Aelred z Rievaulx

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Elred z Rievaulx)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Święty
Aelred z Rievaulx SOCist.
Ælred
opat
Saint.Aelred.jpg
Data urodzenia ok. 1110
Hexham (Northumberland)
Data śmierci 12 stycznia 1167
Rievaulx (North Yorkshire)
Kościół/
wyznanie
katolicki, anglikański
Wspomnienie 12 stycznia
Atrybuty księga, zwój
Patron chorych na nerki i cierpiących z powodu kamieni nerkowych
Szczególne miejsca kultu diecezja Hexham i Newcastle
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Aelred (Elred) z Rievaulx, również Ailred, właśc. staroang. Ælred, Æthelred (ur. ok. 1110 w Hexham, zm. 12 stycznia 1167 w Rievaulx) – angielski pisarz, opat cysterski (SOCist.) i święty Kościoła katolickiego i anglikańskiego[1].

Aelred był jednym z trzech synów Eilafa, kapłana św. Andrzeja w Hexham i skarbnika w Durham.

Spędził kilka lat na dworze króla św. Dawida I Szkockiego i został mistrzem domu zanim opuścił dwór aby wstąpić do opactwa cystersów w Rievaulx w wieku 24 lat (1134). Mógł być częściowo wykształcany przez Lawrence'a Durhama, który wysłał Aelredowi hagiografię św. Brygidy.

Został opatem powołanego przez niego nowego domu w Revesby w Lincolnshire w 1142, a później opatem w Rievaulx w 1147. Resztę życia spędził w klasztorze. Pod jego administracją mówi się, że wielkość opactwa wzrosła do kilkuset mnichów i czterystu braci zakonnych. Robił coroczne wizytacje do filii Rievaulx w Anglii i Szkocji i do francuskich opactw Citeaux i Clairvaux. W późniejszych latach u opata zanotowano wielkie cierpienia z powodu nieznanej choroby.

Był autorem kilku wpływowych książek na temat duchowości, a wśród nich Speculum caritatis ("The Mirror of Charity", rzekomo napisany na wniosek św. Bernarda z Clairvaux) i De spiritali Amicitia ("O duchowej przyjaźni")[a]. Napisał także siedem prac z historii, adresując je do Henryka II z Anglii, doradzając mu, jak być dobrym królem i oświadczając jak być prawdziwym potomkiem królów anglosaskich.

Do XX wieku Aelred były ogólnie znane jako historyk, a nie pisarz duchowy. Przez wiele wieków jego najbardziej znaną pracą był Żywot św. Edwarda, króla i spowiednika.

Święty Aelred nigdy oficjalnie nie został kanonizowany. Przeniesienie relikwii do głównego ołtarza w Rievaulx miało miejsce w 1191 roku, a w 1476 roku jego kult zatwierdzono na kapitule generalnej cystersów[2].

Jego wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim i anglikańskim obchodzone jest 12 stycznia za Martyrologium Rzymskim.

Cystersi wspominają świętego mnicha 3 lutego, natomiast diecezje: Hexham i Middlesbrough w Anglii 3 marca[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

  1. Przyjaźń duchowa (Spiritali amicitia), wydanie polskie ISBN 83-88524-62-3

Przypisy

  1. Ælred von Hexham - Ökumenisches Heiligenlexikon (niem.)
  2. 2,0 2,1 Saint Aelred na Saints.SQPN.com (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]