Dieta (prawo pracy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy podróży służbowej. Zobacz też: sposób odżywiania.

Dieta za czas podróży służbowej – kwota należna pracownikowi odbywającemu z polecenia pracodawcy podróż służbową w ramach wykonywanej pracy, na pokrycie zwiększonych kosztów wyżywienia w czasie podróży.

Kwota[edytuj | edytuj kod]

Wysokość diet krajowych i zagranicznych w sferze budżetowej określa rozporządzenie ministra pracy i polityki społecznej. W pozostałych zakładach pracy określa je wewnętrzne prawo zakładowe. Nie mogą to być stawki niższe niż określone w rozporządzeniu. Zakład może jednak przyjąć wyższe kwoty. Jeśli przepisy wewnętrzne zakładu pracy nie określają wysokości diety, przyjmuje się wysokość określoną w rozporządzeniu.

Wysokość diet jest corocznie waloryzowana stosownie do planowanego wzrostu średniorocznego wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem przyjętego w ustawie budżetowej na dany rok. Od 1.01.2007 dieta za czas podróży na terenie kraju określona w rozporządzeniu wynosiła 23,00 zł. Od dnia 1 marca 2013 kwota ta została podniesiona do 30 zł. Wysokość diet zagranicznych uzależniona jest od kraju docelowego podróży i określona jest w załączniku do rozporządzenia.

Obliczanie[edytuj | edytuj kod]

Należność z tytułu diety obliczana jest za czas liczony od rozpoczęcia (wyjazd) do zakończenia (powrót) podróży.

Diety krajowe[edytuj | edytuj kod]

  • od 8 do 12 godzin – połowa diety
  • ponad 12 godzin – pełna dieta
  • za każdą następną rozpoczętą dobę:
    • do 8 godzin – połowa diety
    • ponad 8 godzin – pełna dieta

Diety zagraniczne[edytuj | edytuj kod]

  • do 8 godzin – 1/3 diety,
  • ponad 8 do 12 godzin – 1/2 diety,
  • ponad 12 godzin i za każdą pełną dobę podróży przysługuje dieta w pełnej wysokości

Opodatkowanie[edytuj | edytuj kod]

Diety w wysokości nieprzekraczającej limitu określonego w rozporządzeniu są wolne od podatku dochodowego i nie stanowią podstawy do naliczenia składek ZUS[1].

Podstawa prawna[edytuj | edytuj kod]

  • Kodeks pracy
  • Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz. U. z 2013 r. Nr 0, poz. 167)
  • Rozporządzenie MON z 28 maja 2004 r. w sprawie należności żołnierzy zawodowych za przeniesienia i podróże służbowe ( Dz. U. nr 140, poz. 1487)

Przypisy

  1. Zobacz ustawy: o podatku dochodowym od osób fizycznych, o podatku dochodowym od osób prawnych, oraz o systemie ubezpieczeń społecznych.
Scale of justice gold.png Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.