Gyula Benczúr

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Autoportret, 1917, Galeria Uffizi

Gyula Benczúr (węg.: Benczúr Gyula ur. 28 stycznia 1844, Nyíregyháza , zm. 16 lipca 1920, Dolány) węgierski artysta malarz

Studiował malarstwo u H. Anschütz, i K. Piloty. Pierwszy duży sukces odniósł 1867 obrazem "Żegnaj László Hunyady". W 1870 wygrał narodowy konkurs na obraz historyczny dziełem "Chrzest Vajk". Asystował Piloty przy tworzeniu fresków w monachijskim ratuszu. Jest ilustratorem książek Schillera. Król bawarski Ludwig II zlecił mu rokokowe malowidła. Zaproponowano mu kierownictwo Akademii Sztuki w Pradze i Weimarze, jednak odmówił i przyjął profesurę na Akademii Sztuki w Monachium w 1876.

W 1883 wrócił na Węgry by objąć profesurę w założonej specjalnie dla niego Szkole mistrzów malarstwa, malował w tym okresie portrety królewskie i arystokracji, jak również obrazy historyczne, np. "Odbicie zamku w Buda" z 1896. Jest też autorem obrazu przy ołtarzu jak również mozaik w Katedrze św. Stefana w Budapeszcie i panneaux w holu Hunyadi'ego w Pałacu Królewskim w Budzie.

Commons in image icon.svg