Fregaty rakietowe typu Iver Huitfeldt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Fregaty typu Iver Huitfeldt
Iver Huitfeldt 6671.JPG
Opis typu
Użytkownicy  Kongelige Danske Marine
Stocznia Odense Stålskibsværft
Planowane okręty 3
Okręty w służbie 3
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 5462 t
Długość 139 m
Szerokość 19,8 m
Prędkość 28 węzłów
Załoga 101
Uzbrojenie VLS Mk 56
VLS Mk 41
Harpoon
MU90
1–2 × OTO Melara 76 mm Super Rapid
1–2 × Oerlikon Millennium 35mm
Wyposażenie lotnicze 1–2 AW101 lub Lynx
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Fregaty typu Iver Huitfeldt – seria trzech okrętów budowanych dla marynarki duńskiej. Są to obecnie najnowsze okręty duńskiej floty. Typ otrzymał nazwę na cześć Ivara (Ivera) Huitfeldta, oficera duńskiej marynarki na przełomie XVII i XVIII wieku, poległego w III wojnie północnej.

Historia typu[edytuj | edytuj kod]

Fregaty typu Iver Huitfeldt są kolejnymi duńskimi jednostkami opracowanymi w zgodzie z rodzimym systemem Standard Flex (pierwsze były okręty patrolowe typu Flyvefisken). Jest to koncepcja modułowości, w ramach której można dokonać stosunkowo łatwej wymiany uzbrojenia i wyposażenia na okręcie, aby przystosować go do wypełniania różnych zadań, zgodnie z aktualną potrzebą. W latach 2004–2005 do służby weszły okręty wsparcia typu Absalon i to ich projekt stał się podstawą nowych fregat. O ile jednak Absalony dysponują jedynie silnym uzbrojeniem obronnym, o tyle fregaty mają też znaczny potencjał ofensywny.

Esbern Snare typu Absalon.

Budowa pierwszej jednostki rozpoczęła się w cywilnej stoczni Odense Stålskibsværft 2 czerwca 2008 roku i jeszcze zanim pierwsza fregata została zwodowana, położono stępkę pod kolejne dwa okręty. Budowa postępowała równocześnie, etapami, w tym samym doku, wykorzystując elementy dostarczane przez podwykonawców z Litwy i Estonii. Po wodowaniu każda fregata udawała się do bazy w Korsør, gdzie dokańczano instalację wyposażenia i uzbrojenia.

Nazwy okrętów wybrano tak, aby reprezentowały trzy stulecia z historii duńskiej floty[1]. Niels Juel to wiek XVII, Iver Huitfeldt – wiek XVIII, a Peter Willemoes – wiek XIX.

Opis techniczny[edytuj | edytuj kod]

Podobnie jak Absalony, fregaty typu Iver Huitfeldt opracowano z myślą o ograniczeniu wykrywalności w zakresie promieniowania radarowego, magnetycznego i podczerwieni, a także o maksymalnym wyciszeniu. Można je odróżnić po tym, że Huitfeldty są o jeden pokład niższe i nie mają wewnętrznego pokładu wielofunkcyjnego, a zewnętrznie – po tym, że komin przeprojektowano, aby chronić antenę radaru SMART-L.

Okręty wyposażono w radary SMART-L (działający w pasmie L) i APAR, radar Saab CEROS 200 na użytek systemów samoobrony[2], radar nawigacyjny Furuno oraz sonar ATLAS ASO 94 zainstalowany w kadłubie. Uzbrojenie skonfigurowano z myślą głównie o obronie przeciwlotniczej[3], toteż jego podstawę stanowią zainstalowane na śródokręciu pionowe wyrzutnie (VLS) Mk 56 dla pocisków przeciwlotniczych ESSM i Mk 41 dla SM-2 IIIA oraz, jeżeli Dania zdecyduje się na taki zakup, pocisków manewrujących RGM-109 Tomahawk. Okręty wyposażono też w wyrzutnie pocisków przeciwokrętowych Harpoon i wyrzutnie torped MU90. Oprócz tego fregata dysponuje działem OTO Melara 76 mm Super Rapid oraz systemem CIWS Oerlikon Millennium 35mm.

Napęd zapewniają cztery silniki dieslowskie MTU 8000 o mocy 8200 kW każdy, które przenoszą moc na dwie śruby o średnicy 4,3 metra i mogą rozpędzić fregatę do 28 węzłów. 101-osobowa załoga jest zorganizowana w cztery działy: chirurgiczny (32 osoby), maszynowy (32), zarządzania (20) i uzbrojenia (17). Na okrętach przygotowano jednak aż 165 miejsc do spania, z myślą o załogach śmigłowców czy kadetach.

Wnętrze okrętu dzieli się na siedem pokładów, szesnaście przedziałów wodoszczelnych, a zarazem sześć przedziałów zapewniających ochronę przed skutkami użycia broni ABC. Fregaty są również wyposażone w pokład lotniczy z hangarem, gdzie mogą przyjąć do dwóch lekkich lub średnich śmigłowców (o masie do 20 ton), takich jak AgustaWestland AW101 lub Westland Lynx.

Lista okrętów[edytuj | edytuj kod]

Nr Nazwa Położenie
stępki
Wodowanie W służbie od Zdjęcie
F361 Iver Huitfeldt 2 czerwca 2008 11 marca 2010[4] 21 stycznia 2011[5] Iver Huitfeldt 6467.JPG
F362 Peter Willemoes 12 marca 2009 21 grudnia 2010 22 czerwca 2011 HDMS Peter Willemoes.jpg
F363 Niels Juel 22 grudnia 2009 21 grudnia 2010 7 listopada 2011

Przyszłość[edytuj | edytuj kod]

Koszt budowy trzech fregat zamknął się kwotą 635 milionów euro, nie licząc ceny uzbrojenia. W 2008 roku w mediach pojawiły się informacje o możliwej budowie kolejnych jednostek dla Grecji, która zainteresowana była wzbogaceniem swojej floty o sześć nowych fregat[3], jednak póki co nie podjęto rozmów w tym temacie. Jeżeli doszłoby do przetargu, fregaty typu Iver Huitfeldt rywalizowałyby z francuskimi fregatami typu FREMM czy hiszpańskimi typu F100 (Álvaro de Bazán).

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]