Ernst Neufert

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
E. Neufert: Abbeanum w Jenie
E. Neufert: siedziba Quelle w Norymberdze

Ernst Neufert (ur. 15 marca 1900 we Freyburgu nad Unstrutą, zm. 23 lutego 1986 w Rolle nad Jeziorem Genewskim) – niemiecki architekt, autor monumentalnego dzieła Podręcznik projektowania architektoniczno-budowlanego (niem. Bauentwurfslehre). Nazwisko autora stanowi w powszechnej świadomości synonim tytułu.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Neufert uczył się 1914–1917 w szkole zawodowej zawodu murarza, cieśli i betoniarza. W 1919 rozpoczął studia w Bauhausie w Weimarze[1], lecz już w 1920 opuścił uczelnię i odbył podróż po Hiszpanii. Od 1924 był kierownikiem pracowni projektowej Gropiusa, a od 1925 nauczycielem w Bauhausie w Dessau[1]. Zwolniony w 1929 wraz z całym korpusem nauczycielskim przez nazistów, pracował do 1933 w szkole Johannesa Ittena w Berlinie[1].

Zajmował się też opracowaniem systemów modularyzacji i prefabrykacji w budownictwie, zaś w 1936 wydał swój, przetłumaczony następnie na kilkanaście języków podręcznik – Podręcznik projektowania architektoniczno-budowlanego (niem. Bauentwurfslehre), który aktualizował i rozszerzał aż do śmierci. Nazwisko autora stanowi w powszechnej świadomości synonim tytułu[1]. Dzieło kontynuował następnie syn, Peter Neufert.

W latach 1936–1944 pracował jako samodzielny architekt w Berlinie[1]. W 1938 Albert Speer zlecił mu opracowanie norm dla budownictwa mieszkaniowego[1]. W 1942 opublikował swój system oktametryczny, podstawę współczesnego niemieckiego systemu modularnego[2] (moduł 62,5 cm), a w 1943 Bauordnungslehre, Handbuch für rationelles Bauen nach geregeltem Maß[1]. W 1943 Neufert został kierownikiem komisji normalizacji przemysłowej, zaś po wojnie został powołany na profesora budownictwa do Darmstadt.

Jego nazwisko figurowało na Gottbegnadeten-Liste (Lista obdarzonych łaską Bożą w III Rzeszy).

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • 1929–1930 – Abbeanum w Jenie[1]
  • 1930 – drewniany dom własny z pracownią w Weimarze[1], ob. siedziba Fundacji Neufertów
  • 1934 – huta szkła w Weißwasser (Górne Łużyce)[1]
  • 1949–1950 – dom własny w Darmstadt[1]
  • 1952–1955 – dom wielorodzinny w Darmstadt-Mathildenhöhe
  • 1954–1956 – hala doświadczalna instytutu budownictwa wodnego politechniki w Darmstadt[1]
  • 1954 – dom wysyłkowy Quelle w Norymberdze[2]

Podręcznik[edytuj | edytuj kod]

  • Ernst Neufert - podręcznik projektowania architektoniczno-budowlanego, Warszawa : Wydawnictwo "Arkady", 2011. 4. wyd. pol., rozszerzone i gruntownie zmienione, ISBN 978-83-213-4693-9

Przypisy

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 Uwe Hinkforth: Neufert, Ernst. W: Neue Deutsche Biographie. T. 19. 1999, s. 116. (niem.)
  2. 2,0 2,1 2,2 NEUFERT CONSULTING GmbH: Prof. em., Prof. hon., Dr. h.c., Dr. tech. e.h. Ernst Neufert (biogram) (niem.). [dostęp 2010-10-22].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]