Przełam

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Przełam − w mineralogii, zdolność minerału do dzielenia się wzdłuż powierzchni nierównych, przypadkowych nie związanych z wewnętrzną strukturą kryształu.

O przełamie mówimy tylko w przypadku tych kryształów, które nie mają łupliwości i rozpadają się pod działaniem czynników mechanicznych nieprawidłowo, wzdłuż krzywych powierzchni przełamu.

Powierzchnie przełamu są zazwyczaj nierówne, a najbardziej charakterystyczne formy są określane własnymi nazwami opisowymi.

Wyróżnia się następujące rodzaje przełamu:

  • muszlowy − charakteryzuje się falistą powierzchnią przypominającą muszlę małży. Często spotykany jest u kamieni ozdobnych np. kwarc, opal, apatyt, piryt
  • nierówny − jest typowy dla kamieni tworzących drobnoziarniste skupienia zbite
  • haczykowaty − chropowata i nierówna powierzchnia jest cechą metali rodzimych np. srebro, złoto
  • zadziorowaty − np. nefryt
  • ziemisty
  • włóknisty

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]