Konkurs Piosenki Eurowizji 1999

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Konkurs Piosenki Eurowizji 1999
Informacje ogólne
Finał 29 maja 1999
Miejsce International Convention Center,
Jerozolima (Izrael)
Nadawca Israel Broadcasting Authority (IBA)
Prowadzący Dafna Dekel
Sigal Shahamon
Yigal Ravid
Interval act Dana International - "Free"
Uczestnicy
Powrót  Austria
 Bośnia i Hercegowina
 Dania
 Islandia
 Litwa
Rezygnacja  Grecja
 Finlandia
 Macedonia
 Rumunia
 Słowacja
 Szwajcaria
 Węgry
Łącznie 23 reprezentacji
Głosowanie
Każdy kraj przyznaje 1-8, 10 oraz 12 punktów dla ulubionej piosenki.
Zwycięzca  Szwecja
Reprezentant Charlotte Nilsson
Piosenka Take Me to Your Heaven
Muzyka Lars Diedricson
Tekst Gert Lengstrand, Marcos Ubeda
Konkurs Piosenki Eurowizji
◄ 1998         2000 ►

44. Konkurs Piosenki Eurowizji 1999 odbył się w Ussishkin Auditorium w International Convention Center w Jerozolimie (Izrael), dzięki zeszłorocznemu zwycięstwu Dany International. Prezenter wiadomości Yigal Ravid, piosenkarka i uczestniczka 1992 Dafna Dekel oraz modelka/aktorka Sigal Shahamon prowadzili tegoroczny konkurs. Poprzedni zwycięzcy festiwalu z Izraela Izhar Cohen (z 1978 roku, z piosenką "A-Ba-Ni-Bi") i Gali Atari z Milk and Honey (1979, utwór "Hallelujah" siedzieli na widowni. Wygrała Szwecja, z piosenką „Take Me to Your HeavenCharlotte Nilsson, która zdobyła 163 punkty. Było to czwarte zwycięstwo Szwecji w konkursie i drugie w latach '90 (po wygranej Caroli w 1991 roku).

Spekulowano, że tegoroczny konkurs nie odbędzie się w Izraelu, ale może zostać przeniesiony na Maltę albo do Wielkiej Brytanii (do krajów z top3 w 1998). Izraelski rząd bał się zbyt wysokich kosztów organizacji show oraz ortodoksyjnych Żydów, którzy mogliby powstrzymać laureatkę zeszłorocznego konkursu Danę International od przyjazdu na festiwal. Jednak to nie przeszkodziło nadawcy IBA i organizatorom w przygotowaniu Eurowizji i ostatecznie odbyła się ona w Izraelu[1].

Długoletnie zasady konkursu zostały zniesione: zasada śpiewania w języku ojczystym po raz pierwszy od 1977 roku, 13 z 23 uczestników zdecydowało się wykonać piosenkę całkowicie, lub tylko częściowo, w języku angielskim, pozostali zostali przy narodowym języku (Litwa, Hiszpania, Chorwacja, Słowenia, Polska, Francja, Cypr, Portugalia i Turcja). Po raz pierwszy można było zagrać na żywo. IBA wykorzystała to i zdecydowała się odsunąć orkiestrę z konkursu, by zaoszczędzić pieniądze na konkurs. To oznacza, że po raz pierwszy wszystkie kraje użyły ścieżki dźwiękowej podczas prezentacji. To wywołało kontrowersje dla tradycjonalistów Eurowizji, z trzykrotnym zwycięzcą Johnnym Loganem (1980 i Konkurs Piosenki Eurowizji 1987 wygrał jako reprezentant, a w 1992 jako kompozytor) na czele, którzy opisali obecny konkurs jako "karaoke"[1].

Ogłoszono, że, począwszy od 2000, cztery kraje, które wnoszą największy wkład finansowy dla EBU - Niemcy, Hiszpania, Francja i Wielka Brytania - mogą wziąć udział w kolejnych konkursach, niezależnie od ich średnich wyników w latach poprzednich[1].

