Hari Mata Hari

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Hari Mata Hari
Hari Mata Hari Mezzovico.JPG
Hari Varešanović podczas koncertu w 2006 roku
Pochodzenie Sarajewo, Bośnia i Hercegowina
Gatunek Pop rock
Aktywność od 1985 roku
Wytwórnia płytowa Diskoton, Jugoton
Obecni członkowie
Hajrudin Varešanović - wokal
Izudin Kolečić - perkusja
Karlo Martinović - gitara
Nihat Voloder - gitara basowa
Byli członkowie
Željko Zuber, Neno Jeleč, Adi Mulahalilović, Edo Mulahalilović, Miki Bodlović, Pjer Žalica, Emir Mehić, Zoran Kesić

Hari Mata Hari – bośniacki projekt muzyczny, założony w 1985 roku w Sarajewie przez Hajrudina "Hari" Varešanovića, reprezentant Bośni i Hercegowiny podczas 51. Konkursu Piosenki Eurowizji w 2006 roku.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

Projekt Hari Mata Hari został stworzony w 1985 roku przez Hajrudina "Hari" Varešanovića, który zaprosił do współpracy członków zespołu Baobab: Izudina "Izo" Kolečića, Edo Mulahalilovića, Pjera Žalicę i Zorana Kesića. Muzycy zdecydowali się stworzyć wspólny projekt muzyczny po wygraniu festiwalu Nove nade, nove snage we wrześniu tego samego roku[1][2].

1986-1991: Jugowizja, Ne bi te odbranila ni cijela Jugoslavija, Ja te volim najviše na svijetu, Volio bi` da te ne volim, Strah me da te volim[edytuj | edytuj kod]

W 1986 roku grupa zapowiedziała wydanie ich debiutanckiego albumu U tvojoj kosi. Tytułowy singiel z płyty został zakwalifikowany do finału festiwalu Jugovizija, będący krajowymi selekcjami do Konkursu Piosenki Eurowizji w 1986 roku. Utwór zajął w nim ostatecznie piąte miejsce[1][2].

W 1986 roku ze składu zespołu odeszli Žalica i Kesić, których zastąpili pianista Adi Mulahalilović i basista Neno Jeleč. W tym samym roku premierę miał ich drugi album studyjny pt. Ne bi te odbranila ni cijela Jugoslavija, który otrzymał tytuł Albumu Roku. W 1987 roku zespół ponownie wziął udział w eliminacjach do tytułu reprezentanta Jugosławii podczas Konkursu Piosenki Eurowizji, podczas których wykonał utwór "Nebeska kraljica", zajmując ostatecznie czternaste miejsce. Rok po udziale w selekcjach, formacja zaczęła nagrywać płyty pod szyldem wytwórni muzycznej Jugoton, mieszczącej się w Zagrzebiu, Pierwszą płytą wydaną po podpisaniu kontraktu była Ja te volim najviše na svijetu z 1988 roku, która została sprzedana w ponad 300 tysiącach egzemplarzy. Rok później na rynku ukazał się krążek Volio bi' da te ne volim, który sprzedano w ponad 500 tysiącach egzemplarzy, a w 1990 roku - Strah me da te volim[1][2].

1992-2002: Rođena si samo za mene, Ja nemam snage da te ne volim, Baš ti lijepo stoje suze[edytuj | edytuj kod]

W 1992 roku, po rozpadzie Jugosławii i wojnie na Bałkanach, grupa podpisała kontrakt płytowy z nową wytwórnią, Diskoton, która wydała ich kolejny album pt. Rođena si samo za mene. Podczas pobytu w Niemczech w 1994 roku, Hari i Izo wydał płytę Ostaj mi zbogom ljubavi, a po jego premierze nawiązali współpracę z nowymi muzykami: Karlo Martinovićem, Miki Bodlovićem, Adi Mulahalilovićem i Emirem Mehićem. Pierwszym krążkiem wydanym w nowym składzie został album Ja nemam snage da te ne volim z 1998 roku. W 1999 roku zespół został wybrany na reprezentanta Bośni i Hercegowiny podczas 44. Konkursu Piosenki Eurowizji z utworem "Starac i more", jednak został zdyskwalifikowany z udziału w imprezie z powodu przedterminowej prezentacji propozycji podczas konkursu w Finlandii w 1997 roku.

W 2001 roku ukazała się płyta pt. Baš ti lijepo stoje suze, promowana przez utwór "Ružmarin", który został jednym z finalistów Chorwackiego Radiowego Festiwalu w 2002 roku. W tym samym roku zespół wygrał konkurs Davorin w kategorii Piosenka Roku z numerem "Kao Domine", którą napisali Varešanović, Bodlović i Fahrudin Pecikoza[1][2].

2003-2006: Zakon jačega, Konkurs Piosenki Eurowizji[edytuj | edytuj kod]

W 2003 roku grupa wystąpiła w siódmej edycji Chorwackiego Radiowego Festiwalu, podczas którego wykonała utwór "Navodno" w duecie z Ivaną Banfić. Niedługo potem, do składu zespołu dołączył wieloletni przyjaciel Hari'ego, Franjo Valentić, natomiast współpracę z wokalistą zakończył Bodlović. Na jego miejsce zatrudniony został Nihat Voloder. Zespół wystąpił w nowym składzie podczas ósmego Chorwackiego Radiowego Festiwalu, na którym zagrał utwór "Nema čega nema". W tym samym roku wystąpili na festiwalu w Splicie, na który zgłosili się z piosenką "Zakon jačega", nagraną we współpracy z bośniackim wokalistą Kemalem Monteno. Później tego samego roku, zespół nagrał kolejny album, Zakon jačega[1][2].

W 2006 roku Hari Mata Hari został wybrany wewnętrznie przez telewizję Bosanskohercegovačka radiotelevizija (PBSBiH), na reprezentanta Bośni i Hercegowiny podczas 51. Konkursu Piosenki Eurowizji. Podczas specjalnego konkursu Vrijeme je za Bosnu i Hercegovinu, internauci oraz telewidzowie wybrali konkursowy utwór dla grupy, którym został singiel "Lejla", na który przyznano 3 501 głosów. Zwycięską piosenkę napisali Željko Joksimović, Pecikoza i Ivanović, a teledysk do niej wyreżyserował Pjer Žalica. Zespół wystartował w półfinale konkursu, który odbył się 18 maja w Atenach, i awansował do rundy finałowej z drugiego miejsca[3]. W finale piosenka zajęła ostatecznie trzecie miejsce, zdobywając łącznie 229 punktów, w tym maksymalną notę dwunastu punktów od Szwajcarii, Macedonii, Chorwacji, Turcji, Słowenii, Serbii i Czarnogóry, Monako i Albanii[4].

Od 2007: Sreća[edytuj | edytuj kod]

Po udziale w konkursie, grupa wydała swój kolejny singiel "Zar je to još od nas ostalo", który zaprezentowali podczas 11. Chorwackiego Radiowego Festiwalu. Dwa lata później, zespół zajął pierwsze miejsce podczas Chorwackiego Radiowego Festiwalu z piosenką "Ne mogu ti reći šta je tuga", nagraną w duecie z Niną Badrić. W tym samym roku wydał swój kolejny album pt. Sreća, na którym gościnnie zaśpiewali Badrić i Eldin Huseinbegović[1][2]. Niedługo potem, Nihat Voloder został zastąpiony przez Željko Zubera.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne[edytuj | edytuj kod]

Albumy koncertowe[edytuj | edytuj kod]

Albumy kompilacyjne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy