HMS H6

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
HMS H6
Hr.Ms. O 8
Hr.Ms. O 8
Historia
Stocznia Canadian Vickers, Montreal
Położenie stępki 14 stycznia 1915
Wodowanie 1 kwietnia 1915
 Royal Navy
Wejście do służby 9 czerwca 1915
Wycofanie ze służby 4 maja 1917
 Koninklijke Marine
Nazwa Hr. Ms. O 8
Wejście do służby 4 maja 1917
Wycofanie ze służby 15 maja 1940
 Kriegsmarine
Nazwa U-D1
Wejście do służby kwiecień 1941
Wycofanie ze służby 23 listopada 1943
Los okrętu samozatopiony 3 maja 1945
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 369 t (nawodna),
441 t (podwodna)
Długość 45,8 m
Zanurzenie 4,67 m
Prędkość 11,5 węzła na powierzchni
9 węzłów w zanurzeniu
Zasięg 1300 mil przy 10 węzłach
Załoga 22
Napęd
silnik spalinowy diesel 480 KM, dwa silniki elektryczne po 620 KM
Wyrzutnie torpedowe 4 wt kal. 457 mm (6 torped)
Uzbrojenie
1915:
działko QF 6 pounder Hotchkiss[1]

HMS H6 – brytyjski okręt podwodny typu H. Zbudowany w roku 1915 w Canadian Vickers w Montrealu, gdzie okręt został wodowany 1 kwietnia 1915 roku. Rozpoczął służbę w Royal Navy 9 czerwca 1915 roku. Pierwszym dowódcą został Lt. R. N. Stopford.

19 stycznia 1916 roku HMS H6 wszedł na mieliznę w okolicy holenderskiej wyspy Schiermonnikoog, w wyniku czego okręt został internowany w Holandii. Po ponad roku negocjacji Royal Navy sprzedała okręt Holendrom i wszedł on do służby w Koninklijke Marine jako Hr. Ms. O 8. Okręt został zaopatrzony w peryskop zdemontowany z internowanego niemieckiego okrętu podwodnego SM UC-8. W 1921 roku okręt zatonął w Den Helder, jednak z powodu braku uszkodzeń został wydobyty i przywrócony do służby.

W czasie napadu Niemiec na Holandię podczas II wojny Światowej roku okręt pozostawał w służbie holenderskiej. 14 maja 1940 roku został uszkodzony przez Holendrów. 15 maja niemieckie wojska zdobyły okręt i po remoncie włączono go do Kriegsmarine pod numerem U-D1. Okręt przydzielono do 1. Unterseebootsflottille w Kilonii, gdzie służył jako jednostka doświadczalna i szkolna. Pierwszym dowódcą został Krvkpt. Hermann Rigele, który dowodził okrętem od listopada 1940 do maja 1941 roku. W następnych miesiącach został przydzielony najpierw do 3. Unterseebootsflottille, a następnie do 5. Unterseebootsflottille. W grudniu 1941 roku okręt został przydzielony do U-Abwehrschule w Gdyni[2].

Okręt został wycofany ze służby 23 listopada 1943 roku[3]. 3 maja 1945 roku został samozatopiony w Kilonii, podobnie jak ponad 200 U-Bootów (operacja Regenbogen).

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Innes McCartney: British Submarines of World War I. Oxford: Osprey Publishing Ltd., 2008, s. 13–16. ISBN 978-1-84603-334-6. (ang.)
  • J. J. Colledge, Ben Warlow: Ships of the Royal Navy, The Complete Record of all Fighting Ships of the Royal Navy from the 15th Century to the Present. Londyn: Chatham Publishing Ltd., 2006, s. 152. ISBN 1-86176-281-X. (ang.)
  • Robert Hutchinson: Jane's Submarines: War Beneath the Waves from 1776 to the Present Day. Londyn: HarperCollins, 2001, s. 48–49. ISBN 978-0-00-710558-8. (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]