Eszbal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Eszbal
אשבל
Widok kibucu Eszbal
Widok kibucu Eszbal
Państwo  Izrael
Dystrykt Dystrykt Północny
Poddystrykt Poddystrykt Akka
Samorząd Regionu Samorząd Regionu Misgav
Wysokość 272 m n.p.m.
Populacja (2011)
• liczba ludności

91
Nr kierunkowy +972 4
Kod pocztowy 20198
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Eszbal
Eszbal
Ziemia 32°52′36,48″N 35°18′21,96″E/32,876800 35,306100Na mapach: 32°52′36,48″N 35°18′21,96″E/32,876800 35,306100
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Portal Portal Izrael

Eszbal (hebr. אשבל; ang. Eshbal) - kibuc położony w Samorządzie Regionu Misgav, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Członek Ruchu Kibuców (HaTenoa'a HaKibbutzit).

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Kibuc Eszbal jest położony na wysokości 272 metrów n.p.m. w północnej części Dolnej Galilei. Leży u podnóża wzgórza Givat Karad (384 m n.p.m.) na północnym skraju Doliny Sachnin. Na północny wschód od kibucu teren mocno opada do wadi strumienia Hilazon. W otoczeniu kibucu Eszbal znajdują się miasto Sachnin, miejscowość Dejr Channa, kibuc Lotem, wioski komunalne Juvalim, Szoraszim, Eszchar i Ma'ale Cvija, oraz wioski arabskie Arab al-Na'im i Chusnija.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Eszbal jest położony w Samorządzie Regionu Misgav, w Poddystrykcie Akka, w Dystrykcie Północnym Izraela.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Stałymi mieszkańcami kibucu są wyłącznie Żydzi. Tutejsza populacja jest świecka[1][2]:


Źródło danych: Central Bureau of Statistics.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Widok na kibuc Eszbal. W tle widoczne miasto Sachnin i Stadion Doha
Ekologiczny park w kibucu Eszbal

Kibuc został założony w 1979 roku w ramach rządowego projektu Perspektywy Galilei, którego celem było wzmocnienie pozycji demograficznej społeczności żydowskiej na północy kraju. Pierwotnie była to paramilitarna placówka będąca częścią programu Nahal, w którym mieszkańcy osiedli łączyli pracę rolniczą ze służbą wojskową. W 1997 roku osada została przekształcona w cywilny kibuc, który koncentrował się na działalności edukacyjnej skierowanej głównie do młodych wyobcowanych społecznie żydowskich imigrantów[3]. Po wybuchu Intifady Al-Aksa, w październiku 2000 roku w kibucu utworzono specjalny instytut edukacji religijnej i etnicznej tolerancji Merkaz Kijum Meszutaf (hebr. מרכז קיום משותף)[4].

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwa kibucu jest hebrajską nazwą powszechnej w tej okolicy rośliny - czyśćca (Stachys L.).

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Kibuc utrzymuje przedszkole. Starsze dzieci są dowożone do szkoły podstawowej w wiosce Gilon. Na zachód od kibucu wybudowano centrum edukacyjne Merkaz Kijum Meszutaf, które realizuje różne projekty edukacyjne i kulturalne dla młodzieży żydowskiej, arabskiej i beduińskiej. Codziennie w zajęciach uczestniczy około 4 tys. młodych ludzi. Są tutaj organizowane seminaria, wykłady, warsztaty, zajęcia nauki muzyki i tańca, sportowe i filmowe. Jest basen pływacki, sala sportowa z siłownią i boiska sportowe. Celem działalności ośrodka jest pokojowe współistnienie różnych grup etnicznych i religijnych w społeczeństwie izraelskim. W tym celu kształceni są młodzi ludzie, którzy mają później zająć miejsce lokalnych liderów w swoich społecznościach, rozszerzając te idee wokół siebie. Przy ośrodku działa internat, w którym mieszkają głównie żydowscy imigranci z Etiopii (felaszowie), mający trudności z asymilacją w izraelskim społeczeństwie[5]. Jest tu także Szkoła Żydowsko-Arabska Galil[6].

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Gospodarka kibucu opiera się na edukacji. Część mieszkańców dojeżdża do pracy w pobliskich strefach przemysłowych.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Z kibucu wyjeżdża się lokalną drogą prowadzącą w kierunku północno zachodnim, a następnie zachodnim. Po minięciu wiosek komunalnych Eszchar i Juvalim dojeżdża się do skrzyżowania z drogą nr 784, którą jadąc na południe dojeżdża się do skrzyżowania z drogą nr 805 między miastem Sachnin a wioską Segev, lub jadąc na północ dojeżdża się do wioski Szoraszim i dalej do miasta Karmiel.

Przypisy

  1. Dane statystyczne z lat 1948-1995 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2013-06-01].
  2. Dane statystyczne z lat 2001-2009 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2013-06-01].
  3. Eshbal (hebr.). W: Rom Galil [on-line]. [dostęp 2013-06-01].
  4. Eshbal (hebr.). W: Bet Alon [on-line]. [dostęp 2013-06-01].
  5. Eshbal (hebr.). W: Galil Net [on-line]. [dostęp 2013-06-01].
  6. The Galilee School (hebr.). W: Center for Jewish Arab Education in Israel [on-line]. [dostęp 2013-06-01].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]