Łotwa wyraziła chęć udziału w konkursie, ale zrezygnowała w ostatniej chwili. To dało szansę Węgrom do wzięcia udziału w festiwalu, jednak węgierska telewizja Magyar Televízió nie zdecydowała się do przystąpienia do rywalizacji. To pozwoliło Portugalii być 23. krajem w tegorocznej stawce[2].

Austria, Bośnia i Hercegowina, Dania i Islandia powróciły do udziału w konkursie po rocznej przerwie. Litwa wróciła po pięcioletniej absencji w festiwalu. Litewska delegacja miała problemy budżetowe, więc EBU pozwoliło Litwinom przyjechał do Izraela dzień później od innych krajów. Z drugiej strony, pierwszą delegacją, która przyjechała do Świętej Ziemi, była Estonia[1].

Tegorocznymi faworytami internautów byli Selma z Islandii z piosenką "All Out of Luck" oraz Cypryjska piosenkarka Marlain i jej "Tha 'Ne Erotas". Ale, o ile Islandia zajęła 2. miejsce (lepsza okazała się tylko Szwecja, Cypr zajął ostatnie miejsce, z dwoma punktami na koncie (od Wielkiej Brytanii)[1].

Kilka kontrowersji miało miejsce przed Konkursem. Dwie piosenki wybrane do Izraela zostały niezakwalifikowane: Hari Mata Hari z Bośni i Hercegowiny została zdyskwalifikowana, ponieważ jej utwór został zaprezentowany w Finlandii kilka lat wcześniej; Niemiecka reprezentantka Corinna May również nie została dopuszczona do udziału w konkursie, ponieważ jej piosenka była wykonana w 1997 roku przez innego artystę. Obie artystki zaprezentują się za kilka lat, odpowiednio w 2006 i 2002 roku[1].

Chorwacki występ wywołał małe oburzenie w norweskiej delegacji, z powodu syntetyzowanego męskiego wokalu użytego w ścieżce dźwiękowej podczas prezentacji Dorisa Dragovića. EBU postanowiła usunąć krajowi 1/3 ewentualnych punktów[1].

Podczas interval act wystąpiła Dana International, która wykonała cover piosenki Stevie Wonder "Free", co wywołało sporo kontrowersji w Izraelu z powodu słów utworu. Dana pojawiła się również na koniec konkursu, by wręczyć statuetkę dla zwyciężczyni Charlotte Nilsson. Po tym, jak udawała, że trofeum jest za ciężkie do uniesienia, upadła na scenę, ciągnąc za sobą kompozytora zwycięskiego utworu. W tym momencie, ochrona rzuciła się na nią myśląc, że to atak terrorystyczny. Konkurs zakończył się zaproszeniem wszystkich na scenę, w celu wspólnego wykonania angielskiej wersji piosenka "Hallelujah" (która przyniosła zwycięstwo Izraelowi w 1979 roku), jako hołd dla ofiar Wojny Bałkańskiej, która uniemożliwiła im obejrzenie konkursu, po zbombardowaniu, które wysadziło ich nadajniki w powietrze[1].

Składanka CD została wydana w Izraelu, bo padł pomysł zestawienia wszystkich utworów konkursowych na jednej płycie. Jednakże, piosenki z Polski, Cypru, Holandii i Wielkiej Brytanii nie zostały uwzględnione. Ponadto, w przeciwieństwie do podobnych płyt wydawanych w następnych latach konkursu, ta nie była oficjalne wydana przez EBU[1].

