Grand Prix Skandynawii na żużlu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Skandynawia Grand Prix Skandynawii
FIM Scandinavian Speedway Grand Prix
Informacje ogólne
Stadion Friends Arena (sztuczny tor)
Lokalizacja Sztokholm (Szwecja)
Lata organizacji 12 (2002-)
Rodzaj toru stadion żużlowy
Długość toru 275 m
Ostatnie zawody ([[Grand Prix Skandynawii na Żużlu |]])
Podium 1. Dania Niels Kristian Iversen
2. Słowenia Matej Žagar
3. Polska Jarosław Hampel

Grand Prix Skandynawii w sporcie żużlowym to zawody z cyklu żużlowego Grand Prix.

Zawody o Wielką Nagrodę Skandynawii są drugą eliminacją rozgrywaną w Szwecji. Po raz GP Skandynawii odbyło się w 2002, w którym to zwiększono liczbę eliminacji z sześciu do dziesięciu.

Początkowo zawody rozgrywano na stadionie lekkoatletycznym Ullevi w Göteborgu (trzy-letni kontrakt). Jednak z uwagi na wydarzenie bez precedensu z 2003, nie przedłużono umowy. W 2003 tor czasowy był przygotowywany przez szwedzką firmę. Tor został przygotowany w fatalnym stanie i po dwóch biegach zawodnicy zagrozili bojkotem rundy - zamiast walczyć ze sobą, walczyli z torem na którym trudno było dojechać do mety, nie mówiąc o wyprzedzaniu rywali. Po raz pierwszy w historii cyklu Grand Prix zawody zostały przełożono o tydzień (z 23 sierpnia na 30 sierpnia 2003). Oburzeni kibice (z innych krajów) z uwagi na koszty dojazdu i noclegu nie przyjechali na powtórkę rundy (w pierwotnym terminie było 26.250 widzów, a tydzień później jedynie 12.130). Tor (w drugim terminie, oraz w 2004 przygotowywała firma Ole Olsena).

W 2005 Grand Prix Skandynawii przeniesiono do Målilla na stadion żużlowy G&B Stadium. W 2006 pierwsze zwycięstwo w zawodach Grand Prix odniósł Andreas Jonsson. Podczas tych samych zawodów oficjalnie z Grand Prix (choć nie wystąpił w zawodach) pożegnał się Tony Rickardsson, 6-krotny mistrz świata.

Najwięcej, bo pięć razy, Wielką Nagrodę Skandynawii zdobyli Australijczycy (w tym trzy triumfy Leigha Adamsa). Polacy najlepsi byli trzykrotnie (po razie Tomasz Gollob, Rune Holta i Jarosław Hampel).

Podium[edytuj | edytuj kod]

Sezon Nr tur. Miejsce Stadion Gold medal icon.svg Silver medal icon.svg Bronze medal icon.svg
2002 1 (49)
wyniki
Göteborg Ullevi Australia Leigh Adams Szwecja Tony Rickardsson Czechy Lukáš Dryml
2003 2 (58)
wyniki
Göteborg Ullevi Australia Ryan Sullivan Wielka Brytania Scott Nicholls Australia Leigh Adams
2004 3 (67)
wyniki
Göteborg Ullevi Dania Hans N. Andersen Australia Jason Crump Szwecja Tony Rickardsson
2005 4 (77)
wyniki
Målilla G&B Stadium Australia Jason Crump Szwecja Andreas Jonsson Szwecja Tony Rickardsson
2006 5 (86)
wyniki
Målilla G&B Stadium Szwecja Andreas Jonsson Dania Hans N. Andersen Australia Leigh Adams
2007 6 (96)
wyniki
Målilla G&B Stadium Australia Leigh Adams Polska Tomasz Gollob Australia Jason Crump
2008 7 (107)
wyniki
Målilla G&B Stadium Australia Leigh Adams Dania Hans N. Andersen Dania Nicki Pedersen
2009 8 (118)
wyniki
Målilla G&B Stadium Polska Tomasz Gollob Australia Jason Crump Dania Hans N. Andersen
2010 9 (129)
wyniki
Målilla G&B Stadium Polska Rune Holta Australia Jason Crump Polska Tomasz Gollob
2011 10 (140)
wyniki
Målilla G&B Stadium Polska Jarosław Hampel Szwecja Andreas Jonsson Dania Kenneth Bjerre
2012 11 (154)
wyniki
Målilla G&B Stadium Polska Tomasz Gollob Australia Chris Holder Szwecja Antonio Lindbäck
2013 12 (167)
wyniki
Sztokholm Friends Arena Dania Niels K. Iversen Słowenia Matej Žagar Polska Jarosław Hampel
  • Zwycięzcy

3x - Leigh Adams
2x - Tomasz Gollob
1x - Hans N. Andersen, Jason Crump, Jarosław Hampel, Rune Holta, Andreas Jonsson, Ryan Sullivan, Niels Kristian Iversen

  • Finaliści

8x - Jason Crump
6x - Leigh Adams
5x - Hans N. Andersen
4x - Tomasz Gollob 3x - Andreas Jonsson, Tony Rickardsson, Greg Hancock
2x - Kenneth Bjerre, Jarosław Hampel
1x - Lukáš Dryml, Chris Holder, Rune Holta, Antonio Lindbäck, Fredrik Lindgren, Scott Nicholls, Nicki Pedersen, Emil Sajfutdinow, Ryan Sullivan, Matej Žagar

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]