Frank Jack Fletcher

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Frank Jack Fletcher
Frank Jack Fletcher
Admiral Admiral
Data i miejsce urodzenia 29 kwietnia 1885
Marshalltown (Iowa)
Data i miejsce śmierci 25 kwietnia 1973
Bethesda
Przebieg służby
Lata służby 1906–1947
Siły zbrojne United States Navy United States Navy
Główne wojny i bitwy Rewolucja meksykańska
Bitwa o Veracruz
I wojna światowa
II wojna światowa
Bitwa na Morzu Koralowym
Bitwa o Midway
Walki o Guadalcanal
Bitwa koło Wysp Solomona
Odznaczenia
Medal Honoru (Stany Zjednoczone) Navy Cross Army Distinguished Service Medal Navy Distinguished Service Medal Purpurowe Serce  (Stany Zjednoczone) American Defense Service Medal Asiatic-Pacific Campaign Medal Medal Zwycięstwa II Wojny Światowej
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Frank Jack Fletcher (ur. 29 kwietnia 1885 w Marshalltown w Iowa, zm. 25 kwietnia 1973 w Bethesda)[1]admirał marynarki wojennej Stanów Zjednoczonych.

Zarys biografii i kariery wojskowej[edytuj | edytuj kod]

Był bratankiem admirała Franka Fridaya Fletchera. Postanowił pójść śladem stryja i zostać oficerem marynarki wojennej.

Karierę wojskową rozpoczął w 1902, wstępując do U.S. Naval Academy w Annapolis. Uczelnię tę ukończył 12 lutego 1906. W 1908, po dwóch latach służby na morzu, otrzymał stopień podporucznika marynarki (ang. Ensign). W 1914 – za wyróżniającą się postawę podczas bitwy o Veracruz – został odznaczony Medalem Honoru[1]. W czasie I wojny światowej służył we Flocie Atlantyckiej (U.S. Atlantic Fleet). W 1918 otrzymał Navy Cross. W okresie międzywojennym zajmował wysokie stanowiska w sztabie marynarki, dowodził (od 1936) pancernikiem USS New Mexico, a następnie (w latach 1939–1941) dywizjonami krążowników.

W styczniu 1942, w randze kontradmirała (Rear Admiral), objął dowództwo amerykańsko-australijskich sił morskich operujących na południowym Pacyfiku. Jego flagowym okrętem był wówczas lotniskowiec USS "Yorktown". Brał udział w bitwach na Morzu Koralowym oraz o Midway, w tej drugiej odnosząc spektakularne zwycięstwo, pomimo straty swojego flagowego okrętu. W sierpniu tego roku, już w stopniu wiceadmirała (Vice Admiral) dowodził siłami inwazyjnymi podczas lądowania na Guadalcanal i Tulagi oraz stoczył zwycięską bitwę koło wschodnich Salomonów. Sukcesy w tych trzech bitwach (w których flota japońska straciła 6 lotniskowców) spowodowały, iż został uznany za jednego z najwybitniejszych admirałów II wojny światowej, choć spotkał się również z krytyką (głównie admirała Chestera Nimitza, który uważał, że działania Fletchera powinny być bardziej zdecydowane, co przyniosłoby jeszcze większe zwycięstwa). Krytyka ta była prawdopodobnie jedną z przyczyn podjęcia przez admirała Ernesta Kinga decyzji o odwołaniu Fletchera z funkcji dowódcy USS "Saratoga" po storpedowaniu i uszkodzeniu lotniskowca przez japoński okręt podwodny w dniu 31 sierpnia 1942. Do zakończenia wojny nie brał już bezpośredniego udziału w działaniach bojowych, tylko pełnił służbę w dowództwie sił morskich (był m.in. Szefem Sztabu Floty Północnego Pacyfiku). Na stopień admirała (Admiral) awansowany został przed odejściem na emeryturę w maju 1947.

Zmarł 25 kwietnia 1973 roku w Bethesda Naval Hospital w Bethesda w stanie Maryland. Pochowany jest na Narodowym Cmentarzu w Arlington[2].

Pamięć[edytuj | edytuj kod]

Film[edytuj | edytuj kod]

Postać kontradmirała Fletchera, którą zagrał Robert Webber, pojawia się w amerykańskim filmie fabularnym Bitwa o Midway (1976), wyreżyserowanym przez Jacka Smighta.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]