Czyste niebo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy filmu. Zobacz też: S.T.A.L.K.E.R.: Czyste Niebo – gra komputerowa.
Czyste niebo
Чистое небо
Gatunek melodramat
Rok produkcji 1961
Data premiery Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich 20 maja 1961
Kraj produkcji  ZSRR
Język rosyjski
Czas trwania 106 min.
Reżyseria Grigorij Czuchraj
Scenariusz Daniił Chrabrowicki
Grigorij Czuchraj
Główne role Jewgienij Urbanski
Nina Drobszewa
Muzyka Michaił Ziw
Zdjęcia Siergiej Połyjanow
Scenografia Borys Nemieczek
Kostiumy Walientij Pierilotow
Montaż Marija Timofiejewa
Wytwórnia Mosfilm
Nagrody 1961 – Grand Prix na MFF w Moskwie

Czyste niebo (org. Чистое небо, Czistoje niebo) – radziecki melodramat z 1961 roku w reż. Grigorija Czuchraja.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Sasza, młodziutka studentka, na zabawie sylwestrowej poznaje starszego od niej, przystojnego lotnika Aleksieja w którym zakochuje się od pierwszego wejrzenia. Aleksiej nie zwraca jednak na nią żadnej uwagi. Wybucha wojna. Sasza rozpoczyna pracę w fabryce. Pewnego dnia, przypadkowo, podczas nalotu spotyka w schronie Aleksieja, który jest teraz pilotem frontowym. On nawet jej nie zauważa, jednak Saszy udaje się podsłuchać numer telefonu do jednostki w której służy Aleksiej. Dzwoni do niego i umawia się z nim. Ponieważ lotnik ma akurat cztery dni urlopu i nie zna nikogo w mieście, przystaje na propozycję spotkań z Saszą. Są to dla niej cztery wspaniałe dni z ukochanym. Wkrótce spotyka go jeszcze raz, jako bohatera, który staranował wrogą maszynę. Niedługo potem dowiaduje się, że jej ukochany poległ w walce. Efektem ich ostatniego spotkania jest jak się wkrótce okazuje syn Jegor. Sasza nie wierzy jednak w śmierć ukochanego i czeka na jego powrót, odrzucając oświadczyny Pietii – starego przyjaciela (również lotnika). Jej nadzieje się spełniają – kończy się wojna i pewnego dnia, Aleksiej z oszpeconą twarzą staje u progu jej mieszkania. Nie zginął, ale został ranny i trafił do niemieckiej niewoli. W ZSRR okresu stalinizmu jest jednak jako były jeniec "wrogiem ludu" i zdrajcą. Ze względu na Saszę – wtedy już przodownicę pracy – nie zostaje uwięziony, jednak nie może znaleźć żadnej dobrej pracy, odmawia się mu powrotu w szeregi partii, a przede wszystkim nie może już latać. Zaczyna pić i coraz bardziej się staczać. Jednak Sasza cały czas jest przy nim i wierzy w niego, podtrzymuje go na duchu.

Umiera Stalin i nadchodzi odwilż. W ostatniej scenie filmu Aleksiej znowu jest pilotem i oblatuje nowoczesny samolot, a zatroskana Sasza z niepokojem patrzy w niebo, obserwując niebezpieczny lot.

Główne role[edytuj | edytuj kod]

  • Jewgienij Urbanski – Aleksiej
  • Nina Drobszewa – Sasza
  • Gieorgij Giorgiu – Nikołaj
  • Witalij Koniajew – Pietia
  • Natalia Kuźmina – Lusia
  • Witalij Bondariew – Jegorka, syn Saszy
  • Oleg Tabakow – Sieriożka

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rostisław Jurieniew: Historia filmu radzieckiego. Wyd. I. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1977, s. 236-237.
  • Zbigniew Pitera: Nowy film radziecki. Wyd. I. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1967, s. 36-37.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]