Zhang Daoling
| Zhang Daoling | |
 |
|
| Chińskie nazwisko i imię | |
| Hanyu pinyin | Zhāng Dàolíng |
| Wade-Giles | Chang Tao-ling |
| Zn. tradycyjne | 張道陵 |
| Zn. uproszczone | 张道陵 |
| Część serii na temat Taoizmu |
|
 |
|
| Wierzenia | |
|---|---|
| Dao · De | |
| Wuji · Taiji | |
| Yin i yang · Wu xing | |
| Qi ·Neidan | |
| Wu wei | |
| Święte księgi | |
| Daodejing · Zhuangzi | |
| Liezi · Daozang | |
| Główni myśliciele | |
| Laozi · Zhuangzi | |
| Zhang Daoling · Zhang Jiao | |
| Ge Hong · Chen Tuan | |
| Wang Chongyang | |
| Szkoły | |
| Wudoumi Dao · Tianshi Dao | |
| Shangqing · Lingbao | |
| Quanzhen · Zhengyi Dao | |
| Xuanxue | |
Zhang Daoling (ur. 34? w Pei w prow. Jiangsu[1], zm. 156 w Hanzhong) – chiński filozof religijny. Zasłynął jako twórca taoizmu religijnego[2]. Uważa się go za jednego z prawdopodobnych autorów Xiang'er (想尔), komentarza do Daodejing[3].
Zhang Daoling żył i działał w prowincji Syczuan[4]. Tradycja uważa go za potomka Zhang Lianga[5]. Zgodnie z legendą w 142 roku miał otrzymać objawienie od Taishang Laojuna (ubóstwionego Laozi), który przekazał mu swoje nauki i nadał rangę Niebiańskiego Mistrza (天師, Tianshi)[6].
Na skutek otrzymanego objawienia Zhang założył Szkołę Niebiańskich Mistrzów (天師道, Tianshi dao), pierwszą szkołę taoizmu religijnego. Jej wyznawcy podzieleni byli na jednostki terytorialne z własnymi naczelnikami. Każda rodzina musiała płacić roczny podatek w wysokości pięciu miar ryżu, od którego pochodzi inna nazwa szkoły – Szkoła Pięciu Miar Ryżu (五斗米道, Wudoumi dao)[7].
Wyznawcy taoizmu wierzą, że Zhang Daoling nie umarł, lecz wstąpił do nieba i stał się jednym z nieśmiertelnych[8].
Przypisy
- ↑ Yi'e Wang, Adam Chanzit: Daoism in China. Beijing: China Intercontinental Press, 2004, s. 29. ISBN 9787508505985.
- ↑ Paula R. Hartz, Joanne O'Brien: Daoism. New York: Infobase Publishing, 2009, s. 42. ISBN 978-1-60413-115-4.
- ↑ Quanren Liu, Benjamin Penny: Daoism in history: essays in honour of Liu Ts'un-yan. New York: Routledge, 2006, s. 223. ISBN 0-415-34852-8.
- ↑ James Morris Hargett: Stairway to heaven: a journey to the summit of Mount Emei. New York: SUNY Press, 2006, s. 68. ISBN 978-0-7914-6681-0.
- ↑ Livia Kohn: Daoism handbook. Leiden; Boston: BRILL, 2000, s. 126. ISBN 9789004112087.
- ↑ Encyklopedia historyczna świata. T. III. Kraków: Agencja Publicystyczno-Wydawnicza Opres, 200o, s. 312. ISBN 83-85909-61-3.
- ↑ Jeremy Roberts: Chinese Mythology A to Z. New York: Chelsea House, 2010, s. 150. ISBN 978-1-60413-436-0.
- ↑ Michael Scuffil: China. Ostfildern-Kemnat: Baedeker, 2009, s. 246. ISBN 9783829766203.
