Illit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Illit
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny uwodniony krzemian potasu i glinu

K0.6-0.85Al2(Si,Al)4O10(OH)2

Twardość w skali Mohsa 1 – 2
Przełam nierówny
Łupliwość doskonała, jednokierunkowa
Układ krystalograficzny jednoskośny
Gęstość minerału 2,6 – 2,9 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa biała, szara, zielonawa, brunatnawa
Rysa biała
Połysk szklisty
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Struktura illitu

Illit – minerał z gromady krzemianów, zaliczany do minerałów ilastych. Jest minerałem bardzo pospolitym i wyjątkowo szeroko rozpowszechnionym na całym świecie. Szczególnie duże nagromadzenia występują na dnach oceanów. Nazwa pochodzi od stanu Illinois w Stanach Zjednoczonych, gdzie minerał ten stanowi jeden z głównych składników gleb.

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Tworzy bardzo drobne kryształy o pokroju łuseczkowym, rzadko widoczne „gołym” okiem. Jest miękki, przezroczysty, o charakterystycznym srebrzystym połysku. Niemal zawsze zawiera domieszki żelaza. Wykazuje własności zbliżone do muskowitu, od którego jest makroskopowo nieodróżnialny. Powstaje wskutek degradacji muskowitu. Najpospolitszy minerał ilasty należący do hydromik (łyszczyk podobny do muskowitu).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Pospolity składnik skał osadowych (kaolinów, glin kaolinowych, iłów, mułowców, margli, wapieni, łupków). Stanowi produkt wietrzenia skaleni; najczęściej występujący składnik zwietrzelin i łupków ilastych.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Surowiec dla przemysłu ceramicznego, budowlanego, papierniczego.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]