Gniazdowniki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gniazdowniki zaraz po wykluciu

Gniazdowniki (ang. : altricial species) – określenie gatunków zwierząt, których młode po urodzeniu nie są zdolne do samodzielnego życia i wymagają opieki rodziców, w związku z czym dłuższy czas spędzają w gnieździe. Gniazdowniki najczęściej rodzą się nagie (bez upierzenia lub sierści) i ślepe, czasami są pokryte rzadkim puchem lub włosem. Nie potrafią same zdobywać pożywienia i są całkowicie uzależnione od pomocy dorosłych, które je ogrzewają i karmią[1].

Najczęściej wymienianymi gniazdownikami wśród zwierząt są ptaki. Do gniazdowników należą m.in. ptaki drapieżne, wróblowe, gołębiowate i dzięciołowate.

Gniazdownikami są jednak także gatunki gryzoni[2][3] jak i ssaków drapieżnych[3], a nawet ryb (głowacz białopłetwy)[4] oraz człowiek[3].

Gniazdowniki u ptaków wykluwają się na wcześniejszym etapie rozwoju osobniczego (zwłaszcza rozwoju mózgu) niż zagniazdowniki. Żółtko w jajach tych gatunków stanowi 15-27% masy.

Przypisy

  1. E. M. Derrickson. Comparative Reproductive Strategies of Altricial and Precocial Eutherian Mammals. „Functional Ecology”. 6 (1), s. 57-65, 1992. British Ecological Society (ang.). 
  2. John L. Hoogland. Black-tailed, Gunnison's, and Utah prairie dogs reproduce slowly. „Journal of Mammalogy”. 82 (4), s. 917-927, 2001. DOI: 10.1644/1545-1542(2001)082. ISSN 1545-1542 (ang.). 
  3. 3,0 3,1 3,2 dr Krzysztof Kościński. Ekologia ewolucyjna naczelnych - wykład monograficzny. . Instytut Antropologii, Wydział Biologii, UAM, Poznań (pol.). 
  4. zespół pod kierunkiem: doc. dr hab. inż. Ireny Twardowskiej. Program ochrony środowiska miasta Bielska-Białej. , 2004. Katowickie Przedsiębiorstwo Geologiczne. Instytut Podstaw Inżynierii Środowiska Polskiej Akadmii Nauk w Zabrzu.