Czarny łabędź (film 2010)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy filmu z 2010 roku. Zobacz też: inne znaczenia tego hasła.
Czarny łabędź
Black Swan
Gatunek thriller psychologiczny
Rok produkcji 2010
Data premiery Ziemia 1 września 2010
Polska 21 stycznia 2011
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 108 minut
Reżyseria Darren Aronofsky
Scenariusz Mark Heyman, Andres Heinz,
John J. McLaughlin
Główne role Natalie Portman, Mila Kunis
Muzyka Clint Mansell
Zdjęcia Matthew Libatique
Scenografia Thérèse DePrez,
Tora Peterson, David Stein
Kostiumy Amy Westcott
Montaż Andrew Weisblum
Produkcja Scott Franklin, Mike Medavoy,
Arnold Messer, Brian Oliver
Wytwórnia Fox Searchlight Pictures
Protozoa Pictures
Phoenix Pictures
Cross Creek Pictures
Dystrybucja Stany Zjednoczone Fox Searchlight Pictures
Polska Imperial - Cinepix
Budżet 17 000 000 $ (szacowany)
Wikicytaty Czarny łabędź w Wikicytatach
Strona internetowa

Czarny łabędź (ang. Black Swan, 2010) − amerykański thriller psychologiczny w reżyserii Darrena Aronofsky'ego. W rolach głównych wystąpiły Natalie Portman oraz Mila Kunis, które wcieliły się w role nowojorskich baletnic występujących w Jeziorze łabędzim.

Obraz otworzył 67. Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Wenecji dnia 1 września 2010 roku. Następnie film był prezentowany na festiwalach filmowych w Toronto i Londynie.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Nowojorska opera wystawia balet Jezioro łabędzie. Reżyser Thomas Leroy (Vincent Cassel) decyduje się na zastąpienie dotychczasowej primabaleriny Beth MacIntyre (Winona Ryder) młodszą baletnicą Niną (Natalie Portman). Nina mieszka wraz ze swoją despotyczną matką Ericą (Barbara Hershey), byłą tancerką zespołu.

Koncepcja reżyserska zakłada granie przez primabalerinę dwóch ról: niewinnej Białej łabędzicy oraz zmysłowej Czarnej łabędzicy. Nieoczekiwanie Ninie wyrasta konkurentka w postaci zdolnej Lily (Mila Kunis). Nina idealnie pasuje do Białej łabędzicy, natomiast Lily stworzona jest do roli Czarnej łabędzicy. Rywalizacja tancerek zmieni się nieoczekiwanie w dziwną relację, a w samej Ninie powoli ujawnia się ciemna strona jej osobowości.

Inspiracje dla filmu[edytuj | edytuj kod]

W filmie zostały przedstawione niektóre wydarzenia z życia i kariery baletowej Diany Wiszniowej, jako sceny z życia Niny Sayers. Wymieniana jest np. scena, w której Nina wychodzi na scenę ociekając krwią i tańczy mimo poważnego zranienia się za kulisami ostrym przedmiotem. Analogiczna sytuacja miała miejsce w Metropolitan Opera, w czasie spektaklu Romeo i Julia, w którym główną partię zatańczyła Wiszniowa[1].

Diana Wiszniowa dostała propozycję zagrania roli Niny Sayers w filmie, jednak zrezygnowała ze względu na inne zobowiązania[1][2][3].

Obsada[edytuj | edytuj kod]

i inni.

Nagrody i nominacje[edytuj | edytuj kod]

Natalie Portman podczas premiery filmu na MFF w Toronto, 13 września 2010.
67. Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Wenecji
83. ceremonia wręczenia Oscarów
68. ceremonia wręczenia Złotych Globów
64. ceremonia wręczenia nagród Brytyjskiej Akademii Filmowej
  • nagroda: najlepsza aktorka pierwszoplanowa − Natalie Portman
  • nominacja: najlepszy film − Mike Medavoy, Brian Oliver i Scott Franklin
  • nominacja: najlepszy reżyser − Darren Aronofsky
  • nominacja: najlepszy scenariusz oryginalny − Mark Heyman, Andrés Heinz i John J. McLaughlin
  • nominacja: najlepsza aktorka drugoplanowa − Barbara Hershey
  • nominacja: najlepsze zdjęcia − Matthew Libatique
  • nominacja: najlepszy montaż − Andrew Weisblum
  • nominacja: najlepsza scenografia − Thérèse DePrez i Tora Peterson
  • nominacja: najlepsze kostiumy − Amy Westcott
  • nominacja: najlepsza charakteryzacja i kostiumy − Judy Chin i Geordie Sheffer
  • nominacja: najlepszy dźwięk − Ken Ishii, Craig Henighan i Dominick Tavella
  • nominacja: najlepsze efekty specjalne − Dan Schrecker
17. ceremonia wręczenia nagród Gildii Aktorów Ekranowych
  • nagroda: najlepsza aktorka pierwszoplanowa − Natalie Portman
  • nominacja: najlepsza aktorka drugoplanowa − Mila Kunis
  • nominacja: najlepsza obsada filmowa
25. ceremonia wręczenia Independent Spirit Awards
  • nagroda: najlepszy film niezależny − Mike Medavoy, Arnold Messer, Brian Oliver i Scott Franklin
  • nagroda: najlepszy reżyser − Darren Aronofsky
  • nagroda: najlepsza główna rola żeńska − Natalie Portman
  • nagroda: najlepsze zdjęcia − Matthew Libatique
15. ceremonia wręczenia Satelitów
37. ceremonia wręczenia Cezarów
  • nominacja: najlepszy film zagraniczny − Darren Aronofsky (Stany Zjednoczone)

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Дмитрий Губин. Диана Вишнёва. Черно-белый лебедь. „Огонёк”, 20 июнь 2011 (ros.). 
  2. Татьяна Максимовa. Диана Вишнева: "Черный лебедь" - хороший триллер. Главное - помнить, что он не про балет!. „Комсомольска правда”, 02 ноября 2011. 
  3. Федор Дубшан. Диана Вишнёва: Ты сама это выбрала, ты так хочешь жить. „Вечерний Петербург”, 28 июня 2011. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]