Ignacy Tiegerman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ignacy Tiegerman (ur. w Polsce 1893, zm. 30 maja 1968 w greckim szpitalu w Abassia (Egipt)) – pianista i pedagog, od roku 1931 czynny w Egipcie.

Studia muzyczne odbył w Wiedniu pod kierunkiem Teodora Leszetyckiego. Wpływ na jego sztukę miała też nauka u Ignacego Friedmana.

Z Wiednia przeniósł się do Niemiec, gdzie studiował filozofię na berlińskim uniwersytecie.

W roku 1928 wyjechał do Stanów Zjednoczonych. Ze względu na astmę zdecydował się nie pozostać w Stanach Zjednoczonych, lecz zamieszkać w Egipcie.

Przybył do Kairu w roku 1931. Miejscowe konserwatorium Berggrun obchodziło właśnie swoje dziesięciolecie. Wkrótce zmieniło swoją nazwę na konserwatorium Tiegermana i przeniosło się do obszerniejszych pomieszczeń przy Champollion Street.

W Kairze spotkał skrzypka ze Lwowa, Adolfa Menaszesa, który został jego współpracownikiem. Menaszes poślubił pianistkę imieniem Sela, która również znalazła pracę w konserwatorium Tiegermana.

Był propagatorem muzyki europejskiej w Egipcie. Wykonywał głównie utwory kompozytorów Romantyzmu, jak John Field, Fryderyk Chopin i Johannes Brahms.

Podczas II wojny światowej gdy wojska generała Rommla zbliżały się do Kairu, Tiegerman znalazł schronienie w Sudanie. Wystąpił tam w Chartumie z pierwszym koncertem w historii tego kraju. Powrócił do Kairu w roku 1943.

W grudniu 1949 wystąpił w Operze Królewskiej w Kairze z recitalem z okazji stulecia zgonu Chopina. Wykształcił wielu pianistów arabskich. Do jego uczniów należał też palestyński teoretyk literatury Edward Said.

Pochowany na cmentarzu żydowskim w Bassatine w pobliżu Kairu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]