Edward Thorndike

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Edward Lee Thorndike (ur. 31 sierpnia 1874, Williamsburg Massachusetts, zm. 9 sierpnia 1949, Montrose, New York) – psycholog amerykański.

Jego bibliografia zawiera 506 pozycji, był twórcą koneksjonizmu i pierwszym badaczem, który podjął eksperymentalne badania laboratoryjne nad zachowaniem się zwierząt. Otrzymał honorowe stypendium wielu uniwersytetów, był członkiem Amerykańskiej Akademii Nauk, przewodniczącym Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego oraz American Association for the Advancement of Science.

Thorndike zajmował się odruchami instrumentalnymi. Badacz ten przyjął, że zwierzę (także człowiek) znajdujące się w odpowiednim stanie motywacyjnym może nauczyć się reakcji ruchowej lub złożonego aktu zachowania (wykształcić odruch warunkowy typu instrumentalnego).

Bodziec obojętny (ruch ręką lub komenda głosowa) → reakcja (podanie łapy) → wzmocnienie (kawałek mięsa). W tym wypadku pies uczy się (podlega warunkowaniu), kojarząc w czasie bodziec obojętny ze swoją konkretną reakcją (ważny jest poziom motywacji).

Najbardziej znaną teorią Thorndike'a jest tzw. prawo efektu (ang. law of effect) - reakcja, która spowodowała satysfakcjonujący rezultat, w danej sytuacji, będzie z większym prawdopodobieństwem powtarzana w przyszłości; natomiast reakcja, która spowodowała niesatysfakcjonujący rezultat, będzie z większym prawdopodobieństwem niepowtarzana w przyszłości. Prawo to dotyczy wszystkich zwierząt (również ludzi).

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Kształcił się w wielu szkołach Massachusetts, następnie studiował nauki humanistyczne na Wesleyan University w Connecticut (1891-1895), który ukończył bez specjalizacji; stypendium Harvard University umożliwiło mu studiowanie różnych nauk, w końcu, po studiach pod kierunkiem W. Jamesa, zdecydował się na psychologię; bakalaureat nauk humanistycznych w zakresie psychologii uzyskał w 1896, magisterium w 1987; w tym samym roku rozpoczął studia doktoranckie na Columbia University w Nowym Jorku, doktoryzował się w 1898 pod kierunkiem Jamesa McKeena Cattella na podstawie rozprawy pt. Animal intelligence: An experimental study of the associative processes in animals.

Działalność[edytuj | edytuj kod]

W 1898 rozpoczął nauczanie psychologii w college'u dla kobiet na Western Reserve University w Cleveland, Ohio; w 1899, na skutek rekomendacji W. Jamesa, został wykładowcą psychologii w Teachers College, Columbia University, tytuł profesora psychologii wychowania i nauczania otrzymał w 1904, w 1922 dodatkowo pełnił obowiązki dyrektora sekcji psychologii w Institute od Educational Research; na emeryturę przeszedł w 1940, nie zaprzestając działalności pisarskiej, w 1949 opublikował Selected Writings From a Connectionist's Psychology.