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

L.p. Państwo Język Wykonawca Tytuł Miejsce Punkty
1  Litwa żmudzki Aistė Smilgevičiūtė „Strazdas” 20 13
2  Belgia angielski Vanessa Chinitor „Like the Wind” 12 38
3  Hiszpania hiszpański Lydia „No quiero escuchar” 23 1
4  Chorwacja chorwacki Doris Dragović „Marija Magdalena” 4 118
5  Wielka Brytania angielski Precious „Say It Again” 12 38
6  Słowenia angielski Darja Švajger „For a Thousand Years” 11 50
7  Turcja turecki Tugba Önal i Grup Etnik „Dön artik” 16 21
8  Norwegia angielski Stig Van Eijk „Living My Life Without You” 14 35
9  Dania angielski Trine Jepsen & Michael Teschl „This Time I Mean It” 8 71
10  Francja francuski Nayah „Je veux donner ma voix” 19 14
11  Holandia angielski Marlayne „One Good Reason” 8 71
12  Polska polski Mietek Szcześniak Przytul mnie mocno 18 17
13  Islandia angielski Selma „All Out of Luck” 2 146
14  Cypr grecki Marlain „Tha'ne erotas” 22 2
15  Szwecja angielski Charlotte Nilsson Take Me to Your Heaven 1 163
16  Portugalia portugalski Rui Bandeira „Como tudo começou” 21 12
17  Irlandia angielski The Mullans „When You Need Me” 17 18
18  Austria angielski Bobbie Singer „Reflection” 10 65
19  Izrael angielski, hebrajski Eden „Yom huledet (Happy Birthday)” 5 93
20  Malta angielski Times Three „Believe 'n Peace” 15 32
21  Niemcy angielski, niemiecki
hebrajski, turecki
Sürpriz „Reise nach Jerusalem - Kudüs'e seyahat” 3 140
22  Bośnia i Hercegowina bośniacki, francuski Dino Merlin & Béatrice „Putnici” 7 86
23  Estonia angielski Evelin Samuel & Camille „Diamond of Night” 6 90

Tabela punktacyjna[edytuj | edytuj kod]

Sposób głosowania:
Czerwony: Televoting
Niebieski: Jury
Głosujący
Suma punktów Litwa Belgia Hiszpania Chorwacja Wielka Brytania Słowenia Turcja Norwegia Dania Francja Holandia Polska Islandia Cypr Szwecja Portugalia Irlandia Austria Izrael Malta Niemcy Bośnia i Hercegowina Estonia
Uczestnicy konkursu Litwa 13 2 5 3 1 2
Belgia 38 4 2 10 2 10 5 5
Hiszpania 1 1
Chorwacja 118 6 5 12 12 8 7 1 7 4 2 1 6 6 8 7 5 10 8 3
Wielka Brytania 38 5 4 5 2 4 1 4 4 8 1
Słowenia 50 10 2 2 12 1 6 12 5
Turcja 21 4 5 12
Norwegia 35 7 6 7 7 5 3
Dania 71 5 5 5 1 12 8 8 3 7 5 2 4 6
Francja 14 2 2 8 2
Holandia 71 4 12 3 8 3 5 7 6 4 2 1 4 6 2 4
Polska 17 7 4 6
Islandia 146 8 8 10 10 10 10 12 7 4 12 12 4 4 2 10 10 3 10
Cypr 2 2
Szwecja 163 3 7 6 12 7 6 12 10 3 8 6 10 6 10 5 6 8 12 2 12 12
Portugalia 12 12
Irlandia 18 12 4 1 1
Austria 65 6 7 4 6 3 2 3 8 1 7 5 5 8
Izrael 93 3 8 8 1 3 2 2 10 4 10 1 10 3 8 1 6 7 2 4
Malta 32 6 6 3 1 7 1 7 1
Niemcy 140 10 7 3 1 6 12 3 5 8 12 12 5 2 12 10 12 3 10 7
Bośnia i Hercegowina 86 1 10 10 7 7 8 6 3 5 3 6 12 8
Estonia 90 1 4 1 3 8 5 4 4 5 8 2 10 7 8 3 1 7 6 3

Powracający artyści[edytuj | edytuj kod]

Artysta Kraj Poprzedni rok Miejsce Punkty
Doris Dragović  Jugosławia 1986 11 49
Darja Švajger  Słowenia 1995 7 84

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons