Gastarbeiter
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Gastarbeiter (z niem. pracownik gościnny) – obcokrajowiec, robotnik przybywający do Republiki Federalnej Niemiec (Niemiec Zachodnich) w celu czasowego podjęcia pracy.
Termin Gastarbeiter jest używany od końca lat 50. XX wieku, kiedy to w RFN – w związku z gwałtownym rozwojem gospodarki – zabrakło rąk do pracy i do wykonywania pewnych prac, (zwłaszcza gorzej płatnych, nie wymagających fachowego przygotowania lub niechętnie podejmowanych przez Niemców) zaczęto sprowadzać pracowników z zagranicy. Pochodzili oni głównie z Hiszpanii i Włoch oraz Półwyspu Bałkańskiego (Turcji, Grecji i Jugosławii).
Wśród mieszkających na stałe w Niemczech obywateli innych państw przybysze z tych krajów nadal stanowią spory odsetek.
