Hubara arabska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Hubara arabska
Chlamydotis macqueenii[1]
(J. E. Gray, 1832)
Po prawej hubara arabska, po lewej para hubarek bengalskich.
Po prawej hubara arabska, po lewej para hubarek bengalskich.
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd dropie
Rodzina dropie
Rodzaj Chlamydotis
Gatunek hubara arabska
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 VU pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Hubara arabska (Chlamydotis macqueenii) – gatunek dużego ptaka z rodziny dropi (Otididae), zamieszkujący Bliski Wschód i Półwysep Arabski oraz Iran, Pakistan i Kazachstan po Mongolię i Chiny. Populacja wędrowna. Zimuje na wybrzeżach Zatoki Perskiej oraz w Iranie i Indiach. Sporadycznie zalatuje do Polski.

Do niedawna uznawana za podgatunek hubary saharyjskiej (jako Chlamydotis undulata macqueenii), jednak od 2002 decyzjami europejskich komisji taksonomicznych ma status oddzielnego gatunku[3].

Cechy gatunku 
Brak wyraźnego dymorfizmu płciowego, choć samice są nieco mniejsze. Wierzch ciała brudnożółty, z lekkim poprzecznym rysunkiem. Na głowie mały czub z ciemnych piór o białych końcówkach. Od pokryw usznych wzdłuż szyi aż po pierś ciągną się pasy długich, czarnych lub brązowych piór, które mogą być nastroszone. Spód biały, wole ciemno nakrapiane. Pokrywy podogonowe ciemno pręgowane. Szyja szarawa.
Nieco mniejsza od hubary, ma też ciemniejsze upierzenie.
Wymiary średnie 
dł. ciała ok. 55-75 cm
rozpiętość skrzydeł ok. 145 cm
waga ok. 1,1-3,2 kg
Biotop 
Stepy, pustynie i półpustynie.
Gniazdo 
Na ziemi.
Jaja 
W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając w marcu - maju 1 do 5 jaj.
Wysiadywanie 
Jaja wysiadywane są przez okres ok. 24 dni. Pisklęta opuszczają gniazdo i pierzą się po ok. 35 dniach, a opuszczają samicę jesienią.
Pożywienie 
Pokarm mieszany - pędy i nasiona roślin, oraz bezkręgowce.
Ochrona 
Gatunek chroniony.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Chlamydotis macqueenii w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Chlamydotis macqueenii. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Tomiałojć L., Stawarczyk T., 2003, Awifauna Polski. Rozmieszczenie, liczebność i zmiany, PTPP "pro Natura", Wrocław, s. 303