Frédéric Bazille

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Autoportret
Wikimedia Commons

Jean Frédéric Bazille (ur. 6 grudnia 1841, zm. 28 listopada 1870) – francuski malarz impresjonista. Malował kompozycje figuralne, pejzaże, martwe natury i portrety.

Urodził się w Montpellier w średniozamożnej rodzinie protestanckiej. W 1859 r. podjął studia medyczne, w 1862 r. przeniósł się do Paryża, gdzie kontynuował naukę w pracowni Charlesa Gleyre`a. Tam poznał Renoira. Po zdaniu końcowych egzaminów medycznych w 1864 r. zajął się wyłącznie malarstwem. Przyjaźnił się z Monetem, Sisleyem i Manetem, których często wspierał materialnie. Poległ w czasie wojny francusko-pruskiej w 1870 r. pod Beaune-la-Rolande.

Twórczość Baziille`a stanowi ogniwo pośrednie pomiędzy realizmem Gustave Courbeta a dojrzałym impresjonizmem, którego artysta nie mógł już współtworzyć.

Znane prace[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ian. Chilvers: Oksfordzki leksykon sztuki. Warszawa: Arkady, 2002, s. 69. ISBN 83-213-4157-8.
  • Od Maneta do Pollocka. Słownik malarstwa nowoczesnego. Warszawa: Arkady, 1973, s. 22-23.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]