Grzegorz z Tours

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Święty
Grzegorz z Tours
Georgius Florentius
biskup
Gregory of Tours cour Napoleon Louvre.jpg
Data urodzenia 30 listopada 538
Clermont-Ferrand
Data śmierci 17 listopada (lub 17 grudnia) 594
Kościół/
wyznanie
katolicki
Wspomnienie 17 listopada (kat.)
17/30 listopada (praw.)
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons

Grzegorz z Tours, właśc. Jerzy Florentyn z łac. Georgius Florentius (ur. 30 listopada 538 w Arverni w okolicach dzisiejszego Clermont-Ferrand[1], zm. 17 listopada[a] 594 roku w Tours) – prawnuk św. Grzegorza z Langres[b], pierwszy historyk Franków, biskup Tours od 573 roku i święty Kościoła katolickiego.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Grzegorz pochodził z gallorzymskiej rodziny arystokratycznej. Jego ojciec zmarł wcześnie i młody Grzegorz został oddany pod opiekę swego stryja Galla biskupa w Clermont. Pod jego opieką przyjął święcenia diakonatu (563) i udał się na pielgrzymkę do grobu św. Marcina, gdzie zgodnie z tradycją miał zostać uzdrowiony. W roku 573 został wybrany na biskupa diecezji w Tours, przyjmując imię Grzegorz (ku czci pradziadka), gdzie pozostał do śmierci.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

Jego najważniejszym dziełem są „Historie” w 10 księgach powszechnie znane pod błędnym tytułem Historia Franków (Historia Francorum). Wbrew intencjom Grzegorza jego dzieło zostało potraktowane przez potomnych jako twórczość historiograficzna i przyniosło mu miano ojca dziejopisarstwa francuskiego. Zamiarem Grzegorza nie było przekazanie historii Franków. Zasadniczymi motywami, którymi kierował się Grzegorz w swojej twórczości literackiej była chęć przekazania pewnych zasad moralnych organizujących społeczeństwo chrześcijańskie, poprzez podanie przykładów (historii) zaczerpniętych z jego doświadczenia lub z tradycji. Dla współczesnego historyka „Historie” Grzegorza są olbrzymią kopalnią wiedzy o społeczeństwie merowińskim w VI wieku.

Oprócz tego znany jest z kilku utworów hagiograficznych, z których nie wszystkie się zachowały. Szczególną uwagę poświęcił św. Julianowi i św. Marcinowi, którego relikwie spoczywały w Tours.

Wbrew rozpowszechnionemu poglądowi przypisującemu mu posługiwanie się zwulgaryzowaną łaciną, posługiwał się wprawdzie łaciną odbiegającą od norm klasycznych, ale nie poddającą się panującym wówczas tendencjom „barbaryzującym”. Do wyrobienia mu złej reputacji pod tym względem przyczynili się późniejsi kopiści jego dzieł i ich koślawa łacina.

Dzień obchodów[edytuj | edytuj kod]

Wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 17 listopada obok św. Grzegorza Cudotwórcy.

Wyznawcy prawosławia wspominają Świętego 17/30 listopada[c], tj. 30 listopada według kalendarza gregoriańskiego[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

  1. Wielka Encyklopedia PWN podaje 17 grudnia.
  2. Georgius/Jerzy (syn św. Grzegorza z Langres oraz brat św. Tetryka) i jego żona Leokardia byli dziadkami Grzegorza z Tours; za źródłem: Ascent of the Saints (Autorzy Brian Daniel Starr) (ang.).
  3. Podwójne datowanie.

Przypisy

  1. Grzegorz z Tours. W: Wielka Encyklopedia PWN. T. 10: gazy cieplarniane – guna. Warszawa: PWN, 2002, s. 530. ISBN 83-01-13673-1. (pol.)
  2. 17. NovemberÖkumenisches Heiligenlexikon (niem.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • polskie tłumaczenie – Grzegorz z Tours. Historie (Historia Franków), tł. K. Liman, T. Richter, wstęp i oprac. D. A. Sikorski, Wyd. Benedyktynów, Tyniec-Kraków 2002, s. 491.
  • Praca zbiorowa Historia powszechna Tom 7 Od upadku cesarstwa rzymskiego do ekspansji islamu. Karol Wielki, Mediaset Group SA, 2007, s. 83, ISBN 978-84-9819-814-0.
  • Święty Grzegorz z Tours, biskup na brewiarz.katolik.pl [ostatnia aktualizacja: 31.10.2010]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]