Hotel Pod Orłem w Bielsku-Białej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Hotel Pod Orłem w Bielsku-Białej
Obiekt zabytkowy nr rej. A-686/92 z 20 sierpnia 1992[1]
Hotel Pod Orłem w Bielsku-Białej
Państwo  Polska
Miejscowość Bielsko-Biała
Adres ul. 11 Listopada 60
Typ budynku pierwotnie hotel,
obecnie biurowiec i pasaż handlowy
Styl architektoniczny neobarokowoklasycystyczny
Kondygnacje 4
Ukończenie budowy 1905
Położenie na mapie Bielska-Białej
Mapa lokalizacyjna Bielska-Białej
Hotel Pod Orłem w Bielsku-Białej
Hotel Pod Orłem w Bielsku-Białej
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Hotel Pod Orłem w Bielsku-Białej
Hotel Pod Orłem w Bielsku-Białej
Ziemia 49°49′22,5″N 19°03′14,0″E/49,822917 19,053889Na mapach: 49°49′22,5″N 19°03′14,0″E/49,822917 19,053889
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Hotel Pod Orłemneobarokowoklasycystyczny czteropiętrowy gmach pełniący funkcję biurowca i pasażu handlowego, położony przy Placu Wolności (według numeracji przy ul. 11 Listopada) w Bielsku-Białej, w centrum historycznej Białej Krakowskiej.

Powstał w 1905 w miejscu dawnego zajazdu z czasów wytyczania traktu cesarskiego (koniec XVIII wieku) i początkowo nosił nazwę Pod Czarnym Orłem, nawiązując do dwugłowego czarnego orła Habsburgów, choć orzeł wieńczący fasadę budynku jest jednogłowy. Budowę sfinansował bialski fabrykant, właściciel fabryki wódek i likierów – Jakub Gross.

Wnętrze

Fasada budynku pokryta jest urozmaiconymi ozdobami neobarokowymi w postaci jońskich pilastrów, medalionów z orłami, lwich pysków i wazonów, a szczyt zdobi stylizowany orzeł i para puttów. Wewnątrz zachowany jest secesyjny wystrój westybulu i klatki schodowej z windą oraz na I piętrze Sala Redutowa o powierzchni 709 m² w stylu neorenesansowym z pięknymi plafonami na suficie, żeliwnymi arkadami i balkonami oraz bogatą dekoracją sztukatorską.

Hotel cieszył się niegdyś dużą sławą, zatrzymywało się w nim wiele znanych osób, m.in. ostatni cesarz Austrii Karol I Habsburg z małżonką Zytą Burbon-Parmeńską oraz Józef Piłsudski jako dowódca I Brygady Legionów Polskich. Od początku hotel był centrum życia kulturalnego i towarzyskiego Białej. Tu odbywały się pokazy bialskiego Sokoła i walk zapaśniczych oraz wiele polskich imprez narodowych. Organizowano także występy teatralne oraz bale Ligi Morskiej i Kolonialnej. W 1938 w restauracji Hotelu Pod Orłem bialscy taksówkarze schwytali słynnego śląskiego bandytę Nikifora Maruszeczko.

W latach 90. XX wieku hotel stracił swą dawną funkcję i stał się biurowcem oraz ekskluzywnym pasażem handlowym Pod Orłem.


Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Polak: Przewodnik po Bielsku-Białej. Bielsko-Biała: Towarzystwo Miłośników Ziemi Bielsko-Bialskiej, 2000. ISBN 83-9020079-7.
  • Jacek Kachel, Jacek Trzeciak: ABC Bielska-Białej. Bielsko-Biała: Urząd Miejski w Bielsku-Białej, 2007, s. 15.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]