Eglon van der Neer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Eglon van der Neer
Neer, Eglon van der - Die Frau des Kandaules entdeckt den versteckten Gyges - 1675–80.jpg
Giges i żona Kandaulesa , ok. 1675 - 1680
Data i miejsce urodzenia ok. 1634 Amsterdam
Data i miejsce śmierci 1703 Düsseldorf
Narodowość holenderska
Dziedzina sztuki malarstwo
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Eglon van der Neer (ur. ok. 1634 Amsterdam, zm. 1703 w Düsseldorf) - holenderski malarz, pejzażysta, syn innego malarza Aerta van der Neera.

Malarstwa uczył się u swojego ojca oraz u Jacoba van Loo. Prawdopodobnie w 1654 roku przebywał we Francja jako malarz hrabiego Dona. Przed 1659 powrócił do Amsterdamu. Tam ożenił się po raz pierwszy. W latach 1664 - 1679 mieszkał w Rotterdamie a następnie w latach 1679 - 1689 w Brukseli. Pracował dla różnych rodów szlacheckich m.in dla króla hiszpańskiego Karola II, a w 1690 roku został malarzem nadwornym elektora Palatynatu Jana Wilhelma w Düsseldorfie.

Specjalizował się w malarstwie rodzajowym, w scenach we wnętrzach w stylu Gerarda Borcha młodszego. Sceny przedstawiają głównie damy podczas zajęć domowych. Malował również portrety oraz powstałe w latach 70 obrazy historyczne. Pod koniec lat osiemdziesiątych skoncentrował się na pejzażach nawiązujących do Adama Elsheimera. Jego uczniem był A. van der Werff.

Wybrane prace[edytuj | edytuj kod]

  • Czytająca, 1665, Nowy Jork
  • Dama obmywająca dłonie - Alegoria czystości 1675, Haga
  • Para we wnętrzu, ok. 1665-1670, Boston
  • Judyta, po 1670 Londyn
  • Giges i żona Kandaulesa, ok. 1675 1680, Museum Kunst Palast Düsseldorf
  • Tomasz i anioł, 1685, Berlin
  • Tomasz i anioł, 1690, Amsterdam

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Genaille Encyklopedia malarstwa flamandzkiegi i holenderskiego, Wyd. PWN, Warszawa 2001, ISBN 83-221-0686-6