Fairey Seafox

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fairey Seafox
Fairey Seafox
Dane podstawowe
Państwo  Wielka Brytania
Producent Fairey Aviation
Typ wodnosamolot rozpoznawczy
Konstrukcja metalowa, skrzydła kryte płótnem
Załoga 2 osoby (pilot + strzelec/obserwator)
Historia
Data oblotu 27 maja 1936
Lata produkcji 1937–1938
Wycofanie ze służby 1943
Dane techniczne
Napęd silnik Napier Rapier VI
Moc 395 hp
Wymiary
Rozpiętość 12,20 m
Długość 10,81 m
Wysokość 3,68 m
Powierzchnia nośna 40,32 m²
Masa
Własna 1726 kg
Startowa 2458 kg
Osiągi
Prędkość maks. 198 km/h
Prędkość przelotowa 171 km/h
Pułap 3350 m
Zasięg 708 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 karabin maszynowy kal. 7,7 mm
Użytkownicy
Wielka Brytania

Fairey Seafoxbrytyjski pokładowy wodnosamolot rozpoznawczy używany w pierwszych latach II wojny światowej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Fairey Seafox powstał na zamówienie S.11/32 jako dwuosobowy rozpoznawczy wodnosamolot pokładowy dla Fleet Air Arm. Projekt przedstawiony przez Fairey Aviation został zaakceptowany i w początku 1936 roku wytwórnia otrzymała kontrakt na budowę 49 maszyn, uzupełniony we wrześniu przez zamówienie na dalszych 15. Oblot prototypu miał miejsce 27 maja 1936 roku, po pozytywnym zakończeniu prób na początku 1937 roku podjęto produkcję. Pierwszy z samolotów seryjnych opuścił zakłady 23 kwietnia 1937 roku.

Produkcja 64 zakontraktowanych maszyn trwała do 1938 roku. Trafiły one na wyposażenie okrętów Royal Navy, głównie krążowników i krążowników pomocniczych. Zastępowane w linii przez nowocześniejsze amfibie Supermarine Walrus i pływakowe wersje Fairey Swordfish, służyły do 1942 roku, kiedy zostały ostatecznie wyparte przez Vought OS2U Kingfisher. Pojedyncze egzemplarze były używane do celów szkoleniowych do 1943 roku.

Podczas bitwy u ujścia La Platy 13 grudnia 1939 roku Fairey Seafox katapultowany z krążownika lekkiego HMS "Ajax" prowadził korygowanie ognia artyleryjskiego własnych okrętów, przyczyniając się do zwycięstwa Brytyjczyków. Jego pilot, porucznik E.D.G. Lewin, został, jako pierwszy żołnierz FAA w czasie II wojny światowej, odznaczony za tę akcję Distinguished Service Cross.

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Fairey Seafox był wodnosamolotem pływakowym, dwupłatem o konstrukcji metalowej ze skrzydłami krytymi płótnem. Nietypowy był układ miejsc załogi: pilot zajmował odkryty kokpit, za którym znajdowała się zamknięta kabina obserwatora. Napęd w maszynach seryjnych stanowił silnik rzędowy Napier Rapier VI o mocy 395 hp. Uzbrojenie składało się z pojedynczego, ruchomego karabinu maszynowego kalibru 7,7 mm w kabinie obserwatora, służącego do obrony tylnej półsfery.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Ron Mackay, Britain's Fleet Air Arm in World War II, Atglen, PA, 2005, ISBN 0-7643-2131-5
  2. David Mondey, The Hamlyn Concise Guide to British Aircraft of World War II, Londyn, 2006, ISBN 978-0-753714-62-1