Erna Solberg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Erna Solberg
Erna Solberg, Wesenberg, 2011 (1).jpg
Data i miejsce urodzenia 24 lutego 1961
Bergen
Premier Norwegii
Przynależność polityczna Partia Konserwatywna
Okres urzędowania od 16 października 2013
Poprzednik Jens Stoltenberg
Przewodnicząca Partii Konserwatywnej
Przynależność polityczna Partia Konserwatywna
Okres urzędowania od 9 maja 2004
Poprzednik Jan Petersen
Odznaczenia
Komandor Królewskiego Norweskiego Orderu Świętego Olafa
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Erna Solberg (ur. 24 lutego 1961 w Bergen) – norweska polityk, od 2004 przewodnicząca Partii Konserwatywnej (Høyre). Minister samorządu terytorialnego i rozwoju regionalnego w latach 2001–2005. Od 16 października 2013 premier Norwegii.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

W 1986 ukończyła socjologię, nauki polityczne, statystykę i ekonomię na Uniwersytecie w Bergen[1].

W latach 1979–1980 była członkinią Rady Narodowej ds. Szkolnictwa Średniego. W latach 1979–1983 wchodziła w skład rady ds. szkolnictwa w Bergen. Od 1986 do 1988 była członkinią senatu Uniwersytetu w Bergen, a w latach 1997–1989 członkinią komisji edukacyjnej w tym mieście[1].

W 1989 została po raz pierwszy wybrana w skład Stortingu z ramienia Høyre, reprezentując okręg Hordaland. W wyborach w 1993, 1997, 2001, 2005 oraz 2009 odnawiała mandat deputowanej. Od 1993 do 1994 pełniła funkcję przewodniczącej Narodowego Stowarzyszenia Konserwatywnych Kobiet. W latach 1994–1998 była odpowiedzialna za sprawy kobiet w Partii Konserwatywnej[1].

W 2001 została ministrem samorządu terytorialnego i rozwoju regionalnego w gabinecie Kjella Magne Bondevika. Przez twardą politykę, jaką prowadziła w swoim resorcie, zyskała w mediach przydomek „Żelaznej Erny” („Jern-Erna”)[2]. Urząd ministra zajmowała do 2005[1].

W latach 1995–2002 pełniła funkcję wiceprzewodniczącej Partii Konserwatywnej, a w 2004 została jej przewodniczącą, zastępując na stanowisku Jana Petersena[1]. W 2013 konserwatyści zajęli drugie miejsce w wyborach (Erna Solberg ponownie została wybrana do Stortingu), ustępując Partii Pracy. Koalicja skupiona wokół tej ostatniej utraciła większość parlamentarną. 16 października 2013 objęła urząd premiera Norwegii, stając na czele koalicji z Partią Postępu, którą wsparły również partie liberalna i chrześcijańska.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Erna Solberg (ang.). stortinget.no. [dostęp 2013-08-02].
  2. Johannes Morken: Erna Solberg varsler tøffere integrering (norw.). vl.no, 8 maja 2009. [dostęp 2013-08-02].