Wstawiennictwo świętych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wstawiennictwo świętych – doktryna występująca w części wyznań chrześcijańskich, przede wszystkim katolickich i prawosławnych, zakładająca możliwość wstawiennictwa zbawionych zmarłych w modlitwach zanoszonych do Boga oraz uznająca zanoszenie próśb przez wiernych w formie modlitwy skierowanej do świętego o wstawiennictwo u Boga.[1] W pobożności katolickiej i prawosławnej występują tzw. patroni, uchodzący za posiadających szczególną skuteczność wstawienniczą w danych problemach.

Praktyka wzywania świętych w modlitwie jest odrzucana przez Kościoły protestanckie.

Wstawiennictwo w Biblii[edytuj | edytuj kod]

Święty Paweł z Tarsu wielokrotnie określił Jezusa jako wstawiającego się u Boga. W liście do Tymoteusza mówi o Jezusie Chrystusie jako jedynym pośredniku między Bogiem a ludźmi, zachęcając wiernych do modlitwy:

Quote-alpha.png
1Zalecam więc przede wszystkim, by prośby, modlitwy, wspólne błagania, dziękczynienia odprawiane były za wszystkich ludzi: 2 za królów i za wszystkich sprawujących władze, abyśmy mogli prowadzić życie ciche i spokojne z całą pobożnością i godnością. 3 Jest to bowiem rzecz dobra i miła w oczach Zbawiciela naszego, Boga, 4 który pragnie, by wszyscy ludzie zostali zbawieni i doszli do poznania prawdy.5 Albowiem jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek, Chrystus Jezus”. (1. List do Tymoteusza 2:1-5), Biblia Tysiąclecia

Wyznania akceptujące wstawiennictwo świętych[edytuj | edytuj kod]

Możliwość wstawiennictwa świętych jest uznawana przede wszystkim przez katolicyzm, prawosławie i Kościoły orientalne. Wzywanie świętych tłumaczy się tym, że są oni przez swoją świętość zarówno bliżej Boga, jak również bardziej dostępni dla ludzi.

Według Tradycji święci mają udział w jedynym wstawiennictwie Jezusa Chrystusa. W Kościele rzymskokatolickim kult świętych uregulowany jest w prawie kanonicznym.

Wyznania odrzucające wstawiennictwo świętych[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Solus Christus.

Protestantyzm[edytuj | edytuj kod]

Protestantyzm w całości odrzuca praktykę wzywania świętych i modlenia się za ich pośrednictwem w myśl zasady solus Christus.

Anglikanizm[edytuj | edytuj kod]

W 39 artykułach wiary Kościoła anglikańskiego odrzuca się pośrednictwo świętych. W łonie anglikanizmu działa jednak od XIX wieku tzw. Ruch Oksfordzki, którego zwolennicy dążą do przywrócenia praktyki modlitwy za ich pośrednictwem.

Niektóre modlitwy za wstawiennictwem świętych[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy