Konkurs Piosenki Eurowizji 1986

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Konkurs Piosenki Eurowizji 1986
Informacje ogólne
Finał 3 maja 1986
Miejsce Grieghallen,
Bergen (Norwegia)
Nadawca Norsk Rikskringkasting (NRK)
Prowadzący Åse Kleveland
Informacje dodatkowe
Reżyser John Andreassen
Kierownik wykonawczy Frank Naef (EBU)
Główny dyrygent Egil Monn-Iversen
Opening act Åse Kleveland „Welcome to Music”
Interval act Sissel Kyrkjebø i Steinar Ofsdal
Uczestnicy
Debiut  Islandia
Powrót  Holandia
 Jugosławia
Rezygnacja  Grecja
 Włochy
Łącznie 20 reprezentacji
Głosowanie
Komisja jurorska z każdego uczestniczącego kraju przyznaje 1-8, 10 oraz 12 punktów dla ulubionej piosenki.
Zwycięzca  Belgia
Reprezentant Sandra Kim
Piosenka J’aime la vie
Muzyka Angelo Crisci, Jean Paul Furnémont
Tekst Rosario Marino
Konkurs Piosenki Eurowizji
◄ 1985         1987 ►

31. Konkurs Piosenki Eurowizji 1986 został zorganizowany 3 maja 1986 roku w Grieghallen w Bergen przez norweskiego nadawcę publicznego NRK, dzięki zwycięstwu reprezentantów Norwegii - duetu Bobbysocks podczas konkursu w 1985 roku.

Koncert finałowy prowadziła Åse Kleveland, norweska gitarzystka folkowa, Prezydent Stowarzyszenia Muzyków oraz reprezentantka kraju podczas konkursu w 1966 roku. Finał konkursu wygrała reprezentantka Belgii - Sandra Kim, która za utwór "J’aime la vie" otrzymała 176 punktów. Zwycięstwo wywołało kontrowersje z powodu wieku uczestniczki, która w dniu wygranej miała trzynaście lat. O unieważnienie wyniku apelowała reprezentacja Szwajcarii, która ostatecznie zdobyła drugie miejsce.

Kraje uczestniczące[edytuj | edytuj kod]

W finale 31. Konkursu Piosenki Eurowizji wzięło udział 20 krajów, w tym debiutujący nadawca publiczny z Islandii oraz powracająca Jugosławia i Holandia. Z uczestnictwa wycofały się oraz Włochy oraz Grecja, która zrezygnowała z udziału z powodu obchodów Świętej Soboty wypadającej na 3 maja.

Powracający artyści[edytuj | edytuj kod]

Podczas finału konkursu w barwach Cypru wystąpiła Elpida, która po raz drugi wzięła udział w konkursie, poprzednio reprezentując Grecję podczas finału w 1979 roku.

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Lp. Państwo Język Artysta Piosenka Miejsce Punkty
1  Luksemburg francuski Sherisse Stevens "L'amour de ma vie" 3 117
2  Jugosławia serbsko-chorwacki Doris Dragović "Željo moja" 11 49
3  Francja francuski Cocktail Chic "Européennes" 17 13
4  Norwegia norweski Ketil Stokkan "Romeo" 12 44
5  Wielka Brytania angielski Ryder "Runner in the Night" 7 72
6  Islandia islandzki ICY "Gleðibankinn" 16 19
7  Holandia niderlandzki Frizzle Sizzle "Alles heeft ritme" 13 40
8  Turcja turecki Klips ve Onlar "Halley" 9 53
9  Hiszpania hiszpański Cadillac "Valentino" 10 51
10  Szwajcaria francuski Daniela Simons "Pas pour moi" 2 140
11  Izrael hebrajski Moti Giladi i Sarai Tzuriel "Yavo yom" 19 7
12  Irlandia angielski Luv Bug "You Can Count on Me" 4 96
13  Belgia francuski Sandra Kim "J’aime la vie" 1 176
14  Niemcy niemiecki Ingrid Peters "Über die Brücke geh'n" 8 62
15  Cypr grecki Elpida "Tora zo" 20 4
16  Austria niemiecki Timna Brauer "Die Zeit ist einsam" 18 12
17  Szwecja szwedzki Lasse Holm i Monica Törnell "E' de' det här du kallar kärlek?" 5 78
18  Dania duński Trax "Du er fuld af løgn" 6 77
19  Finlandia angielski Kari Kuivalainen "Never the End" 15 22
20  Portugalia portugalski Dora "Não sejas mau para mim" 14 28

Tabela punktacyjna finału[edytuj | edytuj kod]

Zwycięski utwór, belgijska propozycja "J’aime la vie", zdobył punkty od każdego kraju (w tym pięć najwyższych not, tzw. "dwunastek"). Kraj prowadził w klasyfikacji ogólnej już od przyznania głosów od drugiego państwa, osiągając tym samym rekord najdłuższego okresu prowadzenia w głosowaniu, po wprowadzeniu nowych zasad głosowania w 1974 roku.

  Jury
Luksemburg Jugosławia Francja Norwegia Wielka Brytania Islandia Holandia Turcja Hiszpania Szwajcaria Izrael Irlandia Belgia Niemcy Cypr Austria Szwecja Dania Finlandia Portugalia
Uczestnicy konkursu Luksemburg   5 8 12 8 1 8 - - 2 4 7 10 12 8 10 10 2 4 6
Jugosławia 2   - - 7 5 7 3 3 - 1 3 4 - 12 1 1 - - -
Francja - -   3 - - - - - 7 - - - - - - 3 - - -
Norwegia - - 4   - 4 2 - - 6 - 6 5 6 6 - - 5 - -
Wielka Brytania 4 - 10 6   - - 6 2 4 2 - - 5 2 3 8 8 10 2
Islandia - - - - -   5 2 6 - - - - - 4 - 2 - - -
Holandia 1 2 - - - -   7 1 - 8 - - 10 1 - - - 3 7
Turcja 6 12 - - 2 - 6   - 8 3 - 6 8 - 2 - - - -
Hiszpania 7 4 6 - 1 2 - 8   1 - 5 3 - - 7 - 3 1 3
Szwajcaria 12 6 7 5 5 3 12 10 4   12 10 12 - 5 4 12 4 7 10
Izrael - - 1 1 - - - - - 5   - - - - - - - - -
Irlandia 3 8 3 2 - 8 - 5 12 - 6   2 - - 12 7 12 8 8
Belgia 10 10 12 8 10 10 10 12 10 10 5 12   1 10 6 6 10 12 12
Niemcy 8 1 - - 12 - - - - - - 8 7   - 8 5 7 2 4
Cypr - 3 - - - - - - - - - 1 - -   - - - - -
Austria - - - - - - - - - - - 2 1 2 -   - - 6 1
Szwecja 5 7 2 7 3 12 3 - 7 12 - - - 4 - 5   6 5 -
Dania - - 5 10 6 7 4 - 5 3 10 4 - 7 7 - 4   - 5
Finlandia - - - - - 6 1 1 - - - - 8 3 3 - - -   -
Portugalia - - - 4 4 - - 4 8 - 7 - - - - - - 1 -  
Kraje w tabeli są uporządkowane w kolejności występowania.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]