Erich Segal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Erich Segal
Erich Segal.jpg
Erich Segal
Imiona i nazwisko Erich Wolf Segal
Data i miejsce urodzenia 16 czerwca 1937
Brooklyn
Data i miejsce śmierci 17 stycznia 2010
Londyn
Narodowość Amerykanin
Dziedzina sztuki literatura
Ważne dzieła Love Story, Absolwenci, Doktorzy
Wikicytaty Erich Segal w Wikicytatach
Strona domowa

Erich Wolf Segal (ur. 16 czerwca 1937 w Brooklynie, zm. 17 stycznia 2010 w Londynie) – amerykański pisarz, scenarzysta i naukowiec.

Młodość[edytuj | edytuj kod]

Syn rabina, uczęszczał do Midwood High School w Brooklynie. Ojciec zgodził się na to pod warunkiem uczęszczania na wykłady wieczorowe do miejskiego żydowskiego seminarium teologicznego[1]. Następnie studiował filologię klasyczną na Harvard University. W 1965 uzyskał doktorat w zakresie komparatystyki literackiej.

Kariera naukowa[edytuj | edytuj kod]

Segal był profesorem literatury greckiej i łacińskiej na uniwersytetach Harvarda, Yale i Princeton. Wykładał też jako profesor wizytujący w Dartmouth College i na Uniwersytecie Ludwiga Maximiliana w Monachium. Pod koniec życia wykładał w Wolfson College w Oxford. Zajmował się głównie dramatem antycznym, a w szczególności komedią. Był autorem wielu publikacji naukowych, w tym syntetycznej historii komedii od czasów antycznych po współczesność (The Death of Comedy). Przetłumaczył na angielski m.in. cztery komedie Plauta.

Był niezwykle popularnym wykładowcą – na jego wykłady przychodziło niekiedy 600 studentów[2][3]. Odmówiono mu jednak tenury na Yale i choć oficjalnym powodem było nadmierne zaangażowanie w działalność pozauniwersytecką[4], jednak uważa się, że rzeczywistym powodem była zawiść środowiska uniwersyteckiego zazdrosnego o jego popularność jako pisarza[5].

Kariera pisarska[edytuj | edytuj kod]

Yellow Submarine[edytuj | edytuj kod]

W 1967, na podstawie powieści Lee Minoffa, Erich Segal napisał scenariusz do pełnometrażowego filmu animowanego opartego na muzyce The Beatles, Yellow Submarine.

Love Story[edytuj | edytuj kod]

W późnych latach sześćdziesiątych, Segal był współautorem różnych scenariuszy, napisał też samodzielnie scenariusz romantycznej opowieści o miłości studenta Harvardu i studentki z Radcliffe College (związanego z Harvardem żeńskiego college’u), nie udało mu się jednak go sprzedać. Agent namówił go na przerobienie scenariusza na powieść, która ukazała się pod tytułem Love Story i w rezultacie okazała się wielkim sukcesem (później została również sfilmowana). Książka była jedną z najlepiej sprzedających się w Stanach Zjednoczonych powieści lat siedemdziesiątych i została przetłumaczona na ponad 20 języków. W przeciwieństwie do publiczności, krytycy przyjęli ją źle. Doszło do tego, że gdy została nominowana do National Book Award jury zagroziło zbiorową dymisją, jeśli nominacja nie zostanie wycofana[6]. Z kolei film przyciągnął rekordową widownię w 1971.

W 1977 Segal napisał sequel powieści Love StoryOpowieść Olivera, która również została sfilmowana.

Jego powieść Absolwenci z 1985 – saga oparta na roczniku 1958 Harvardu (tym samym, co rocznik Segala[7]) – także okazała się bestsellerem oraz wygrała liczne nagrody literackie we Francji i we Włoszech. Powieść Doktorzy to kolejny bestseller New York Timesa.

Akcja wielu powieści Segala (m.in. Love story, Absolwenci, Nagrody) rozgrywa się w środowisku uniwersyteckim, a w szczególności – przynajmniej częściowo – na Harvardzie. Przewija się tam też wątek „mezaliansu” – związku WASPa z przedstawicielem mniejszości narodowych i religijnych.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Segal zawarł w 1975 związek małżeński z Karen Marianne James, z którego urodziły się dwie córki.

Choroba i śmierć[edytuj | edytuj kod]

Przez 25 lat Segal cierpiał na chorobę Parkinsona. Zmarł w swoim londyńskim domu, na zawał serca[8].

Książki wydane w języku polskim[edytuj | edytuj kod]

  • "Love Story czyli o miłości" – tłum. Anna Przedpełska-Trzeciakowska (1972) (wydana również jako "Opowieść miłosna", oryg. "Love Story", 1970, tłum. Grzegorz Kołodziejczyk)
  • "Opowieść Olivera" ("Oliver's Story", 1977, tłum. Jarosław Sokół)
  • "Mężczyzna, kobieta i dziecko" (wydana również jako "Kobieta, mężczyzna, dziecko", oryg. "Man, Woman and Child", 1980, przekłady polskie Jarosława Sokoła i Piotra Jankowskiego)
  • "Absolwenci" ("The Class", 1985, tłum. Jarosław Sokół)
  • "Doktorzy" ("Doctors", 1988, tłum. Maria Streszewska)
  • "Akty wiary" ("Acts of Faith", 1992, wspólne tłum. Elżbieta Piotrowska-Zychowicz i Witold Nowakowski)
  • "Nagrody" ("Prizes", 1995, tłum. Barbara Cendrowska)
  • "Ostatni akord" ("Only Love", 1997, tłum. Elżbieta Zychowicz)
  • "Bez sentymentów ("No Love Lost", 2001, tłum. Witold Nowakowski)

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

  • "Żółta łódź podwodna" (1968)
  • "The Games" (1970)
  • "R.P.M." (1970)
  • "Love Story" (1970)
  • "Jennifer on My Mind" (1971)
  • "Historia Olivera" (1978)
  • "Zmiana pór roku" (1980)
  • "Kobieta, mężczyzna i dziecko" (1983)

Wybrane prace naukowe[edytuj | edytuj kod]

  • "Roman Laughter: The Comedy of Plautus", Cambridge, Massachusetts, 1968
  • "Greek tragedy. Modern essays in criticism", New York 1983
  • (wspólnie z Fergusem Millarem) Caesar Augustus: Seven Aspects, Oxford 1984
  • "The Death of Comedy", Cambridge, Mass., 2001

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Linda Claycomb Pelzer: Erich Segal: a critical companion. Westport, Conn. [u.a.]: Greenwood Press, 1997.

Przypisy

  1. Ned Temko: Erich Segal obituary (ang.). The Guardian, 19 stycznia 2010.
  2. Christopher H. Foreman: Erich Segal: Does He Have A Choice? (ang.). The Crimson, 9 maja 1972.
  3. Michael Carlson: Erich Segal: Classics professor who shot to fame as the writer of 'Love Story' (ang.). The Independent, 22 stycznia 2010.
  4. Matt Schudel: Erich Segal, 72; authored hugely popular ‘Love Story’ (ang.). The Boston Globe, 20 stycznia 2010.
  5. Martin Peretz: Erich Segal Z”L (ang.). The New Republic, 27 stycznia 2010.
  6. Margalit Fox: Erich Segal, ‘Love Story’ Author, Dies at 72 (ang.). New York Times, 19 stycznia 2010.
  7. Deborah Copaken Kogan: Only Yesterday. Erich Segal’s Novel ‘The Class,’ 27 Years Later (ang.). The New York Times, 25 maja 2012. [dostęp 18 stycznia 2013].
  8. PAP: Zmarł Erich Segal, autor "Love Story". wyborcza.pl, 19-01-2010.