George Storrs

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
George Storrs
George Storrs
Kraj działania  Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 13 grudnia 1796
Lebanon
Data i miejsce śmierci 28 grudnia 1879
Brooklyn
Wyznanie adwentystyczne
Kościół metodystyczno-episkopalny

George Storrs (ur. 13 grudnia 1796 Lebanon w stanie New Hampshire, zm. 28 grudnia 1879 w Brooklynie) – adwentysta, były kaznodzieja Kościoła metodystyczno-episkopalnego, wydawca czasopisma The Bible Examiner, ukazującego się w Brooklynie w USA. Obrońca nauki o śmiertelności duszy oraz nauki, iż nieśmiertelność jest nagrodą dla wiernych chrześcijan.

Autor dzieła Six Sermus (Sześć kazań) oraz The Watch Tower: Or, Man in Death; and the Hope for a Future Life (Strażnica, czyli człowiek a śmierć i nadzieja na przyszłe życie). Jego nakładem została opublikowana w USA w 1853 roku książka Aarona Ellisa Bible Vs. Tradition (Biblia przeciwko tradycji)[1].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

W roku 1837 podczas podróży pociągiem znalazł broszurę pióra Henry'ego Grewa, pod wpływem której zaczął krytycznie analizować dotychczas wyznawane przez siebie poglądy religijne. Samego Grewa poznał dopiero kilka lat później podczas pobytu w Filadelfii[2]. W 1840 roku wystąpił z Kościoła metodystycznego i przeprowadził się do Albany w stanie Nowy Jork. Na początku wiosny 1842 roku przez sześć kolejnych niedziel wygłosił serię sześciu wykładów na temat An Inquiry – Are The Wicked Immortal? (Czy źli są nieśmiertelni? Analiza zagadnienia). Zapis tych odczytów został wydany na terenie USA i Wielkiej Brytanii jako Six Sermons (Sześć kazań) i rozpowszechniony w nakładzie 200 tysięcy egzemplarzy przez ponad 40 lat[2][3]. Od 1843 roku wydawał własne czasopismo The Bible Examiner[4].

Odrzucił naukę o nieśmiertelności duszy, uznając iż została ona stworzona pod wpływem filozofii greckiej. Negował w związku z tym także istnienie wiekuistego piekła. Uważał również, iż Wielkanoc powinna być obchodzona dnia 14 nisan. Po roku 1870 zaczął głosić, iż „niegodziwi” zostaną podzieleni na dwie klasy: tych, którzy świadomie odrzucili przesłanie Ewangelii oraz tych, którzy zmarli w niewiedzy. Ci drudzy zostaną przy końcu świata wskrzeszeni, by wybrać przyjęcie wiary w Chrystusa i dostąpienie nieśmiertelności lub odrzucenie jej i unicestwienie[2][5].

Przez pewien czas interesował się naukami Williama Millera, który oczekiwał widzialnego powrotu Jezusa Chrystusa w roku 1844. Gdy jednak spodziewana paruzja nie nastąpiła, Storrs zerwał z millerystami i uznał, iż brak jest biblijnych podstaw do wyznaczania dokładnych dat ponownego przyjścia Jezusa[6].

Nauki Storrsa wywarły wpływ na Badaczy Pisma Świętego. Artykuły w The Bible Examiner przez pewien czas publikował Charles Taze Russell (1876).

Przypisy

  1. Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego. Nowy Jork: Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe, 1995, s. 45, 48. ISBN 83-903551-0-8.
  2. 2,0 2,1 2,2 Praca w „polu” przed żniwem. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. CXI, s. 27–29, 15 października 2000. Watch Tower Bible and Tract Society. 
  3. „Porównajmy wersety”. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. CXVII, s. 12–15, 15 sierpnia 2006. Watch Tower Bible and Tract Society. 
  4. Gary Land: Historical Dictionary of Seventh-Day Adventists. Oxford: Scarecrow Press, 2005, s. 68.
  5. Świadkowie Jehowy — historia żywej wiary, część 1: Z ciemności ku światłu. www.jw.org. [dostęp 2014-10-07].
  6. Edmond C. Gruss: Jehovah's Witnesses: Their Claims, Doctrinal Changes, and Prophetic Speculation. What Does the Record Show?. Fairfax: Xulon Press, 2007, s. 25.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • George D. Chryssides: Historical Dictionary of Jehovah's Witnesses. Plymouth: Scarecrow Press, 2008.