Ed Kemper

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Edmund Kemper w 1973

Edmund "Ed" Emil Kemper III (ur. 18 grudnia 1948 roku) - amerykański seryjny morderca i nekrofil. Zamordował 10 osób, w tym własną matkę i dziadków.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ed urodził się w grudniu 1948 roku w Santa Cruz, w Kalifornii jako syn Clarnell i Edmunda Kemperów. W dzieciństwie był świadkiem burzliwego małżeństwa rodziców, które zakończyło się, gdy miał 9 lat. Chłopak bardzo przeżył rozpad rodziny i nigdy tak naprawdę nie pogodził się z zaistniałą sytuacją. Po rozwodzie rodziców zamieszkał z matką i siostrami.

Ed był dzieckiem, które być może z powodu swojego wysokiego wzrostu stroniło od rówieśników. Nie umiał nawiązywać przyjaźni, nie lubił szkoły. Matka natomiast była zawsze surowa wobec syna. Zwykła zamykać go na długie godziny w ciemnej piwnicy, nawet gdy już był dorosły, nie przestała mówić mu co ma robić, poniżać go. Ed nienawidził jej za to.

Gdy miał 13 lat, matka wysłała go na rancho do swoich teściów. Pobyt u dziadków skończył się tragicznie. Chłopak swoją nienawiść do matki przelał na babcię. Często wyobrażał sobie, że ją morduje. Rozładowywał napięcie chodząc z dziadkiem na polowania i zabijając zwierzęta. 27 sierpnia 1964 roku Ed zastrzelił najpierw swoją babcię, a potem dziadka. Jak tłumaczył, jego zabił z litości, gdyż wiedział, że nie przeżyłby śmierci żony. Ed zadzwonił do matki i o wszystkim jej opowiedział. Ta kazała mu zgłosić się do szeryfa, co ten natychmiast uczynił. Sąd dla nieletnich na podstawie diagnozy biegłego psychiatry orzekł, że chłopiec jest paranoiczny i psychotyczny i nakazał umieszczenie go w Szpitalu Stanowym w Atascadero. Ed miał wtedy niespełna 16 lat.

W szpitalu Ed zaczął pochłaniać kryminalną wiedzę od przebywających tam gwałcicieli i morderców. Poznawał ich historie, wyciągając wnioski, jakie błędy popełnili w swoich zbrodniach i dlaczego zostali aresztowani. Gdy w 1969 roku opuścił szpital starał się o pracę policjanta. Było to jednak niemożliwe ze względu na jego wzrost i otyłość.

Zbrodnie[edytuj | edytuj kod]

Po tym jak Ed nie dostał pracy w policji postanowił popełniać zbrodnie doskonałe. Kupił samochód, który łudząco był podobny do radiowozu. Zamontował w nim nieotwierający się od środka zamek od strony pasażera, do bagażnika włożył noże i sznury. Zaczął zabierać autostopowiczki by zbadać co wzbudza ich zaufanie. Od maja 1972 do kwietnia 1973 zamordował osiem kobiet. Po zabójstwach ciała ofiar gwałcił, a następnie starannie ćwiartował, by nie udało się ich zidentyfikować i wywoził w odludne tereny. Ostatnimi ofiarami Eda była jego matka i jej koleżanka. Po tych zabójstwach zadzwonił na policję i opowiedział o ostatniej zbrodni, a następnie o pozostałych. Ujawnił też miejsca, gdzie pozostawił fragmenty zwłok.

W czasie procesu Ed Kemper starał się symulować chorobę psychiczną. Jednak ława przysięgłych była nieugięta i uznała mężczyznę winnym zabójstwa pierwszego stopnia we wszystkich ośmiu przypadkach i skazała go na dożywocie.

Ofiary Eda Kempera[edytuj | edytuj kod]

  • Maude Kemper - babcia Eda, zamordowana 27 sierpnia 1964 roku .
  • Ed Emil Kemper II - dziadek Eda, zamordowany 27 sierpnia 1964 roku .
  • Mary Anne Pisce - zamordowana 5 maja 1972 roku.
  • Anita Luchese - zamordowana 5 maja 1972 roku.
  • Aiko Koo - zamordowana 14 września 1972 roku.
  • Cindy Schall - zamordowana 8 stycznia 1973 roku.
  • Rosalind Thorpe - zamordowana 5 lutego 1973 roku.
  • Alice Lui - zamordowana 5 lutego 1973 roku.
  • Clarnell Strandberg - matka Eda, zamordowana 21 kwietnia 1973 roku.
  • Sally Hallett - zamordowana 21 kwietnia 1973 roku.