Glenn Hughes

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Glenn Hughes
Glenn Hughes 20080626.jpeg
Glenn Hughes podczas Tahiti-festival w Kristiansund, Norwegia. 26 czerwca 2008
Imię i nazwisko Glenn Hughes
Data i miejsce urodzenia 21 sierpnia 1951
 Anglia (Cannock, Staffordshire
Pochodzenie Wielka Brytania
Instrument gitara basowa, puzon, gitara, fortepian
Gatunek heavy metal, hard rock, soul, funk, blues
Zawód muzyk, kompozytor, wokalista, autor tekstów
Aktywność od 1966
Wytwórnia płytowa Frontiers, Pony Canyon, SPV GmbH, Yamaha Music, Zero Corporation
Zespół
Finders Keepers (1966-1969)
Trapeze (1969-1973)
Deep Purple (1973-1976)
Hughes/Thrall (1982, 2006–2009)
Black Sabbath (1985-1986)
Phenomena (1995)
Voodoo Hill (od 2000)
Hughes Turner Project (2001-2004)
Michael Men Project (2004)
Black Country Communion (2010-2013)
California Breed (od 2013)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Glenn Hughes (ur. 21 sierpnia 1951 roku w Cannock[1]) – brytyjski wokalista i basista. Grał z Trapeze, Deep Purple i Black Sabbath. Współpracował także z muzykami takimi jak Joe Lynn Turner i Tony Iommi. Nagrywa też płyty solowe. W pierwszej połowie lat 70. XX wieku Hughes grał w grupie Trapeze. Od paru lat Hughes coraz częściej pojawia się na scenie rockowej tworząc płyty solowe i albumy z innymi muzykami (jak Joe Lynn Turner, Gary Moore czy Tony Iommi). W 2014 wystąpił gościnnie na płycie poświęconej pamięci Ronnie'go Jamesa Dio - This Is Your Life.

Trapeze[edytuj | edytuj kod]

Glenn Hughes był członkiem Trapeze od początku istnienia grupy. Na pierwszej płycie zespołu grał wyłącznie na gitarze basowej. Na dwóch kolejnych albumach był także głównym wokalistą i wraz z Melem Galleyem współkompozytorem całości repertuaru. W 1973 roku Hughes opuścił Trapeze i dołączył do Deep Purple. Po rozpadzie legendarnej grupy, w drugiej połowie 1976 roku Hughes powrócił do Trapeze. Zespół z Hughesem w składzie zagrał wóczas krótką trasę po Stanach Zjednoczonych. Planowano także nagrać nowy album w najlepszym składzie Trapeze. Ostatecznie Hughes postanowił wydać płytę solową (Play Me Out), na której znalazły się dwa utwory przygotowane z myślą o płycie Trapeze ("L.A. Cutoff" i "Space High"). Na albumie Hughesa wystąpili także gościnnie pozostali członkowie Trapeze – Mel Galley i Dave Holland. Trapeze w najsłynniejszym składzie reaktywował się jeszcze dwukrotnie w celach koncertowych – w 1992 i 1994 roku.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Zobacz więcej w artykule Black Country Communion, w sekcji Dyskografia.
Information icon.svg Zobacz więcej w artykule Trapeze, w sekcji Dyskografia.
Information icon.svg Zobacz więcej w artykule Hughes Turner Project, w sekcji Dyskografia.
Albumy solowe
  • Play Me Out (1977)
  • L.A. Blues Authority Volume II: Glenn Hughes – Blues (1992)
  • From Now On... (1994)
  • Burning Japan Live (1994)
  • Feel (1995)
  • Addiction (1996)
  • Talk About It (1997, EP)
  • The Way It Is (1999)
  • Return Of Crystal Karma (2000)
  • Soulful Christmas (2000)
  • Building The Machine (2001)
  • Songs In The Key Of Rock (2003)
  • Soulfully Live in the City of Angels (2004, CD+DVD)
  • Freak Flag Flyin' - Live 2003 (2005)
  • Soul Mover (2005)
  • Music For The Divine (2006)
  • Live In Australia (2007, DVD)
  • First Underground Nuclear Kitchen (2008)
  • Catch The Rainbow (2014)
Deep Purple
Black Sabbath
Michael Men Project
  • Made in Moscow (2005)
Iommi
  • Dep Sessions '96 (2004)
  • Fused (2005)
Gary Moore
  • Run for Cover (1985)

Przypisy

  1. Colin Larkin: The Virgin encyclopedia of 70s music. Uniwersytet Kalifornijski: Virgin, 2002, s. 100. ISBN 9781852279479.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]