Hucbald

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Hucbald z Saint-Amand (Hucbaldus), ur. ok. 840–850 na terenie północnej Francji, zm. 20 czerwca 930 – duński mnich, poeta, hagiograf, kompozytor i teoretyk muzyki.

Skomponował kilka utworów liturgicznych, w tym sekwencję, zbiór tropów do Gloria, Oficjum do św. Piotra i dwa hymny. Znany jest jednak przede wszystkim jako autor traktatu Musica (nazwanego De harmonica institutione w wydaniu Martina Gerberta, 1784); omawia w nim praktyczne aspekty nauczania, w tym notacji chorału i organum. Odwołuje się do teorii muzycznych Boecjusza.

Hucbald stał się sławny przez teksty, których w istocie nie napisał: dawniej przypisywano mu autorstwo innych traktatów, takich jak Musica enchiriadis, Commemoratio brevis czy Alia musica – jednak żaden z nich nie jest już uznawany za Hucbaldowski.

Patrz także[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia Muzyki, red. A. Chodkowski, Warszawa, PWN, 2001 ISBN 83-01-13410-0.
  • Józef M. Chomiński, Historia harmonii i kontrapunktu, tom I, Kraków, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1958.
  • Yves Chartier, "Hucbald of St Amand", The New Grove Dictionary of Music and Musicians, London, Macmillan, 2001.