Henryk Burbon, książę de Condé (1552-1588)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Henryk I Burbon-Condé)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Conde-henri.jpg

Henryk Burbon (ur. 1552 w La Ferté-sous-Jouarre, zm. 1588 w Saint-Jean-d'Angély) – drugi książę de Condé (od 1569), dowódca protestantów podczas wojen religijnych. Za swoich czasów zwany był Le Balafré (szrama, rana, blizna albo oszpecony), a spowodowane było to blizną na twarzy.

Był najstarszym synem Ludwika Burbona, pierwszego księcia de Condé, który był kuzynem króla Nawarry (a później również Francji) - Henryka IV Burbona, i za zasługi na polu bitewnym otrzymał tytuł księcia. Jego matką była Eleonora de Roye.

W 1572, w Blandy, poślubił Marię de Clèves (1553-1574). Ich ślub miał miejsce zaledwie kilka tygodni przed ślubem jego kuzyna Henryka IV z księżniczką Małgorzatą de Valois. Henryk był obecny w Paryżu, w noc świętego Bartłomieja - masakry Hugenotów i musiał pod przymusem wyrzec się swojej religii. Co uczynił, lecz potem uciekł i znów przeszedł na kalwinizm. Stanął na czele protestantów podczas czwartej, piątej i szóstej wojny religijnej, armią jednak dowodził wciąż oficjalnie admirał de Coligny. Kondeusz był bardziej oddany swojej religii niż Henryk IV i mimo licznych tarć między kuzynami, okazał się on prawdziwym i lojalnym dowódcą protestantów. Jako zarządca Pikardii, Kondeusz nie został doceniony przez tamtejszych katolików, którzy przeciwko niemu sformowali pierwszą Ligę Katolicką.

Ożenił się ponownie z Charlottą de La Trémoille (1568-1629), ale został zamordowany w 1588 przez pazia, z którym zdradzała go jego żona.

Potomstwo[edytuj | edytuj kod]

Z Marią de Clèves:

  • Katarzyna (1574-1595), markiza d'Isles.

Z Charlottą de La Trémoille:


Poprzednik
Ludwik I
Armes Bourbon-Condé.png Książę Condé
1569-1588
Armes Bourbon-Condé.png Następca
Henryk II