Fu (poezja)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Fu (chiń.: 賦; pinyin: ) – gatunek chińskiego poematu opisowego, ukształtowanego w okresie od IV w. p.n.e. do połowy II p.n.e. i przeżywającego swój rozkwit w okresie panowania dynastii Han w II w n.e.

Wyróżnikiem gatunku była przede wszystkim jego tematyka (opis państwa, władcy lub jego włości, pałaców i ogrodów) oraz sposób opisu elementów życia codziennego, roślin, zwierząt, krajobrazów itp. (niezwykle szczegółowy, ujmujący każdą właściwość przedstawianego przedmiotu, kwiecisty, statyczny, przejrzysty). Fu miały różną formę w zależności od okresu, w którym były tworzone – mogły być rymowane, rytmiczne lub zbliżać się do prozy, niekiedy wykorzystywały dialog lub przybierały formę zagadki; bywały oparte na pararelizmach lub całkowicie nieregularne.

Fu tworzyli m.in.:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tadeusz Żbikowski Fu. W: Słownik rodzajów i gatunków literackich. Kraków: "Universitas", 2006. ISBN 83-242-0474-1.