Gioachino Greco

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Gioachino Greco
Państwo  Włochy
Data i miejsce urodzenia ok. 1600
Celico
Data i miejsce śmierci ok. 1630

Gioachino Greco (ur. około 1600 roku w Celico w Kalabrii, zm. około 1630 roku) – włoski szachista, uważany za najwybitniejszego gracza i teoretyka szachów w XVII wieku. Znany był również jako "il Calabrese" ("Kalabryjczyk") od miejsca urodzenia. Na podstawie pism, jakie po sobie pozostawił można wnioskować, że nie był dobrze wykształcony. Już jako młodzieniec miał zwyczaj spisywać w wielu kopiach swoją wiedzę na temat szachów. Manuskrypty sprzedawał lub darował możnym. Pierwsze jego rękopisy są datowane na 1620 rok. Trzy kopie Traktatu o szlachetnej grze w szachy (Trattato del nobilissimo gioco de scacchi) przetrwały do dzisiaj w Bibliotece Korsykańskiej w Rzymie.

Chess zhor 26.png
Chess zver 26.png
a8 b8 c8 d8 e8 f8 g8 h8
a7 b7 c7 d7 e7 f7 g7 h7
a6 b6 c6 d6 e6 f6 g6 h6
a5 b5 c5 d5 e5 f5 g5 h5
a4 b4 c4 d4 e4 f4 g4 h4
a3 b3 c3 d3 e3 f3 g3 h3
a2 b2 c2 d2 e2 f2 g2 h2
a1 b1 c1 d1 e1 f1 g1 h1
Chess zver 26.png
Chess zhor 26.png
Obrona Greco (C40)

Wzorem szesnastowiecznych mistrzów w 1621 roku Greco wybrał się w podróż po Europie w poszukiwaniu godnych przeciwników i możnych protektorów. Nauczając gry w szachy i sprzedając swój traktat dorobił się pokaźnej fortuny. Jeden z rękopisów podarował księciu Henrykowi Lotaryńskiemu w Nancy. Odwiedził Paryż, gdzie grał w szachy m.in. z Arnauldem de Corbeville i Enrico di Savoia. W drodze do Anglii w 1622 roku został napadnięty i ograbiony. W Londynie pokonał wszystkich tamtejszych mistrzów szachowych, po czym powrócił do Paryża, gdzie w 1624 roku przepisał swoje manuskrypty. W nowej wersji zamiast opisów poszczególnych pozycji umieścił zapisy całych partii, co było istotną nowością w owych czasach. W tym samym roku udał się do Hiszpanii, gdzie na dworze Filipa IV do swoich rozlicznych szachowych sukcesów dołożył zwycięstwo nad swoim mistrzem i nauczycielem Marianem Morano. Po powrocie do Włoch wybrał się w daleką podróż do Ameryki, gdzie prawdopodobnie złożony zakaźną chorobą zmarł w młodym wieku. Już po jego śmierci w Anglii wydano drukiem tłumaczenie jego manuskryptów pod tytułem The Royall Game of Chess-Play (Królewska gra w szachy), w którym autora nazwano omyłkowo "sławnym Włochem Biochimo".

Manuskrypty Greco zawierają zapisy kilkudziesięciu kompletnych partii szachowych, w większości miniatur. Wszystkie partie, datowane od 1619 do 1625 roku były wygrane przez Greco, przeciwnicy pozostali anonimowi. Rodzi to podejrzenie, że nie są to zapisy faktycznie rozegranych partii, lecz raczej samodzielne analizy autora. Do dzisiaj są doskonałym materiałem dydaktycznym, zachwycają pomysłowością i niewiarygodnym wręcz zmysłem kombinacyjnym, zwłaszcza gdy się pamięta, że powstały prawie czterysta lat temu.

Jego nazwiskiem nazwano kilka wariantów szachowych debiutów, wymienić tu należy przede wszystkim obronę Greco, jak również gambit i kontrgambit w debiucie gońca oraz wariant w partii włoskiej.

Obrona Greco powstaje po posunięciach:

1.e4 e5 2.Sf3 Hf6

Otwarcie to stosowane jest w praktyce turniejowej niemiernie rzadko, w kilku względów: hetman nie bierze pod kontrolę pola d4, białe mogą grać 3.d4 uzyskując długotrwałą przewagę w rozwoju, biały skoczek f3 przesłania kolumnę f, co czyni atak na pole f2 nieskutecznym oraz hetman łatwo może stać się obiektem ataku, co spowoduje stratę temp.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]