HMS Howe (1942)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
HMS Howe
HMS „Howe” w Auckland w lutym 1945 roku
HMS „Howe” w Auckland w lutym 1945 roku
Historia
Stocznia Fairfield Shipbuilding & Engineering Co. Ltd w Govan
Położenie stępki 1 czerwca 1937
Wodowanie 9 kwietnia 1940
 Royal Navy
Wejście do służby 29 października 1942
Los okrętu złomowany w 1957
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność standardowa: 36 727 ton
pełna: 42 076 ton
Długość 227,1 m
Szerokość 31,4 m
Zanurzenie 10,5 m
Napęd
turbiny Parsona o mocy 110 000 KM napędzające 4 śruby
Prędkość 29,5 węzłów
Zasięg 6000 mil morskich
Uzbrojenie
10 x 356 mm
16 x 133 mm
32 x 40 mm ppl
14 x 40 mm Bofors 40 mm ppl
65 x 20 mm Oerlikon 20 mm ppl
Opancerzenie
pokład 127-152 mm
Wyposażenie lotnicze
2 samoloty (do 1943)
Załoga 1400 osób
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

HMS Howe – ostatni pancernik typu King George V, służącym w marynarce brytyjskiej. Nazwa okrętu pochodzi od nazwiska angielskiego admirała Richarda Howe. Okręt zbudowano w stoczni Fairfield Shipbuilding & Engineering Co. Ltd w Govan. Budowa okrętu została ukończona w 1940 roku. Początkowo okręt nosił imię HMS "Beatty" od nazwiska dowódcy eskadry krążowników liniowych podczas bitwy jutlandzkiej Davida Beatty`ego. Nazwa została zmieniona w lutym 1940 roku.

"Howe" był częścią Home Fleet pomiędzy 1942 a 1943 rokiem, potem dołączył do Eskadry H na Morzu Śródziemnym, gdzie służył pomiędzy październikiem 1943 a czerwcem 1944. Następnie "Howe" dołączył do Brytyjskiej Floty Pacyfiku. Po wojnie HMS "Howe" służył jako okręt szkoleniowy Royal Navy. Został zezłomowany w 1957 roku, wraz trzema pancernikami tego typu, które przetrwały wojnę.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]