Góry Turkiestańskie
| Góry Turkiestańskie |
|
 |
|
| Najwyższy szczyt | Askały (pik Skalistyj) (5621 m n.p.m.) |
| Długość | ok. 375 km |
| Jednostka dominująca | Hisaro-Ałaj |
| Kontynent | Azja |
| Państwo |  Kirgistan Tadżykistan Uzbekistan |
Góry Turkiestańskie (kirg.: Түркстан кырка тоосу, Türkstan kyrka toosu; tadż.: қаторкӯҳи Туркистон, katorkuhi Turkiston; uzb.: Turkiston tizmasi; ros.: Туркестанский хребет, Turkiestanskij chriebiet) – część systemu górskiego Hisaro-Ałaju, w Uzbekistanie, Tadżykistanie i Kirgistanie; ograniczają od południowego zachodu Kotlinę Fergańską. Rozciągają się równoleżnikowo na długości 340 km. Najwyższy szczyt (Askały) osiąga 5621 m n.p.m. Góry zbudowane z dolnopaleozoicznych piaskowców i łupków. Na zboczach północnych występują zarośla jałowca, w zapadliskach – łąki, zbocza południowe prawie zupełnie pozbawione roślinności. W górnych partiach występują lodowce. W północnej części znajdują się złoża węgla brunatnego (Sülüktü) i rtęci (Chajdarkan).
Bibliografia [edytuj]
- * Roman Biesiada, Tadeusz Lenczkowski, Lech Ratajski: Słownik Geografii ZSRR. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1974, s. 60.
Na mapach: 39°35′N 69°45′E / 39.583333333333, 69.75
