Brygida z Kildare

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Święta
Brygida z Kildare
dziewica
Stbrigid.jpg
Data urodzenia 452-456
Irlandia
Data śmierci ok. 524
Kildare (dawniej Cell Dara)
Kościół/
wyznanie
katolicki
Wspomnienie 1 lutego
Atrybuty pastorał, księga reguły zakonnej
Patronka Irlandii, opiekunka pracujących na roli
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons

Święta Brygida z Kildare, irl. Naomh Bríd (ur. 452-456, zm. ok. 524) – dziewica, ksieni, założycielka podwójnego klasztoru w Kildare (jednego z najstarszych w Irlandii), święta Kościoła katolickiego.

Żywot świętej[edytuj | edytuj kod]

Zachowane Żywoty Św. Brygidy autorstwa Cogitosusa oraz Żywot pierwszy napisane w języku staroiryjskim nie zostały przetłumaczone na język polski.

Brygida urodziła się w rodzinie pogańskiej, jako mała dziewczynka zajmowała się wypasem owiec i bydła i pracą w polu. Według tradycji plotła małe krzyżyki ze słomy, które do dziś są bardzo popularne w Irlandii. Na znak dziewiczego oddania służbie Bożej przyjęła w 467 roku z rąk nieokreślonego biskupa welon. Założony przez św. Brygidę klasztor Kildar (Cell Dara - dębowy dom) miał duży wpływ na ewangelizację Irlandii. Klasztor funkcjonował do roku 836, kiedy został złupiony i w dużej części wyburzony przez Normanów.

Kult[edytuj | edytuj kod]

Postać świętej Brygidy łączona jest niekiedy z celtycką boginią ognia Brigid (Brigit)[1][2],.

Wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 1 lutego.

Patronat[edytuj | edytuj kod]

Jest najpopularniejszą, po świętym Patryku, irlandzką świętą – uznawaną obok niego i św. Kolumby za patronkę Irlandii i szczególną opiekunkę prac na roli. Liczne są w Irlandii kościoły pod jej wezwaniem. Tych troje świętych uznawanych jest za irlandzką trójcę cudotwórców.

Jest również patronką i opiekunką wyrobów mlecznych; w wigilię jej święta, czyli 31 stycznia, wystawiano według irlandzkiej tradycji chleb i mleko, a dom był uprzątnięty i przygotowany jak na przyjęcie gościa. Wierzono bowiem, że święta odwiedza gospodarstwa domowe. W spiżarni zaś obok garnców z mlekiem przez cały rok stawiano małe krzyżyki ze słomy, które miały uchronić mleko przed złośliwymi chochlikami spijającymi śmietankę[3].

Ikonografia[edytuj | edytuj kod]

W ikonografii przedstawiana jest zwykle w białym zakonnym habicie i czarnym welonie brygidkowskim z płomieniem nad głową oraz świecą w dłoniach (m. in. witraż z XIII-XIV wieku w katedrze w Strasburgu).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 1: A-C. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 1997, s. 515/516. ISBN 8370972713.
  2. Święta Brygida z Kildare, dziewica na brewiarz.katolik.pl [12.01.2010]