Eddie Chambers

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Boxing pictogram.svg Eddie Chambers
Eddie Chambers
Pseudonim Fast
Data i miejsce urodzenia 29 marca 1982
Pittsburgh (Pensylwania)
Obywatelstwo Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa junior ciężka
ciężka
Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk 40
Zwycięstwa 36
Przez nokauty 18
Porażki 4 (1 przez KO)
Remisy 0
Nieodbyte 0
  1. Bilans walk aktualny na 29 listopada 2014.

Edward "Eddie" Chambers (ur. 29 marca 1982 w Pittsburghu) – amerykański bokser wagi ciężkiej, pretendent do tytułu mistrza świata federacji IBF, WBO i IBO.

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

29 grudnia 2000 roku Eddie Chambers zadebiutował na zawodowym ringu, pokonując w 2 rundzie przez techniczny nokaut Tyrone'a Austina.

9 września 2005 Chambers pokonał jednogłośnie na punkty, po 12 rundach, Roberta Hawkinsa. Stawką pojedynku był wakujący pas mistrza stanu Pensylwania oraz tytuł mistrza świata federacji IBU w kategorii ciężkiej.

2 listopada 2007 pokonał niejednogłośnie na punkty Calvina Brocka po 12 rundach. Walka była jednym z pojedynków eliminacyjnych federacji IBF[1].

26 stycznia 2008 Chambers przegrał główny eliminator federacji IBF, ulegając jednogłośnie na punkty, po 12 rundach, Rosjaninowi Aleksandrowi Powietkinowi[2].

27 marca 2009 Eddie Chambers wygrał walkę z Samuelem Peterem, pokonując po 10 rundach Nigeryjczyka decyzją sędziów dwa do remisu[3].

4 lipca 2009 zmierzył się z Ukraińcem Ołeksandrem Dymytrenką. Walkę, mającą status oficjalnego eliminatora WBO, wygrał Amerykanin, pokonując rywala po 12 rundach dwa do remisu[4].

20 marca 2010 Chambers przegrał z Wołodymyrem Kłyczką w 12 rundzie przez nokaut. Stawką walki były trzy pasy mistrza świata w wadze ciężkiej, federacji IBF, WBO oraz IBO[5].

11 lutego 2011 Eddie Chambers pokonał, po 12 rundach, jednogłośnie na punkty Derrica Rossy'ego stosunkiem 115-112, 117-110 i 120-107. Była to pierwsza walka turnieju eliminacyjnego o prawo pojedynku, o mistrzostwo świata federacji IBF. Chambers w finale zmierzy się, ze zwycięzcą drugiego eliminatora, w którym zmierzą się Samuel Peter oraz Maurice Harris[6].

16 czerwca 2012 na gali w Newark Eddie Chambers zmierzył się z Tomaszem Adamkiem. W pojedynku, którego stawką był pas IBF North America, zwyciężył jednogłośnie na punkty Polak, stosunkiem 119:109 i dwukrotnie 116:112[7].

3 sierpnia 2013 roku Chambers stoczył swój pierwszy pojedynek w niższej kategorii wagowej (junior ciężkiej) i przegrał na punkty z Thabiso Mchunu[8].

Przypisy

  1. Chambers vs. Brock (ang.). boxrec.com, 02.11.2007. [dostęp 2010-08-06].
  2. Povietkin vs. Chambers (ang.). boxrec.com, 26.01.2008. [dostęp 2010-08-06].
  3. Chambers vs. Peter (ang.). boxrec.com, 27.03.2009. [dostęp 2010-08-06].
  4. Chambers vs. Dimitrenko (ang.). boxrec.com, 04.07.2009. [dostęp 2010-08-06].
  5. Klitschko vs. Chambers (ang.). boxrec.com, 20.03.2010. [dostęp 2010-08-06].
  6. Chambers znów lepszy od Rossy'ego (pol.). bokser.org, 12.02.2011. [dostęp 2010-02-12].
  7. Adamek wypunktował Chambersa! (pol.). bokser.org, 17.06.2012. [dostęp 2012-06-17].
  8. Mchunu zaskoczył Chambersa! (pol.). bokser.org, 04.08.2013. [dostęp 2013-08-05].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]