Elred z Rievaulx
| Święty Aelred z Rievaulx SOCist. |
|
| Ælred | |
| opat | |
 |
|
| Data urodzenia | ok. 1110 Hexham (Northumberland) |
| Data śmierci | 12 stycznia 1167 Rievaulx (North Yorkshire) |
| Kościół / wyznanie | katolicki, anglikański |
| Wspomnienie | 12 stycznia |
| Atrybuty | księga, zwój |
| Patron | chorych na nerki i cierpiących z powodu kamieni nerkowych |
| Szczególne miejsca kultu | diecezja Hexham i Newcastle |
 Galeria ilustracji w Wikimedia Commons |
|
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
Aelred (Elred) z Rievaulx, również Ailred, właśc. staroang. Ælred, Æthelred (ur. ok. 1110 w Hexham, zm. 12 stycznia 1167 w Rievaulx) – angielski pisarz, opat cysterski (SOCist.) i święty Kościoła katolickiego i anglikańskiego[1].
Aelred był jednym z trzech synów Eilafa, kapłana św. Andrzeja w Hexham i skarbnika w Durham.
Spędził kilka lat na dworze króla św. Dawida I Szkockiego i został mistrzem domu zanim opuścił dwór aby wstąpić do opactwa cystersów w Rievaulx w wieku 24 lat (1134). Mógł być częściowo wykształcany przez Lawrenca Durham, który wysłał Aelredowi hagiografię św. Brygidy.
Został opatem powołanego przez niego nowego domu w Revesby w Lincolnshire w 1142, a później opatem w Rievaulx w 1147. Resztę życia spędził w klasztorze. Pod jego administracją mówi się, że wielkość opactwa wzrosła do kilkuset mnichów i czterystu braci zakonnych. Robił coroczne wizytacje do filii Rievaulx w Anglii i Szkocji i do francuskich opactw Citeaux i Clairvaux. W późniejszych latach u opata zanotowano wielkie cierpienia z powodu nieznanej choroby.
Był autorem kilku wpływowych książek na temat duchowości, a wśród nich Speculum caritatis ("The Mirror of Charity", rzekomo napisany na wniosek św. Bernarda z Clairvaux) i De spiritali Amicitia ("O duchowej przyjaźni")[uwaga 1]. Napisał także siedem prac z historii, adresując je do Henryka II z Anglii, doradzając mu, jak być dobrym królem i oświadczając jak być prawdziwym potomkiem królów anglosaskich.
Do XX wieku Aelred były ogólnie znane jako historyk, a nie pisarz duchowy. Przez wiele wieków jego najbardziej znaną pracą był Żywot św. Edwarda, króla i spowiednika.
Święty Aelred nigdy oficjalnie nie został kanonizowany. Przeniesienie relikwii na wysoki ołtarz w Rievaulx miało miejsce w 1191 roku, a w 1476 roku jego kult zatwierdzono na kapitule generalnej cystersów[2].
Jego wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim i anglikańskim obchodzone jest 12 stycznia za Martyrologium Rzymskim.
Cystersi wspominają świętego mnicha 3 lutego, natomiast diecezje: Hexham i Middlesbrough w Anglii 3 marca[2].
[edytuj] Zobacz też
Uwagi
- ↑ Przyjaźń duchowa (Spiritali amicitia), wydanie polskie ISBN 8388524623
Przypisy
- ↑ Ælred von Hexham - Ökumenisches Heiligenlexikon (niem.)
- ↑ 2,0 2,1 Saint Aelred na Saints.SQPN.com (ang.)
[edytuj] Źródła
- Święty Elred z Rievaulx, opat na brewiarz.katolik.pl [04.01.2011]
- Aelred z Rievaulx na DEON.pl z inicjatywy SJ i Wydawnictwa WAM za H.Frosem i F. Sową
