawo chwycić krążek ręką, co powoduje przerwanie gry i wznowienie w strefie obronnej (grę w hokeju przerywa się, gdy sędzia przestanie widzieć krążek). Pozostali zawodnicy mają prawo zagrać krążek ręką, ale tylko odbijając go i kierując w stronę własnego kija. W polu bramkowym, które w hokeju jest niewielkie, bramkarz nie tylko nie może być atakowany, ale jeśli w polu tym znajdzie się w ogóle w trakcie gry którykolwiek zawodnik drużyny atakującej, bramka – w przypadku jej zdobycia – nie będzie uznana. Bramkarz w hokeju na lodzie ma nadto ten przywilej, że w przypadku ukarania go karą wykluczenia z gry nie odbywa jej na ławce kar, lecz odbywa ją za niego inny zawodnik. Natomiast przepisy gry w hokeja na lodzie nie pozwalają na to, by bramkarz był kapitanem drużyny (jest to jedyna gra zespołowa, w której jest taki przepis).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło bramkarz w Wikisłowniku

Przypisy

  1. Pawłowski. D.,Trzaskoma. Ł. (2012)` Szkolenie bramkarzy w piłce nożnej, wiek : 12-16 Iat.Wyd.Zysk i S-ka. Poznań.
  2. World Record of the national championships (1888/89-2011) (ang.). iffhs.de. [dostęp 13 lipca 2011].