Erasistratos z Keos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Erasistratos z Keos (ur.304 p.n.e., zm. 257 p.n.e.) – starożytny lekarz grecki, autor dzieł medycznych, współzałożyciel szkoły medycznej w aleksandryjskim Muzejonie.

Urodził się w Iulis na wyspie Keos. Był lekarzem króla seleukidzkiego Seleukosa Nikatora. Przeciwstawiał się naukom Hipokratesa, nie uznawał upuszczania krwi, natomiast jako główną przyczynę chorób uznawał nieodpowiednie odżywianie, dlatego jako leczenie zalecał przede wszystkim odpowiednią dietę. Był znawcą chorób serca i cenionym chirurgiem oraz prekursorem badań eksperymentalnych na zwierzętach. Wniósł istotny wkład w poznanie anatomii człowieka: dowiódł istnienia węzłów chłonnych i zjawiska krążenia krwi, dał pierwszy opis anatomii serca, wyróżnił nerwy czuciowe i ruchowe, podkreślał znaczenie mózgu i odnotował jego zwoje. Napisał szereg dzieł, które jednak zaginęły.

Erasistratos jest wymieniany jako lekarz Seleukosa I Nikatora, króla Syrii. Według Appiana z Aleksandrii miał on zdiagnozować chorobę królewicza, Antiocha I Sotera. Ta informacja jest wątpliwa i w oparciu o świadectwa Euzebiusza z Cezarei oraz Pliniusza Starszego przyjąć należy, iż chodzi o ojca słynnego lekarza, Kleombrotosa. Prawdopodobnie więc nazwisko ojca Appian w swojej relacji zmienia na nazwisko bardziej słynnego syna[1].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rachet G. Słownik cywilizacji greckiej, Wydawnictwo „Książnica”, Katowice 2006, s. 118, ISBN 83-7132-919-9

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Appian z Aleksandrii, Historia Rzymska, Ossolineum, Wrocław 1957, cz. 1, [Wojny syryjskie 59 - 61], przyp. 143a, s. 273.