Neurotyczność

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ekstrawersja
Introwersja
Neurotyczność
Równowaga emocjonalna
Melancholik
Choleryk
Flegmatyk
Sangwinik
apatia
lęk
sztywność
refleksyjność
pesymizm
powściągliwość
nietowarzyskość
spokój
drażliwość
niepokój
agresja
wybuchowość
zmienność
impulsywność
optymizm
aktywność
towarzyskość
otwartość
gadatliwość
wrażliwość
niefrasobliwość
żywość
beztroska
przywódczość
bierność
ostrożność
powaga
pojednawczość
wysoka kontrola
solidność
zrównoważenie
łagodność

Neurotyczność – w psychologii oznacza cechę osobowości polegającą na silnym niezrównoważeniu emocjonalnym o charakterze nerwicowym, niskiej odporności na stres, skłonności do popadania w stany lękowe. Przeciwieństwem neurotyczności jest równowaga emocjonalna[1].

Pojęcie to wprowadził Eysenck w teorii temperamentu PEN. Eysenck nie zdefiniował neurotyczności wprost, uznając ją raczej za korelacje między cechami.

Neurotyczność składa się z następujących cech:

W swoim wymiarze fizjologicznym neurotyczność jest opisywana jako reaktywność układu nerwowego współczulnego. U neurotyków reaktywność ta jest większa niż u osób zrównoważonych emocjonalnie.

Przypisy