Sikorsky SH-60 Seahawk
| MH-60S Seahawk | |
 |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Stany Zjednoczone |
| Producent | Sikorsky Aircraft Corporation |
| Typ | wielozadaniowy śmigłowiec morski |
| Dane techniczne | |
| Napęd | dwa silniki GE T700-GE-401C |
| Moc | 1,260 kW każdy |
| Wymiary | |
| Średnica wirnika | 16,36 m |
| Długość | 15,26 m |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 333 km/h |
| Prędkość przelotowa | 263 km/h |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Sikorsky SH-60/MH-60 Seahawk – amerykański wielozadaniowy śmigłowiec morski.
Spis treści |
Rozwój konstrukcji [edytuj]
W latach 70. XX wieku US Navy postanowiło zastąpić śmigłowiec Kaman SH-2 Seasprite nowszą konstrukcją. SH-2 Seasprite był platformą dla Light Airborne Multi-Purpose System (LAMPS) Mark I, systemu do walki morskiej[styl do poprawy] i poszukiwania rozbitków. Nowy śmigłowiec miał współpracować z nowszą wersją systemu LAMPS Mark II, której gabaryty uniemożliwiały instalację na SH-2. W połowie lat 70. US Army przeprowadzała konkurs na śmigłowiec transportowy, w którym rywalizowały Sikorsky YUH-60 i Boeing-Vertol YUH-61[1], toteż Marynarka Wojenna Stanów Zjednoczonych oparła wymagania dla nowego śmigłowca morskiego na wymaganiach tego konkursu aby obniżyć koszty jego stworzenia. Oba zakłady, Sikorsky oraz Boeing-Vertol, nadesłały propozycje morskich wersji śmigłowca w kwietniu 1977. W pierwszej połowie 1978 Marynarka Wojenna wybrała śmigłowiec S-70B, który otrzymał oznaczenie "SH-60B Seahawk".
SH-60B Seahawk [edytuj]
Konstrukcja SH-60B jest w 83% zgodna z konstrukcją swojego pierwowzoru, UH-60A[2]. Modyfikacje koncentrowały się przede wszystkim na zwiększeniu odporności maszyny na korozję, wprowadzeniu mocniejszych silników T700, zmianie podwozia, usunięciu lewych drzwi i dodaniu dwóch pylonów do podwieszania uzbrojenia.
SH-60F Oceanhawk [edytuj]
SH-60F jest odmianą SH-60B przeznaczoną do operowania wyłącznie z pokładu lotniskowca. Zastąpił SH-3 Sea King w roli podstawowej maszyny do zwalczania okrętów podwonych i Search and Rescue. SH-60F uzbrojony jest w torpedę Mk 46 oraz karabiny maszynowe. Jego załoga składa się z dwóch pilotów, operatora sonaru oraz operatora czujników taktycznych[styl do poprawy].
HH-60H Rescue Hawk [edytuj]
HH-60H został opracowany jako podstawowy śmigłowiec Search and Rescue w warunkach bojowych. Na wyposażenie maszyny składa się duża ilość czujników i systemów do obrony przed pociskami wroga.
MH-60S Knighthawk [edytuj]
Miał zastąpić śmigłowce CH-46D Sea Knight, jednak w związku z rozszerzeniem zakresu zadań dla nowego typu[styl do poprawy] oznaczenie zmieniono na MH-60, gdzie litera "M" oznacza Multi-role (wielozadaniowy). Proces zastępowania starszych typów maszyn w roku 2010 doprowadzić ma do ustanowienia MH-60S – obok MH-60R – jedynymi wersjami tego śmigłowca na wyposażeniu US Navy.
MH-60R Seahawk [edytuj]
Produkowany w celu zastąpienia w służbie wersji SH-60B oraz SH-60F, a zwłaszcza przejęcia ich głównej roli maszyn zwalczania okrętów podwodnych.
Użytkownicy [edytuj]
Australia: Royal Australian Navy odebrały 16 S-70B-2 Seahawk, wykorzystują 15, a od 2014 zostaną one zastąpione przez 24 MH-60R.
Brazylia: Marinha do Brasil wykorzystuje 4 S-70B.
Grecja: Polemiko Naftiko, dostarczono 11 S-70B-6 Aegean Hawk.
Hiszpania: Armada Española wykorzystuje 12 S-70B-1.
Japonia: Morskie Siły Samoobrony - 102 SH-60J/K Seahawk zbudowane na licencji przez Mitsubishi.
Singapur: Kupił 6 S-70B w 2005.
Stany Zjednoczone: US Navy wykorzystuje 129 SH-60B, 60 SH-60F, 52 MH-60R i 154 MH-60S.
Tajlandia: W służbie znajduje się 6 S-70B-7 i 2 MH-60S, a dalsze 4 są zamówione.
Tajwan: Marynarka Tajwanu wykorzystuje 19 z 21 dostarczonych S-70C(M)-1/2 Thunderhawk.
Turcja: Türk Deniz Kuvvetleri odebrała 12 z 25 zamówionych S-70B-28.
Przypisy
- ↑ Sikorsky S-70B Seahawk, Vectorsite.net, 1 July 2006.
- ↑ Eden, Paul. "Sikorsky H-60 Black Hawk/Seahawk", Encyclopedia of Modern Military Aircraft, p. 431. Amber Books, 2004. ISBN 1904687849.
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||
